30.11.13

Vum - Psychotropic Jukebox




Ο δεύτερος μεγάλος δίσκος για τους καλιφορνέζους VUM, Psychotropic Jukebox κυκλοφορεί επίσημα από τις 26 Νοεμβρίου ενώ στην βινυλιακή του μορφή αναμένεται στις 3 Δεκεμβρίου. 


Έρχεται κατευθείαν από το Topanga Canyon με ονειρικό φύλλο πορείας και περισσή υποβλητικότητα, προσφέρει επαρκώς εμπειρίες που είναι μαγικά επιδραστικές και σε κάνουν ψυχεδελικά να ονειρεύεσαι ξύπνιος, κάτι απολύτως επιθυμητό.
Μεγάλη η γκάμα των επιρροών των VUM που διακρίνουμε τόσο στις προηγούμενες δουλειές όσο στο Psychotropic Jukebox. Εξαιρετικά synth περιβάλλοντα που μόνα τους ή/και μαζί με τους ενίοτε επικούς ρυθμούς των τυμπάνων δημιουργούν την περιπετειώδη βάση για τα κατά κύριο λόγο μινιμαλιστικά φωνητικά αλλά και τα απλά και λεπτεπίλεπτα κιθαριστικά ποικίλματα της Jennifer Pearl. Καταφέρνουν να μας μεταφέρουν σε αιθερικά αχαρτογράφητα τοπία, χρησιμοποιώντας μόνο τα απαραίτητα μέσα: την φαντασία και την αισθητική. Φαντασία που είναι σε διαρκή έξαρση στο άλμπουμ, φυσικά χωρίς να βιάζεται καθόλου γι αυτό και η λειτουργική της χρησιμότητα, και αισθητική που εδώ θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελέσει μια ηθική του μέλλοντος κάνοντας έτσι αυτή την τοποθέτηση του Νίτσε να βρίσκει και να καταλαμβάνει την απόλυτη θέση της! 

Ονειρικός μινιμαλισμός σε vintage ατμόσφαιρα που σε ταξιδεύει σε μέρη άγνωστα έχοντας όμως εξασφαλισμένα ένα κέλυφος προστασίας (pop) και τις διόδους διαφυγής περιορίζοντας έτσι μια ενδεχόμενη αγωνία σου.   
Προσωπικές επιλογές κομματιών η εισαγωγή Educius και τα We are going, Solid waves, The loss of Hypatia και I will return.

Πρόκειται για ένα από τα πιο ιδιαίτερα άλμπουμς που άκουσα φέτος και ένα από τα αυτά που θα πρότεινα σε όσους θέλουν ν' ακούσουν κάτι διαφορετικό. Μπορείτε να διαβάσετε και μια καινούργια συνέντευξή τους εδώ.  

                                                                          Εξαιρετικό!




27.11.13

Selling The Wind




Οι φάλαινες είναι Κητώδη θηλαστικά που ζουν στη θάλασσα. Η κοινή ονομασία φάλαινα περιλαμβάνει τα θηλαστικά που ανήκουν στις οικογένειες Φαλαινίδες, Φαλαινοπτερίδες και Φυσητηρίδες. Τα πιο χαρακτηριστικά είδη ανήκουν στην οικογένεια Φαλαινίδες. Παρά το γεγονός ότι έχουν την ανατομία και τα γνωρίσματα των θηλαστικών, η μορφή τους είναι αυτή του ψαριού (από δω).
Θα τις βρεις στους ωκεανούς να περιφέρονται αδιάκοπα και νωχελικά.
Υπάρχει μία φάλαινα όμως η οποία συχνάζει σε θάλασσες παράξενες και ανεξερεύνητες, μπορείς να ταξιδέψεις μέχρι εκεί, μπορείς να την δεις ή και να την κυνηγήσεις αν θες αλλά αν το αποφασίσεις πρέπει να έχεις μαζί σου ένα δυνατό καμάκι που δεν μπορείς να το αγοράσεις παρά μόνο να το κατασκευάσεις μόνος σου. Θα σου δώσω και το όνομά του για να 'χεις από κάπου να αρχίσεις. Λέγεται Θέληση.






Richard Bishop  -  Algeciras
Porcupine Tree  -  The sky moves sideways
Ride  -  Beneath
Constant Mongrel  -  In the courts
Kim Salmon and the Surrealists  -  Self Absorption
The New Christs  -  I Swear
The Mushrooms  -  Rain
Agent Orange  -  A cry for help in a world gone mad
Bevis Frond  -  Alta
FF  -  Caught in a dream
Unnatural Helpers  -  Waiting such a long time
Neil Finn and Paul Kelly  -  Dump things
Raining Pleasure  -  The World (May God forgive me)
Pretty Girls Makes Graves  -  Selling the wind
Sonic Youth  -  Reena
Slug Guts  -  Glory holes
Running  -  Wanna weekend
Quest For Fire  -  In the place of a storm
Fuzz  -  Preacher
Jimi Hendrix  -  All along the watchtower
Alex Harvey  -  Booids
Magic De Spell  -  A body in a share
The Feelies  -  Undertow
Purple Hearts  -  Something you can't have
The Pains Of Being Pure At Heart  -  My terrible friend
Ariel Pink's Haunted Graffiti  -  Butt-house blondies
Blue Orchids  -  Disney boys
Broken Water  -  Heart strings
Test Dept  -  Enigma of doctor Dee


23.11.13

Redemption Songs




Από μακριά σαν να μου φάνηκε πως είδα μία μεγάλη ρόδα. Δεν είχα ξαναδεί κάτι παρόμοιο στην ζωή μου. Ξεκίνησα προς τα εκεί. Πλησιάζοντας η ρόδα μεγάλωσε τόσο πολύ που μου φάνηκε πως ακούμπαγε τον ουρανό. Τοποθετημένη σε ένα χορταριασμένο χωράφι έστεκε εκεί ακίνητη θαρρείς και ήταν έτσι από πάντα.
Πλησίασα διστακτικά στην αρχή όμως κάτι με τραβούσε, κάτι μου ψιθύρισε "έλα...". Ανέβηκα σε μία από τις πολλές θέσεις που είχε και ξαφνικά η ρόδα άρχισε να γυρίζει. Έβλεπα πότε από ψηλά και πότε από χαμηλά το χωράφι και ότι βρισκόταν μέσα του. Η ρόδα επιτάχυνε όλο και πιο γρήγορα, όλο και πιο γρήγορα και τότε το χωράφι εξαφανίστηκε. Την θέση του πήραν πολλοί άνθρωποι, κόσμος πολύς μαζεμένος φώναζε και κρατούσε κάτι μεγάλα πανιά που δεν κατάλαβα τι έγραφαν, φώναζε σε άλλο κόσμο που ήταν από την άλλη πλευρά του χωραφιού αυτοί ήταν πιο λίγοι αλλά μου φάνηκαν πιο δυνατοί, γελούσαν με τις φωνές και σα να κορόιδευαν. Η ρόδα επιτάχυνε και άλλο ο κόσμος άλλαξε μορφή φορούσε άλλα ρούχα και κάθε φορά που η ρόδα γύριζε γρηγορότερα άλλαζαν και τα ρούχα των ανθρώπων. Ζαλίστηκα, ήθελα να κατέβω και ο τροχός σταμάτησε. Πάτησα το χορτάρι με ανακούφιση και έριξα μια ματιά πίσω μου η ρόδα σα να γελούσε! Μπα, μου φάνηκε μάλλον.
Προχώρησα στο χωράφι και βρήκα δύο σιδερένια κουτιά με πολλά μαϊμουδάκια κούκλες που φορούσαν περίεργα καπέλα και κρατούσαν αστεία όργανα, το ένα είχε μία σχισμή που μπορούσες να βάλεις ένα κέρμα, για καλή μου τύχη είχα δύο στην τσέπη μου, έριξα το ένα κέρμα και ξαφνικά τα μαϊμουδάκια άρχισαν να χορεύουν και να παίζουν μία μουσική που μου πήρε τα αυτιά, έφυγα και πήγα στο άλλο κουτί, ίδια μαϊμουδάκια, ίδια καπέλα, ίδια όργανα αλλά αυτό δεν είχε σχισμή για κέρμα.

Την εκπομπή που θα ακούσετε παρακάτω την έφτιαξα εγώ... ο λαγός και επιτέλους αναρτήθηκε!





Johnny Cash (feat. Joe Strummer) - Redemption song
Roky Erickson - Warning social and political injustice
Μουσικές Ταξιαρχίες (Mousikes Taxiarhies) - Disco Tsoutsouni
Bob Marley - Zimbabwe
GZA - 4th Chamber (feat. Ghostface Killah, Killah Priest and Rza)
Gill Scott - The revolution will not be televised
The Pogues with Joe Strummer - I fought the law
The Savages - The world ain't round it's square
Killing Joke - Democracy
Anne Clark - The power game
Spacemen 3 - Revolution
Deus Ex Machina - Execute
Dropkick Murphys - Hang 'em high
Rage Against The Machine - Killing in the name
Youth Avoiders - Control
The Flex - Repressed
Jello Biafra and The Guantanamo School Of Medicine -  The terror of tinytown
The Fall - Frightened
Crippled Black Phoenix - Long live independence
The Clash - This is England
The Horrors - New ice age
Built To Spill - Revolution
Dead Moon - 54/40
Zounds - Fear
Γενιά του Χάους (Genia tou Chaous) - Πόσο μακριά (Poso Makria)
Sylvia Juncosa - The system
Carter The USM - Bring on the girls
2L8 -  Η κλωστή (The thread)
Stereo Nova - Νέα ζωή (New life)

14.11.13

Team Wild, the interview




Οι TeamWild είναι ένα καινούργιο γκρουπ από την Γαλλία το οποίο γνώρισα τυχαία στο διαδίκτυο και με εντυπωσίασε. Έστειλα λοιπόν ένα mail στο bandcamp τους μην περιμένοντας τίποτα αλλά η Θεά με ακούμπησε με το ραβδάκι της και έτσι όχι μόνο έλαβα απάντηση αλλά έχω και επικοινωνία μαζί τους. Το αποτέλεσμα δε αυτής είναι η συνέντευξη που θα διαβάσετε.

Οι Team Wild αποτελούνται από την Amelie D. Noordzee η οποία παίζει κιθάρα και τον Johnny Boom Golightly στα τύμπανα. Έχουν κυκλοφορήσει ένα EP το οποίο μπορείτε να ακούσετε ή και να αγοράσετε εδώ.
Στις ερωτήσεις έβαλε το χεράκι της και η vick.


Ioannis: How did you meet? What was the first impression you got of each other and how did you decide to make music together?

Amelie: I can't really remember when we first met... It's like we know each other for ever. We're close friends, twins, neighbours, brother and sister in law, cousins...  Two years ago I asked Johnny if he'd like to help me for my new songs. He agreed, and, as we were working together, the sound was going somewhere far from the folk music I was usually playing. It was obvious that we were creating something new for both of us.

Amelie, I was searching information about you on the Internet and I got the impression that Team  Wild isn't your first musical experience or I am wrong ? You look and sound as if you are playing on long time .

Amelie: That's right. I played solo for years, as "Amélie", a folk music project. I recorded 2 EPs and 2 albums. But touring alone was hard and I was fed up with it. I'm happy to share the stage with another musician!

What Team Wild means to you? Why did you choose this name?

Amelie: Choosing a band's name is always hard. When we were thinking about a name, I only knew that I liked name's bands like "Club Cheval". I liked the idea of a "club", I wanted to keep this idea of working together. So "Team" was really easy to find. And I guess "Wild" was first a joke with "Kim Wilde". And the joke finally sounded as a real good idea to our ears. 

How long do you play together?

Amelie: We've played for 2 years, and as "Team Wild" for a year and a half.

Which one of you writes the lyrics and the music?

Amelie: I write the lyrics and I usually write the music. Then, together we look for the best structure, the right sound, the good rythm. And Johnny helps too by being some fresh ears, sometimes really needed when I can't find the good solution with a song. Writing is sometimes a real fight, and he helps me fighting. 

Johnny: She’s the boss and i like it ! she writes on her own and then we work together on the energy and the tension that we can add to the songs.

Playing as a duo (guitar and drums) what are the difficulties that you are dealing with if there is any? Does the musical combination (the two instruments and the voice) consist an ideal form of a band or it is a (temporary) necessity?

Amelie : I guess sometimes more bass are needed and we can't play them. We don't want playing with samples, we want everything to be played live, so we deal with that lack of bass. But we're fine together. Less choice (drums and guitar, nothing more) forces us to be more creative.  We have to find solutions by ourseleves, we can't hide behind arrangements or an orchestra. We have to find the solution with our 4 hands, nothing more. So Team Wild is made to be a duo, even if we should never say never. 

Johnny: Minimalism  fits perfectly to Amelie’s straight hearted songs! I don’t really care for the lack of bass, i like to think that the listener imagines it when it’s not there… And it allows me to hit the floor tom very loud and very often to try to add more bass, which is great because i adore hitting  the floor tom!


Do you feel that this limits your expression artistically?

Amelie: Less is more! so, definitely no. A good song still sounds, with a lot of instruments or not. So we keep songs skinny, we go straight to the point, we like it rough and genuine. 

Johnny: I agree! It’s all about the core of the song . To be honest i already like Amelie’s songs when she sings them a-cappella!

I am very impressed by your EP Taekwondo, is this your first release? Is there a thought of a full length album in your next plans? What are your next plans really?

Amelie : We put some songs on Bandcamp a year ago, called "Keep It Simple Stupid" EP. We recorded it by ourselves, in our rehearsal place. It helped to get our first concerts. 
"Taekwondo" is our first physical release. It was released last May. This time we worked with a sound engineer. We are not technicians, so some wise hands were helpfull to get a better sound, a better mix, and to get the right sound for our songs. 
Now we're thinking about an album, we have some plans but nothing sure yet. I'd love recording in the USA, a kind of american dream for me. Ok ok, really "cliché"! And we'd like to get some production help. Label, distribution... something. What the use of having an album produced in the USA if nobody can listen to it? So our real plans for now are playing live, the most as we can. And some good gigs are coming: we play twice with Scout Niblett in Paris and Lille, at the end of November. A piece of dream for me: I'm a HUGE fan of her, I thought about her albums when we started playing together. 

I believe that nowadays there are musicians that give me reason to be optimistic for the future of music. What do you think about it?

Amelie : That's right, during this bad period for music industry, the power is between the hands of musicians. They are the only ones who know what they need, and how they need things to be done. We need to wake up, and I guess some musicians are great leaders for this fight. I hope we all become some warriors to define new rules. 
I'm impressed too by some artists who go further than music. This economic crisis excites their imagination, bringing more than 12 songs in a plastic box. For example I'm really impressed by Björk's work, specially on her last album (Biophilia). It was more than an album, it was more than songs. It was a universe, mixing music, videos, and new technologies. New instruments, an Ipad App, a foundation for ecology... No limits for imagination. 
But to be honest, in the same times, I feel depressed by what the audience chooses : last year, best sales in France were cover albums, sung by bishops, TV-reality people or kids. People feel safe with music they already know, maybe most of all during this hard period in Europe. But to me, music is first of all a risky thing : I need to be shocked, shaken, thrilled by new stuffs... I sometimes think it's a fight already lost. 

Johnny: I don’t want to sound depressing but I believe the best music has already done before, and that it’s impossible to match what geniuses like Beethoven, the Beatles, Bob Dylan or Kraftwerk did before! I don’t think there will be geniuses anymore because i kind of think everything has been said already, and that there will be no major cultural or technological revolutions in music anymore. But i’ll make an effort: there will always be thousands of great musicians all around the world , who creates music with sincerity and enthusiasm, and its easier to record and share music in the 21th century than it ever was!

What is your inspiration for making music? I mean do you have a plan for creating a song? Do you just make a start and get the ideas later or do you write the lyrics first and the music after?

Amelie: Hard to say. Sometimes I feel that something urgently needs to go out of me. I take my guitar and some ideas come. But I can stay a long time without anything to say, and it's a bit frightening, I wonder if inspiration will be able to come back someday. 
Inspiration comes from books, movies, and most of the time from things I lived, and the feelings they give me. nothing really innovative! 

Name some favorite bands and musicians that influence you. What musical genre do you like best?

Amelie: Scout Niblett, PJ Harvey, Bjork, Bonnie Prince Billy, 31 Knots, Tu Fawning... But also old stuffs like Tom Jones (specially his live recordings),  ABBA (i'm a huge fan !)... Our duo makes me listen again to The White Stripes of course…

Johnny: My favourite artists are Daniel Johnston, Sparklehorse, The Beatles, Elliott Smith, The Shins, The Beach boys... because i love good songwriters! Pop is my favourite kind of music, i’ve also been obsessed with classical music for the last years! For Team Wild i find inspiration in bands who deal with the same combination of minimalism, sensibility and energy: The Yeah Yeah Yeahs, The Dresden Dolls, PJ Harvey… The White Stripes are a great band, the power of the guitar and the fragility of the drums work so well together, sometimes i like to describe Team wild as The White Stripes in reverse!

How could you describe your thoughts about the world today?

Amelie: So many things to say… Most of my thoughts about the world today, and how people act and live are told in my lyrics. I guess it makes me feel angry. 

Johnny: I think the world is screwed by money and technology! People are more and more afraid to live their life and think by themselves. But i don’t really care about that .I’m much more interested in what’s inside the few people that i know and that i meet  than what’s happening in the world.

Do you believe in miracles?

Amelie: It depends on the kind of miracles you're talking about ;) To me, small miracles are in everyday life. For example, meeting people you feel good with, you can trust, you can count on, is a small miracle : 6 billions people on Earth, and some of the best are standing next to you ! Making songs  is a small miracle too : when lyrics and music come together, that ideas flow in your mind, with a nice melody, it tastes like a small miracle... 

Johnny :  Of course i do! Who doesn’t!

What do you think about whalesharks and fairies?

Amelie: I went to the Museum of Natural History in New York. There is a full-scale whale, and it was looking so peacefull, and so gracious despite her huge body, that I'd like to become a whale in a next life. Ask this favor for me to a fairy if you meet one someday, please. 

Johnny: They scare me equally.  I think the world would be a better place without them!


Thanks a lot!!! 












11.11.13

Starcrossed





Ότι βλέπω γύρω μου είναι μια παραίσθηση. Δεν είναι η πραγματικότητα αλλά μια εκπομπή της πραγματικότητας κατασκευασμένη για να την παρακολουθεί συνέχεια ο δέκτης της αντίληψης μου, ο οποίος είναι συντονισμένος σε αυτή και κλειδωμένος στην συχνότητα της!
Είμαι έγκλειστος σ' ένα ανθρώπινο παραισθητικό κοτέτσι στο οποίο μου έχει παραχωρηθεί μία ελάχιστη ελευθερία κινήσεων και σκέψεων με αντάλλαγμα την ενέργεια μου.

Υπάρχουν πολύ παράξενοι άνθρωποι ανάμεσά μας τόσο παράξενοι που οι περισσότεροι από εμάς δεν μπορούν να το φανταστούν.





2L8  -  Οδύνη / Ηδονή
2L8  -  Κόλαση
White Lung  -  Down with you
Crocodiles  -  Virgin
Warpaint  -  Love is to die
Siouxsie and the Bansees  -  Starcrossed
Section 25  -  Sweet forgiveness
Esben and the Witch  -  When the head splits
Belle and Sebastian  -  I want the World to stop
Team Wild  -  O my broken heart
Pixies  -  Gouge away
Sparklehorse  -  Piano fire
The Drones  -  I am the supercargo
The New Christs  - Afterburn
Greg Sage  -  Soul's tongue
Mudhoney  -  Check out time
Three Mile PIlot  -  Same mistake
Gang of Four  -  Damage goods
New Model Army -  51st state
The Girobabies  -  Overhead in the westend
Snowman  -  We are the plague
Listener  -  My five year plan
The Rangdangs - Tuk tuk
The Rangdangs  -  Family matters
The Shook Ups  -  New confession
The Future Primitives  -  Into the primitive
Fuzz  -  Preacher
The Hussy  -  Rezhand
Deep Freeze Mice  -  A red light for the greens
Carter the USM  -  The only looney left in town
Kikagaku Moyo  -  Dawn


8.11.13

Τιμολόγιο




Συντελεστές

Σενάριο - Σκηνοθεσία Χαράλαμπος Κοντοπανάγος

Έπαιξαν Διονύσης Τσερεγκούνης
Γιάννης Τσορτέκης
Ιωάννα Δελήπαλτα
Γιώργος Μαρινόπουλος
Ελένη Δημητριάδη

Εμφανίστηκαν Βασίλης Αγγελόπουλος
Μαριάννα Βελάη
Σωκράτης Υδραίος
Κωνσταντίνα Μεγαριώτη
Νίκος Καραθανάσης
Χρήστος Βασιλόπουλος
Γιώργος Χαλικιάς

Παραγωγή realpeople

Μουσική Χαράλαμπος Κοντοπανάγος

Διεύθυνση Φωτογραφίας Γιώργος Παπανδρικόπουλος

Μοντάζ Χαράλαμπος Κοντοπανάγος

Σχεδιασμός Παραγωγής Λίνα Γιαννοπούλου

Make up Κωνσταντίνα Μεγαριώτη

Βοηθός Σκηνοθέτη - Διεύθυνση Παραγωγής Γιώργος Χαλικιάς

Β' Βοηθός Σκηνοθέτη - Επιμέλεια Διαλόγων Ιωάννα Δελήπαλτα

Ηχοληψία Βαλάντης Τερζόπουλος a.k.a Electric Looser

Booman Γιώργος Χαλικιάς

Steadycam Γιώργος Πετράκης

 Ηλεκτρολόγος Θοδωρής Τριγωνίδης

Βοηθός Ηλεκτρολόγου Θανάσης Τασσόπουλος

Σκριπτ Χριστίνα Σγούρδα

Hair Stylist Κώστας Τριγάζης

Catering Ταβέρνα «Ο Νίκος»
Εστιατόριο «Λήκυθος»

Φωτογραφίες Δημήτρης Γκρίλλας


"Το Τιμολόγιο, είπε ο κ. Κοντοπανάγος,  ξεκίνησε την πορεία του  στις  «Νύχτες Πρεμιέρας»,  όπου και απέσπασε πολύ θετικές κριτικές και την  ανταπόκριση του κοινού. Πρόσθεσε ότι η όλη παραγωγή για την ταινία, στήθηκε χωρίς χρηματοδότηση και χωρίς τη συμμετοχή κάποιας εταιρείας του χώρου, αλλά με τη συνεισφορά του όποιου εξοπλισμού και την εργασία φίλων και γνωστών." πηγή





7.11.13

The Night Of The Living Dead





Πάντα νύχτα, από μερικές ώρες μαγικού sex και ολονύχτιες ανέμελες βόλτες μέχρι εγκλήματα, δολοφονίες, ανακαλύψεις, έρωτες, μεταμορφώσεις. Η νύχτα με το σκοτάδι της πάντα προσέφερε τις κατάλληλες  συνθήκες για τις πιο ακραίες δράσεις του ανθρώπινου γένους.

Για τον βιασμό της Ε.Ρ.Τ.








Κυρίες και κύριοι,

καληνύχτα σας !!!

6.11.13

So it is written





---UPDATE----

"Εκατοντάδες κέντρα αυτισμού;" Έεε; εεεχχμμ ναι... με αυτό το σχόλιο τελείωσα την εκπομπή του Radio Transmission την Κυριακή που μας πέρασε και πολύ εύλογα θα πεις "Εκατοντάδες; Που στην Ελλάδα; Σιγά να μην είναι και χιλιάδες... " Αυτά παθαίνεις όταν δεν έχεις μαζί σου τις σημειώσεις σου και σημειωτέον διανύουμε περίοδο ανάδρομου Ερμή! Μη θέλοντας να δημιουργηθούν λανθασμένες εντυπώσεις να διορθώσουμε ότι τα κέντρα ή αν θες οι Δομές για Διαταραχές Αυτιστικού Τύπου είναι μόλις 14! 
Σε ότι αφορά το σταδιακό κλείσιμο όλων των Ψυχιατρικών Νοσοκομείων της χώρας ως το τέλος του 2015 (;) ξεκινώντας με πρώτο το “Δρομοκαΐτειο”  ως το τέλος του 2013 και το πως θα επηρεάσει αυτό την ζωή της ευαίσθητης ομάδας των ψυχικά ασθενών συμπολιτών μας, των οικογενειών τους (όσων έχουν), των εργαζόμενων σε αυτά και της κοινωνίας κατ' επέκτασιν, χωρίς κάποιο σχέδιο από την μεριά της κυβέρνησης που να πείθει για τον σκοπό της αποασυλοποίησης όπως επικαλείται (αφού δεν υπάρχουν οι απαιτούμενες υποδομές που έχουν εξαγγείλει (;)), εγώ θα στείλω το φάντασμα του Ian Dury* για να στοιχειώσει το υπουργείο Υγείας (ή μήπως ασθενείας;) κι εσείς σχηματίστε την δική σας γνώμη ξεκινώντας από εδώ που είναι κάτι παλαιότερο (2/10) και πιο ουσιαστικά εδώ (13/10) και εδώ (6/10, σήμερα) και συνεχίστε όπως θέλετε. Το σημαντικό είναι να σκεφτείτε και να πάρετε θέση όποια και να 'ναι αυτή, αλλά να την πάρετε γιατί μας αφορά όλους.


* η επιλογή του Ian Dury έχει συμβολικό χαρακτήρα ως άτομο με αναπηρία και εμπειρία από διάφορα ιδρύματα. Σε καμία περίπτωση δεν υπονοώ ότι ήταν ψυχικά ασθενής ή οτιδήποτε άλλο πέραν αυτού.


Aκολουθεί η εκπομπή, καλή ακρόαση!
Sheep and tides - Michael Nyman
Perfect day - Lou Reed
Saved - The Darling Downs
Lady gay - Martin Simpson
From little things big things grow - Paul Kelly and The Messengers
On an unknown beach - Peter Jefferies
Ugly history - Downsiders
Thorn - My Bloody Valentine
Born - Fear Of Men
Sick - The Twilight Sad
So it is written - The Savage Republic
Hands & Face - Mere Women
No generation gap - Wipers
Old Mexico - The Go-Betweens
Διάστημα - 2L8
Art school - The Jam
Masie - Syd Barrett
Mercury retrograde - Purling Hiss
River man - Crime and The City Solution
Hungry freaks, daddy - Frank Zappa 
I'm on the right track now - Roky Erickson
That's love - The Vietnam Veterans
Reflections of a Sun freakout - Blues Men
Dead end street - The Kinks
Wrong - The Music Machine
Sexual beast - Sex Museum
Sunflower microphone - The Spyrals
Colours - Psychotic Turnbuckles
Warped notions of practical - Sensation's Fix
The flex - The Flex
Not for you - Public Domain
Exit wounds - Paint It Black
Kicking bird - Wovenhand
Lady day - Lou Reed
Spasticus (Autisticus) - Ian Dury

3.11.13

Public Domain - Demo




Παράκαμψη είναι η λέξη που εκφράζει την ζωή μου το τελευταίο 48ωρο υπό την σκιά του προχθεσινού δυσάρεστου γεγονότος. Έχω βρεθεί εν μέσω εξελίξεων που καθιστούν αδύνατη την ευθεία. Τα μασίνια του φόβου και της αποσταθεροποίησης έχουν πυκνώσει ενοχλητικά πολύ κι εγώ βλέπω αναγκαστικά τα επεισόδια του έργου σε νιοστή επανάληψη, κάτι σαν κινέζικο βασανιστήριο (?) ένα πράγμα. 

Θα ήθελα αυτή η ανάρτηση να ήταν μεγαλειώδης σαν την μεγαλειώδη επιστροφή του - δεν έχω λόγια να εκφράσω τα συναισθήματά μου γι αυτόν, οπότε σκέτο - αγαπημένου μου Nick Worthington τραγουδιστή των σχεδόν εδώ και ένα χρόνο διαλυμένων και μέγιστων, Dead Swans. Πανευτυχής, τον βρίσκω στην Βιέννη να ασχολείται με τις μεγάλες αγάπες του, μεταξύ άλλων, το skateboarding και το hardcore punk για να μην ξεχνιόμαστε. 
Νέα πενταμελής μπάντα οι Public Domain από την Αυστρία, δημιουργήθηκαν στα τέλη του 2012 και κατάφεραν να φτιάξουν το πρώτο τους Demo το οποίο μας έχει στείλει και λιώσει στα ηχεία μας εδώ και ένα μήνα που το πήραμε γραμμή. Αρχικά διατέθηκε σε 100 αριθμημένα  CD ενώ δεν άργησε να βρεθεί εταιρία για να αναλάβει την κυκλοφορία σε κασέτα. Με τις ευλογίες μας και εις ανώτερα!

Υγιαίνετε!