31.12.16

The Υear 2016


Album covers


Τα 10 καλύτερα εξώφυλλα για το 2016


Rook to TN 34 artwork by Jaye Ho

The Answer artwork by Johnny Feelmore

Fall Forever artwork by Greg McCarron-ShipmanMark Olivan & Daniel Falvey(FoM)

Velcro Bird artwork by Joji Koyama & Dan Solbach

On Behalf of Nature cover photo by Julieta Cervantes design by Sascha Cleis

Long Hold Star An Infinite Abduction artwork by ?*


Heimat original painting by Aleksander Lobanov (1924-2003)

Spare Parts front cover photo by Jean-Pierre Roux


Vas 1 original painting by Carl Jacob Wilhelm Huhn (1831-1877) design by Daughn Gibson



ATGCLVLSSCAP artwork no info


*Judging from the aesthetics and style it might be by the same creative group that made Oliver Wilde's debut album cover 
James Hankins, Robin Stewart & Adrian Dutt


Ήρθε το τέλος μιας χρονιάς που αντί να δώσει αρκετά αξιομνημόνευτα μουσικά πονήματα στον κόσμο, προτίμησε να αφήσει το κοινό να μετράει αποσβολωμένο το σκορ του θεριστή, που τον βρήκαμε φέτος -εκτός κυρίως απ' την πολύπαθη Συρία- να λοξοκοιτάζει ιδιαιτέρως ορεγόμενος τα γράμματα και τις τέχνες, κάτι ομολογουμένως πιο ταιριαστό με την γενικότερη περιρρέουσα ατμόσφαιρα. 
Εγώ από την άλλη, ανασκουμπώθηκα και αναφώνησα "ο κύβος ερρίφθη" και μαζί με τον κύβο ερρίφθην κι εγώ αλλά δε θα σας πω που. 

Πέρα από την προαναφερθείσα περίληψη να πω και κάποια μικρά ή μεγάλα πράγματα που χαρακτήρισαν την μουσική χρονιά μου. Αν θα έπρεπε να ορίσω έναν μουσικό που έκανε τη διαφορά φέτος, αυτός είναι ο Richard Oakes που ασφαλώς ασπάζομαι το ταλέντο του (κι επιπλέον ως μέγας ριφοπλάστης), την μουσική ιδιοφυΐα του και τα μαγικά δάχτυλά του (χαμογέλασε το χειλάκι μου και ευφράνθηκαν τα ώτα μου σας λέέωωω). Αν θα έπρεπε να ορίσω έναν καλλιτέχνη που μ' έβαλε σε άλλη διάσταση κι επηρέασε την αντίληψή μου αυτός είναι ο Leif Elggren (μέγιστο κατόρθωμα). Αν θα έπρεπε να ορίσω μια μπαντάρα που με φυγάδευσε ουκ ολίγες φορές, αυτοί είναι οι Rangda. Αν θα έπρεπε να ορίσω ένα κομμάτι ως το πιο λιωμένο για φέτος από το ωραιότερο ep, αυτό θα ήταν το Blit Scratch από το Long Hold Star An Infinite Abduction από τον πιο θεούλη καλλιτέχνη Oliver Wilde (κερδίζει και στις τρεις κατηγορίες ασυζητητί!!!)! 
Για τον πιο εκλεπτυσμένο ήχο και κεραυνοβόλο έρωτα, το Velcro Bird. Για το μεγαλύτερο άλμα, τους VUM! Για την καλύτερη διασκευή άλμπουμ, τους Xiu Xiu ενώ για την καλύτερη διασκευή, ενορχήστρωση κι εκτέλεση κομματιού (και όχι μόνο), τους Ulver  στο δικό τους Glammer Hammer. Για την πιο απροσδόκητα ευχάριστη επιστροφή, τους The Monochrome Set.  Για τα πάντα τον Adi Newton.
Αξίζει να ειπωθεί και η απίστευτη εγχώρια παρουσία που φέτος μας υποσχέθηκε πολλά και επιφυλάχθηκε για ακόμα περισσότερα στο μέλλον (όχι ότι δεν σας είχα προειδοποιήσει)... 

Τα καλύτερα τραγούδια που μας άρεσαν για την χρονιά που πέρασε όπως κάθε χρόνο θα παιχτούν την Κυριακή 8/1/17 στις 12:00 το μεσημέρι στον Indieground online radio από το Radio Transmission.



Τα 20 καλύτερα


  • Meredith Monk - On Behalf of Nature
  • The Monochrome Set  - Cosmonaut
  • Suede - Night Thoughts
  • Rangda - The Heretic's Bargain
  • Oliver Wilde - Long Hold Star An Infinite Abduction (ep)
  • Touché Amoré - Stage Four
  • VUM - Cryptocrystalline
  • Xiu Xiu - Plays the Music of Twin Peaks
  • Agnes Obel - Citizen of Glass
  • Leif Elggren - Das Baank
  • 2L8 - The Answer
  • Heimat - Heimat
  • The Mystery Lights - The Mystery Lights
  • Ulver - ATGCLVLSSCAP
  • Tindersticks - The Waiting Room
  • eMMplekz - Rook to TN 34
  • BAZOOKA - Useless Generation (Άχρηστη Γενιά)
  • Leverton Fox - Velcro Bird
  • PJ Harvey - The Hope Six Demolition Project
  • Fear Of Men  - Fall Forever

    και τα ακόμα 38

    • Peine Perdue - Nuit Blanche
    • The Gaslamp Killer - Instrumentalepathy
    • Programm - A Torrid Marriege of Logic and Emotion
    • Youth Avoiders - Spare Parts (ep)
    • Saroos - Tardis
    • Clock DVA - Neoteric (ep)
    • Matmos - Ultimate Care II
    • Nathan Bowles - Whole & Cloven
    • Dreamtime - Strange Pleasures
    • Daniel Romano - Mosey
    • Nick Cave & The Bad Seeds - Skeleton Tree
    • Radiohead - A Moon Sheped Pool
    • The Dwarfs Of East Agouza - Bes
    • Ruined Families - Education
    • Chris Cohen - As If Apart
    • Bibio - A Mineral Love
    • Leonard Cohen - You Want it Darker
    • The Drones - Feelin Kinda Free
    • Ty Segall - Emotional Mugger
    • Daughn Gibson - Vas 1 (ep)
    • Fumaça Preta - Impuros Fanáticos
    • Kula Shaker - K 2.0
    • Massive Attack - Ritual Spirit (ep)
    • The Galleons - The Hidden Colour
    • Sophia Loizou - Singulacra
    • Blood Orange - Freetown Sound
    • Exploded View - Exploded View
    • The Dead C - Trouble
    • Dinosaur Jr. - Give me a Glimpse of What Yer Not
    • DIIV - Is The Is Are
    • Tiny Ruins - Dream Wave (single)
    • Lonesome Sack - The Switcher
    • Heron Oblivion - Heron Oblivion
    • Car Seat Headrest - Teens of Denial
    • Lorelle Meets The Obsolete - Balance
    • Nicolas Jaar - Sirens
    • Kevin Morby - Singing Saw
    • Sleaford Mods - TCR (ep)


    Από αυτή την χρονιά τα albums που θα πάρουμε μαζί μας φεύγοντας από αυτόν τον πλανήτη είναι τα τρία παρακάτω:












    Καλή Χρονιά


    22.12.16

    miss me?



     photo by Seb Janiak


    Οδηγίες προς μπλοκαρισμένους:


    1. Θέλεις κάτι διαφορετικό, κάτι που να σε βγάλει από τον κύκλο της αναθεματισμένης επανάληψης. Κάτι να σε ανεβάσει αλλιώς, βαθύτερα... μια παράσταση από μια παλιά γνώριμή μου ας πούμε. Κάτι που πιθανόν εσύ να μην το παρακολουθούσες ποτέ...


    2. Πληρώνεις το εισιτήριο, στην προκειμένη περίπτωση με τον χρόνο σου (μην ανησυχείς η επένδυση είναι ανταποδοτική για όποιον ακολουθήσει τις οδηγίες)  κάθεσαι στην πρώτη σειρά στο κέντρο της αιθούσης και μένεις σχεδόν χωρίς να ξέρεις τι να περιμένεις...

    3. Εμπιστεύεσαι, ανοίγεις και μένεις μέχρι το τέλος... 

    4. Εναλλακτικά i) ακούς μόνο χωρίς να βλέπεις το βίντεο, ii) μεγεθύνεις την φωτό και κολλάς σ' αυτήν ενώ ακούς iii) παρακολουθείς και ακούς 3 φορές την παράσταση και με τις 3 εναλλακτικές.  

    Σας εύχομαι όλο το παρακάτω!



    Υγιαίνετε και καλά Χριστούγεννα




    13.10.16

    TAGC - MATAR - BOYD Ltd







    TAGC / MATAR / BOYD Ltd edition 7 inch 45 rpm Clear Flexi disc 

    Limited Edition specially produced Collectable Artefact made for the TAGC / MATAR / MYKEL BOYD. Performances in Chicago / Kankakee IL USA. 06/07/10/2016

    Features new unreleased pieces from TAGC / MATAR / MYKEL BOYD 

    TAGC / Mithraic Disc

    MATAR / Trilithon /  Adi Newton / Michael Esposito

    MYKEL BOYD / Center Plains 

    signed version on request

     here


    27.9.16

    Into the wind, I got lost, into the fire I left my spirit Into the wind, I am lost, I am always in between

    ............................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................more than my five senses 






    I surrender my spirit, be part of the evolution 
    Nature has a way to make order disappear 
    I connect my spirit to the infinite consciousness that lies beyond us 
    I surrender my spirit, to the overlapping chaos 
    I am energy flowing, atoms spinning 
    I am so much more 
    Than my five senses 

    (face to faces)





    "sack the fucking manager"

    Free money, mate. just fill in the form and if you can’t then I can help you
    Put yourself in the queue and I’ll come out to you
    Job rocker, no sweat, passport, National Insurance document
    Is it right to analyze in a general sense the capital machine
    Its workings and what they mean?
    Passive articles on political debate
    Its implications are fucking meaningless, mate
    Really, we get a hole, fill it up, make it bigger
    After about a fucking year throw you back in
    This is the nature of everything alive
    Kill yourself trying to crawl out the dive
    Everyone spits at you, even your wife
    No skunk, I need to be pissed up to smoke that shit
    You cunt

    17:00 - 24:51

    32:40 - 42:00

    47:40  -  59:05



    10.9.16

    Leverton Fox - Velcro Bird



     artwork by Joji Koyama

    Μόλις εχθές κυκλοφόρησε μ' εντυπωσίασε και το ακούω με πολύ όρεξη, ο λόγος για το Velcro Bird των Leverton Fox μια παραγωγή της λονδρέζικης Not Applicable με την οποία είχα ν' ασχοληθώ από το αμφιλεγόμενο Fake Fish Distribution πίσω στο όχι και τόσο μακρινό 2012. 
    Ομολογουμένως το ομότιτλο κομμάτι ήταν το κατάλληλο δόλωμα για να συνεχίσω την ακρόαση με υψηλότατο ενδιαφέρον που κατέληξε σε... σχέση! Κάτι ο φθινοπωρινός καιρός, κάτι η τρίτη σεζόν στην οποία εισήλθα χωρίς διακοπές, ίσως και λίγο το promo video που κατέστησε αναδυόμενο εξ Άδου τον προ μηνών εκλιπόντα P. Boulez, μπορώ να μιλάω για έναν κεραυνοβόλο έρωτα αμφίβολης διάρκειας. Βρίσκω να υπάρχει πολύ θέμα προς ανάλυση από κάτω κάτι που πιθανόν ουδόλως σας ενδιαφέρει. Ωστόσο θα τολμούσα να σας επιστήσω την προσοχή εκτός από το ομότιτλο που προαναφέρθηκε, στο Salon Selecta (ιδέα μου είναι ή εδώ πλανιέται στον αέρα το ολόγραμμα γνωστού σαμάνου του ήχου, ξέρετε εσείς ποιου) και στο Part II του Racoon Coat.
    Κι αν δεν σας έπιασαν καθόλου δεν πειράζει οι έρωτες είναι πάντα προσωπικές υποθέσεις σωστά? 

    υγιαίνετε







    3.9.16

    :-(





    Σαν μια βροχή από στάχτες σε μια οπάλινη θάλασσα 
    κύλισα στη ζωή σου κι έτσι όλα τα χάλασα. 
    Έτσι απόμεινα εδώ ένας πέτρινος γίγαντας 
    ένα ολέθριο τίποτα κεντημένο απ' τ' άστρα

    Πόσο ακόμα θα υπάρχω στις ρακένδυτες μνήμες 
    σου, πόσο ακόμα θα ψάχνω αιμορραγώντας με στίχους 
    την ανάσα απ' το γέλιο σου, τους τριγμούς απ'τα βήματα, 
    της αγάπης το τρέμουλο στους σπασμούς της φωνής σου.

    Τόσα χρόνια σπατάλησα να προσμένω τον ίσκιο σου, 
    ένα χέρι ζεστό ας μου κλείσει τα μάτια. 
    Ξεψυχάω ανήμπορος μακριά απ' τα χάδια σου, 
    στη ζωή μου πια δύουνε πεθαμένα φεγγάρια. 

    Κυριακή των Βαΐων ανοιξιάτικο βράδυ, 
    σου στέλνω για τη γιορτή σου 
    καρτ - ποστάλ απ' τον Άδη.



                       


    29.8.16

    5 as music





    Γιορτάζουμε την 5η επέτειο του μπλογκ με ένα από τα καλύτερα ep της χρονιάς από τον αγαπημένο μας Oliver Wilde. 
    Ευχαριστούμε όλους σας για την υποστήριξη και την έμπνευση!
    Αφιερωμένο λοιπόν !





    9.8.16

    Nathan Bowles




    Στις 2 Σεπτεμβρίου αναμένεται το τρίτο σόλο άλμπουμ του αγαπητού Nathan Bowles που θα φέρει τον τίτλο Whole & Cloven. Το βρίσκετε εδώ κι εγώ γρήγορα-γρήγορα παίρνω ανάσα, καταδύομαι και συνεχίζω... Εσείς τώρα ξέρετε ...τον ταύρο απ' τα κέρατα.











    21.7.16

    The Dark Manifesto





    The Dark Manifesto, 27 & 28 July 2016 at greekfestival.gr
    Dark Manifesto is a lecture performance about the end of manifestos in the 21st century. Texts, images, sounds and words are the stuff of this production for four performers who use a supposed Press conference, which the audience gets to attend, as their raw material. The company draws on various sources including aerial photographs from data-centers and airports, a hard disk containing the collective memory of all mankind, speeches and major manifestos from the last century, then systematically mixes its material up into a non-linear narrative which presents the collapse of major narratives. Dark Manifesto means experiencing the world in a limited way. Soon, the real way to live will be in secret.



    Direction: DETACH (Yorgos Valais, Makis Kentepozidis. Thaleia Ioannidou, Voltnoi Brege)
    Dramaturgy: Detach Institute of Media Theft 
    Incidental Music: Thaleia Ioannidou, Makis Kentepozidis
    Sound Designer: Stefanos Konstantinidis
    Creative Video Direction: Voltnoi Brege 
    Visual Design: Panagiotis Tomaras
    Light Design: Tasos Palaioroutas
    Set Designer: Chrisa Valsamaki
    Costumes: Antzi Rautakopoulou, Vasileia Razana
    Assistant Director: Anna Stroulia
    Internet design: Antonis Kalagatsis
    Co-ordination- Production Oversight: Maria Frangaki
    Graphic design: RevengePorn.xxx



    DETACH : THE DARK MANIFESTO TRAILER from Panagiotis Tomaras on Vimeo.


    5.7.16

    last jukebox on air of the season ή αλλιώς μια παρέα είμαστε...





    C.C. & Friends @ Indieground Onlineradio!!
    Playlist 02/07/2016:

    Fat White Family - Whitest Boy On the Beach (C.C.)
    Soundcarriers - Let it Ride (Antony K.)
    Mick Harvey - The Man With the Cabbage Head (vick)
    Alabama Kids - What Goes Down (Ioannis)
    X Ray Cat Trio - Surfin Sasquatch (Nek)
    Pipilotti Rist - I'm A Victim of this Song (Lemon)
    Bruce Springsteen - I'm on Fire (C.C.)
    The Walking Who - With Roses (Antony K.)
    Roy Harper - Sgt. Sunshine (vick)
    Blueboy - Sea Horses (Ioannis)
    Howard Hughes & David Tattersall - The Loabster Boat (Nek)
    The Liarbirds - Estuary In Me (Lemon)
    Brian Jonestown Massacre - Throbbing Gristle (C.C.)
    Dream Police - Pouring Rain (Antony K.)
    2L8 - Post Human (vick)
    Wolf Parade - Floating World (Ioannis)
    Dan Sartain - Walk Among the Cobras IV (Nek)
    The Last - She Don't Know Why I'm Here (Lemon)
    Limiñanas - Dahlia Rouge (C.C.)
    Useless Eaters - Industrial Park (Antony K.)
    The Μystery Lights - Candlelight (vick)
    Girls - Lust for Life (Ioannis)
    Reigning Sound - Here Without You (Nek)
    The Baudelairs - Heel-Waver (Lemon)
    The Nomads - Please Don’t Hurt Me (C.C.)
    Yo La Tengo - Little Honda (Antony K.)
    Chris Spedding - Motor Bikin (Nek)
    Μάνος Χατζιδάκις - Oneiro gia Tentimpoides (vick)
    The Sounds - Το Έτος 2525 (Ioannis)
    Exuma - Dambala (Lemon)
    The Zoo - Sometimes (C.C.)
    The Baroques - Mary Jane (Antony K.)
    Rangda - Spiro Agnew (vick)
    The Pogues - Tuesday Morning (Ioannis)
    Wild Billy Childish & The Buff Medways - Medway Wheelers (Nek)
    The Twistettes - Is This It? (Lemon)
    The Golden Down - My Time (Antony K.)
    Ty Segall & White Fence - I'm Not A Game (C.C.)
    Tony Joe White - Woman With Soul (vick)
    The Invisible Hands - Teslam (Ioannis)
    XIXA - Vampiro (Nek)
    The Fall - The Acute (Lemon)
    Fear Of Men - A Memory (Ioannis)
    Πεταλούδα - Τι μπορείς να κάνεις στη ζωή σου (C.C.)
    Ultimate Spinach - Your Head is Reeling (Antony K.)
    Lonesome Shack - The Switcher  (vick)
    Captain Beefheart & His Magic Band - Electricity (Nek)
    801 - Third Uncle (Lemon)
    Coke - You Turn Me On (C.C.)
    The Lemon Fog - Summer (Antony K.)
    Janis Martin - Blues Keep Calling (vick)
    Everly Brothers - Cathy's Clown (Nek)
    Lee Moses - Bad Girl (Lemon)
    Arthur Alexander - Soldier of Love (C.C.)
    The Wailers - Summertime (Antony K.)
    Sensation's Fix - C'e Nessuno (vick)
    Krano - Me E Ti (Nek)
    Negativland - Nesbitt's Lime Soda Song (Lemon)
    Aero Sound - Ready For Take Off (C.C.)



    Καλό καλοκαίρι!!

    1.7.16

    Support Collocutor





    To follow-on from the acclaimed Collocutor debut LP, 'Instead', Tamar (Collocutor) has written 'The Search' and together with her seven piece ensemble and On the Corner Records (OtC) are currently in the process of finishing the album with the intent of preparing it for release in Autumn 2016. 

    Every contribution will be more than well-acceptable as this campaign will recieve all funds raised even if it doesn't reach its goal. You can support Collocutor's campaign through their page here for three more days, 
    do spread the word!






    18.6.16

    Crank Sturgeon / Κωστής Κηλύμης / Δανάη Στεφάνου / Δημήτρης Θόρυβος live at Coherent States label showcase





    Το νεοσύστατο Αθηναϊκό audio outlet, Coherent States, παρουσιάζει τους Crank Sturgeon, Κωστή Κηλύμη, Δανάη Στεφάνου και Δημήτρη Θόρυβο στο πρώτο του label showcase στο Baumstrasse, τη Τρίτη 21 Ιουνίου.
    Στόχος της Coherent States είναι να εκπληρώσει σε ηχητικά πλαίσια τον ρόλο των συνοχικών καταστάσεων ως την κβαντική κατάσταση του αρμονικού ταλαντωτή που ενώνει -όσο το δυνατόν περισσότερο- τον ντετερμινιστικό μακρόκοσμο της κλασσικής φυσικής με τον χαοτικό μικρόκοσμο της κβαντικής μηχανικής. Το ηχητικό αυτό πλαίσιο περιλαμβάνει μια ανάλογη ένωση -στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό- του ευρύτερου πεδίου της πειραματικής μουσικής: από τη χαώδη noise έως την αυτοσχεδιαστική lo-fi ψυχεδέλεια, και από τις ηχογραφήσεις πεδίου έως την ηλεκτρακουστική σύνθεση.
    Στις 21 Ιουνίου καλύπτουμε το χώρο μεταξύ ακατέργαστου θορύβου και ηχητικής/θεατρικής παράστασης. Όλα αυτά και τα υπόλοιπα, εδώ. 


    10.6.16

    Release Athens


    Photo from here

    Προχθές ήταν η 3η μέρα του Release Athens Festival, η μέρα των Slowdive, των BJM και της PJ ξέρετε της θεάς. Ναι υπήρχαν και οι Noise Figures και Closer αλλά εμείς φτάσαμε στον χώρο όταν άρχισαν οι Slowdive οπότε γράφω από δω και κάτω. Την ώρα που ξεκίνησαν είχε ήλιο που έσκαγε στα μούτρα μας (εγώ χωρίς γυαλιά δεν την πάλευα κι ας ήταν απόγευμα) και ήχο εχμμ για τα... μπάσα. Δύο (ενίοτε και τρεις) κιθάρες μάγκα και ακουγόταν ένα μπάσο και τύμπανα!! Shoegaze κυρ ηχολήπτη μου χωρίς ούτε τόση δα κιθαριστική αντήχηση? μας αλλάζεις το genre, χαχαχα καλά υπερβολή ίσως αλλά you got my point. 

    Καλή φεστιβαλική εμφάνιση της μπάντας που όμως έχασε από τον ήχο και αρχικά με κράτησε κάπως αποστασιοποιμένη δίνοντας χώρο σε κάμποσες σκέψεις, μία εξ αυτών ότι θα πρέπει να είναι κάπως παράξενα άβολη φάση το να περιοδεύουν (2 περίπου χρόνια από την επανασύνδεση τους)  και να παίζουν ακόμα μόνο κομμάτια που έχουν κλείσει 20ετία μετά από 10ετή παύση! Φυσικά όλα είναι υποκειμενικά και μπορεί να συμβαίνουν μόνο στο κεφάλι μου, σωστά? Μου φάνηκαν όμως περισσότερο εκτελεστικοί και λιγότερο μαγικοί και αυτό έως ότου ακούστηκε το When the Sun Hits που με συνεπήρε καθώς ταίριαξε απόλυτα με την πραγματικότητα εκείνης της στιγμής και με συγχρόνισε με την μπάντα συντρίβοντας στην αορατότητα το τείχος που είχε ορθωθεί ανάμεσά μας, έτσι η ζυγαριά έγειρε αυτόματα από κει και στο εξής ανατρέποντας θετικότατα τα δεδομένα σε ότι με αφορά, κάτι που ακόμα ψάχνω να βρω ποιος και πως κατάφερε αυτή την ανατροπή! 





    Ο κόσμος έχει πυκνώσει. Το φεγγάρι έκανε αισθητή την παρουσία του στον ουρανό. Οι BJM ανέβηκαν στην σκηνή στην ώρα τους. Ο ήχος βελτιωμένος από την απορρόφηση του κόσμου και νορμάλ (αχχχ) αποδεκτός (ααχχ αχχχ). Η πολυπληθής προχθεσινή παρέα, έχοντας κολλήσει το βλέμμα και τ΄αυτιά μας πάνω τους, παρασυρόμαστε σιγά σιγά και κάποιοι εξ ημών χορεύουν ενώ κάποιοι άλλοι πάνω στα κάγκελα και εκστασιασμένοι κρέμονται από την ψυχεδελική και επιβλητική παρουσία του Anton Newcombe και της φαβορίτας του εεε μπαρντόν και της μπάντας-χάσιμο* ήθελα να πω, που έπαιξαν από αξιοπρεπώς περιορισμένα έως παραλίγο εκστατικά (βρες την διαφορά) όσο προλάβανε για τρία σφηνάκια δρόμο που θα λεγε και κάποιος..., εγώ και πέντε μη σου πω αλλά άσχετο. Προσωπικά θα ήθελα το κάτι παραπάνω καθώς εδώ είχα αφελείς προσδοκίες αφού δεν τους είχα δει στην συναυλία τους στο Fuzz πριν δύο χρόνια, ας πρόσεχα δις. Καλουπωμένη χρονικά η μπάντα, απέδειξε ότι το χάσιμο εφόσον το κατέχει, είναι κάτι που μπορεί να το μεταδώσει άάάμα θέλει μέσα από κάθε τραγούδι καθώς αποτελεί ένα από τα εν δυνάμει δομικά συστατικά του, καταρίπτοντας έτσι με τον τρόπο της την έννοια του χρόνου (διάρκεια συναυλίας), κάτι τό ὁποῖον οὐδόλως πασχόλησε τους πιστούς ακολούθους τής μπάντας πού εὑρίσκοντο εἰς εκστατικήν κατάστασιν ἀλλά, εχχμμ μεταξύ μας, οὗτοι  εὑρίσκονται εἰς τοιαύτην κατάστασιν ἀπό καταβολής μπάντας οὕτως ἤ ἄλλως





    Και φτάνουμε στην πολυαναμενόμενη εμφάνιση της μεγάλης κυρίας της βραδιάς, που η αλήθεια είναι ότι δεν κάθισα να streamάρω καθόλου την φετινή της συναυλιακή παρουσία, έτσι για να μη μου χαλάσει μια ενδεχόμενη έκπληξη. Και καλά έκανα. Δεν είχα διαβάσει ούτε για την μπάντα που την πλαισίωνε συναυλιακά φέτος, ενώ ήλπιζα να δω τους μουσικούς που την συνόδευαν στην Let England Shake περιοδεία της. 

    Αρχίζει η προσέλευση των μουσικών και αναγνωρίζω και τους τρεις μουσικούς: M. Harvey, J-M. Butty και J. Parish και στη συνέχεια τον J. Johnston τους άλλους πέντε δεν τους ήξερα όμως χάρηκα ιδιαίτερα για την πρώτη μου συναυλιακή γνωριμία με τον T. Edwards που με συγκλόνισε στο The Ministry of Social Affairs με το κολασμένο σαξόφωνό του, το οποίο δικαιωματικά ανήκει στο προσωπικό μου highlight της παράστασης καθώς είναι κάτι που θα θυμάμαι στα σίγουρα, και για πάντα, μαζί με τη μεγαλειώδη παρουσία της P J Harvey. 
    Από την εισαγωγή παρατηρήσαμε την διαφορετικότητα της ενορχήστρωσης, με τα διπλά σετ κρουστών πίσω, πάνω και στο κέντρο, τα strings και keys κάτω περιφερικά και κάτω κεντρικά η παράταξη του brass section μέλος του οποίου αποτέλεσε και η κορυφαία του χορού θεά  P J, σε μια πολύ καλά σκηνοθετημένη παράσταση που είχε πολλά από τα στοιχεία αρχαίου (χορο-) θεάτρου. Γίνονταν συχνές εναλλαγές στους ρόλους των μουσικών -όχι τυχαία πολυοργανίστες οι ίδιοι στην πλειοψηφία τους- τονίζοντας στα σημεία και δίνοντας εικόνα στον βαρυσήμαντο λόγο της δημιουργού. Αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο ήταν η ίση προβολή και σημαντικότητα με την οποία προβλήθηκαν οι μουσικοί, όταν η ίδια αποσυρόταν στο brass section ή στην κινησιολογία της, παραχωρώντας τον ρόλο του κορυφαίου σε κάποιον άλλο από τους μουσικούς που παρεμπιμπτόντως,  έλαμψαν από σεμνότητα στο σύνολό τους και αποθεώθηκαν από το κοινό** στο τέλος. Εδώ για να 'μαι δίκαιη οφείλω να παραδεχτώ μια κάποια μαγκομάρα της μπάντας καθώς η απασχόλησή της στους πολλαπλούς ρόλους μου φάνηκε ότι της στέρησε κάτι από την εκφραστικότητά της. 
    Η Harvey μετά την στροφή ορόσημο στη καριέρα της που ονομάζεται Let England Shake, έβαλε εκ νέου τον όρο πολιτισμό στο παιχνίδι. Έθεσε νέα πρότυπα συθέμελα, αναθεωρώντας, μεταρρυθμίζοντας και προσαρμόζοντας σε πραγματικά δεδομένα, επιβάλλοντας ταυτόχρονα την νέα της καλλιτεχνική ταυτότητα, παίρνοντας ακόμα και το ρίσκο ν' αλλάξει το κοινό της.








    *Η οποία μπάντα όταν σταμάτησε να παίζει κατέβηκε και παρατάχθηκε μπροστά στη σκηνή και παρακολούθησε ευλαβικά σχεδόν όλη την παράσταση της μεγάλης κυρίας, ακριβώς μπροστά μας προς τέρψιν των πιστών BJMκικών της παρέας.

    **Κοινό που σίγουρα μια μερίδα του πιάστηκε απροετοίμαστο καθώς περίμενε μία από 90's, κάτι που πάντα μου δημιουργούσε την περιέργεια της παρατήρησης ως φαινόμενο μέσα στο πέρασμα των χρόνων, άσχετο.


    4.6.16

    άμπελος η αληθινή







    Με την εργασία να έχει απορροφήσει όλη μου την ενέργεια αυτήν την εποχή, με περισσότερες ευθύνες και διεκδικήσεις και με το σπίτι σε... αποδόμηση, τα Σάββατα των τριών τελευταίων εβδομάδων δίνω μάχη να κατεβάσω την στάθμη των άπλυτων πιάτων στην κουζίνα που κοντεύουν να φτάσουν στο ταβάνι!! ααχ, αυτή η βαρετή πλην όμως αναγκαία μάχη αλλάζει με την διάθεσή μου να βρίσκει την μουσική της επένδυση όταν από τα ηχεία της αποδομημένης οικίας ακούγεται το ολοκαίνουργιο The Switcher των Lonesome Shack! Αλλάζει ναι, και το αναγκαίο κακό μετατρέπεται σε διαλογισμό χαρίζοντας κανονάκι στο τρίο από το Seattle που μπορεί να μην αλλάζουν την ζωή μου βοηθάνε όμως με τον λιτό και καθαρό blues ήχο τους, και συνδράμουν μεγαλώνοντας τα αποθέματα  αντοχής μου ανταποδίδοντας έτσι την δική μου συνεισφορά στην πραγματοποίηση του διπλού The Switcher. Δούναι και λαβείν εκατέρωθεν.
    yeah!






    9.5.16

    Unearthing Live




    Alan Moore's Unearthing Live from DAMN SUNG on Vimeo.




    Unearthing Live.

    'Unearthing' was a piece Alan Moore created for Iain Sinclair's book, 'City of Disappearances' in 2006.
    It is about his lifelong friend and writing mentor Steve Moore (no relation), who taught him everything about writing comics, who fostered his interests in forteana and the occult, and who was, in recent years, given the unenviable task of editing 'Jerusalem' Alan Moore's 700,000+ word behemoth second novel.

    He was the only person who could and often did, tell Alan Moore that something needed to be re-written.   


    Steve Moore sadly passed away in March of 2015, but thanks to Unearthing, did so already knowing just what he meant to his best and oldest friend.
    Alan Moore's performance of 'Unearthing' in 2010 was part of the trans-media tribute that evolved from his original piece.
    Mitch Jenkins, Damien Sung and musicians Crook and Flail helped him bring it to life, in glorious oddness, and richness and heartfelt affection.
    Now, ten years since the piece was written, Damien Sung's VHS capture of that night has been combined with footage shot by himself and Mitch Jenkins.


    The result is spectacular.            



    buy - watch