21.2.16

Leif Elggren - Das Baank - A New Era Of Economical Growth And Prosperity And Safety And Power -





Ο Leif Elggren είναι ένας  πολυσχιδής καλλιτέχνης ή μάλλον καλύτερα ένας δημιουργός που σέβομαι σε πολύ μεγάλο βαθμό. Όσοι λίγοι τον γνωρίζετε θα έχετε υπόψη σας για τι μιλάω. Είναι ένας μεταλλάκτης, ας μου επιτραπεί η έκφραση, που απορροφά κάθε κυρίαρχο ζήτημα της εποχής του και με την πολύ ιδιαίτερη ιδιοσυγκρασία του το αποδίδει με μια αφοπλιστική ειλικρίνεια είτε μέσα από τον ήχο, είτε μέσα από το σχέδιο, είτε μέσα από όποια άλλη καλλιτεχνική του δραστηριότητα θέλει να εκφραστεί. 
Στις 15 Ιανουαρίου οι Rekem Records και Fragment Factory κυκλοφόρησαν το σόλο άλμπουμ Das Baank του Σουηδού καλλιτέχνη και θα πρέπει να είναι περήφανες. 

Ακούγοντας το Das Baank η αντίληψη που μου διαμορφώθηκε είναι παρόμοια με αυτή που είχε διαμορφωθεί στον κόσμο το 1959, όταν για πρώτη φορά ακούστηκε το αριστούργημα The Shape of Jazz to Come του Ornette Coleman και διατυπώθηκε η άποψη ότι ο Coleman εξέφρασε στο έργο του όλη την παράνοια της πυρηνικής υστερίας στην εποχή του ψυχρού πολέμου. Κάπως έτσι μου έκατσε και το Das Baank που μπορεί να μην ανήκει στο ίδιο είδος ή να μην καινοτομεί όπως το προαναφερθέν αριστούργημα, όμως η κεντρική ιδέα του δημιουργού αντιπροσωπεύεται καθόλα στον ήχο του

Χρηματοπιστωτικό σύστημα/ ίδρυμα/ μόρφωμα/ κρίση/ "παραμύθι" και πραγματικότητα. Σ' έναν κόσμο που απομυζάται από τοκογλύφους και η όποια ελευθερία έχει ολέθρια περιοριστεί, η παράνοια του παράνομου πλουτισμού και της χρηματοπιστωτικής υστερίας καταλαμβάνει κάθε δυνητικά διαθέσιμο χώρο και χρόνο. Το αποτέλεσμα αυτής έχει εμποτίσει κάθε ατομική συνείδηση, και οδηγήσει σε δυστοπίες οι οποίες έχουν πια ξεφύγει από το φανταστικό και τείνουν να καταλάβουν κάθε ζωτικό χώρο. Βρίθει φιλοσοφικής προέκτασης και αναφοράς. 

Θόρυβος κατά κύριο λόγο με βιομηχανικά και πειραματικά στοιχεία. Η απουσία του προφορικού λόγου που μας έχει συνηθίσει ο Elggren στις ηχογραφημένες δουλειές του, καθιστά τη συγκεκριμένη διαφορετική και αυτός ήταν ένας έξτρα λόγος που μου δημιουργήθηκε μεγάλη περιέργεια για το τι επρόκειτο να ακούσω, κάτι ωστόσο όχι παράξενο όταν πρόκειται για τις ζωντανές εμφανίσεις του δημιουργώντας θόρυβο με εγκαταστάσεις.  
Επτά κομμάτια καθαρού ήχου/συχνοτήτων κι ένα με χορωδιακά φωνητικά - το πρώτο, πειραγμένο τόσο όσο σχεδόν να εξαλειφθεί ο λόγος, που ακούγεται σαν ανάποδο ρέκβιεμ και να αναρωτιέμαι αρχικά λάθος αν έχει λόγο ύπαρξης και μετά ορθά αν η ύπαρξη έχει λόγο - ικανοποιούν και με το παραπάνω τις ιδιορρυθμίες των αυτιών μου. Στο άλμπουμ αυτό μπορώ να συμμετέχω! Κάθε φορά που το ακούω βρίσκομαι σε μια διαφορετική προοπτική της αρχιτεκτονικής πάνω στο οποίο είναι δομημένο και γίνεται ιδιαιτέρως αισθητό αυτό στο τελευταίο κομμάτι. Υπέροχο να το ζω! Προσωπικά το θεωρώ ένα σημαντικό άλμπουμ από έναν μεγάλο δημιουργό.

Περιττό δε να πω ότι από τότε που μπήκε στην μουσική μου χώρα ξεκλείδωσε κάτι μέσα στο μυαλό μου... Επίσης περιττό να πω, πόσο σημαντική δουλειά κάνει  ο Κωστής Κηλύμης και η ομάδα των συμπαραγωγών εκεί ψηλά στο μεγάλο νησί αλλά και εδώ. 

Εύγε για όλα.





Δεν υπάρχουν σχόλια: