6.10.13

2L8 - Η Κλωστή




Οδηγίες προς... καθηλωμένους ενός φανταστικού κόσμου. Οργουελικές αναφορές και πραγματικότητα. Αλλά ας μείνω λίγο στα παρακάτω:

"Ποιος μας έμαθε να χωριζόμαστε;"

"Ο κανιβαλισμός είναι μια αρχαία τέχνη που θα ήταν χρήσιμο να διερευνηθεί."

"Το μόνο πράγμα που μπορούμε να πούμε με μια κάποια βεβαιότητα είναι ότι πολλά ζώα που ζούνε σε αιχμαλωσία, όταν φτάνει η μέρα της απελευθέρωσης τους δεν φεύγουν από το κλουβί τους... " σε ανθρώπινο (;) επίπεδο, γιατί; Γιατί...

...που να τρέχεις τώρα. Άσε που άμα τρέξεις θα πρέπει να αναλάβεις και την ευθύνη του εαυτού σου. Και άμα αναλάβεις την ευθύνη τότε δεν θα μπορεί να φταίει ούτε ο χωροφύλακας, ούτε ο ομοφυλόφιλος. Ούτε η μαμά, ούτε ο μπαμπάς. Ούτε ο αλλοδαπός, ούτε ο αριστερός, ούτε ο δεξιός, ούτε ο φασίστας, ούτε ο αναρχικός. Ούτε ο χριστιανός, ούτε ο μουσουλμάνος, ούτε ο εβραίος. Ούτε ο ταξιτζής, ούτε ο δημόσιος υπάλληλος, ούτε ο μεταλλάς, ούτε ο προγκρεσιβάς. Ούτε ο φιλόζωος που δεν μαζεύει τα περιττώματα του σκύλου του, ούτε αυτός που βλέπει ζώο και θα ήθελε να εξαφανίσει αυτό το μίασμα από προσώπου γης. Ούτε ο πλούσιος, ούτε ο φτωχός, ούτε ο μορφωμένος, ούτε ο αμόρφωτος. Ούτε ο ολυμπιακός, ούτε ο αεκτζής, ούτε ο παναθηναϊκός, ούτε ο παοκτζής, ούτε ο αρειανός. Ούτε ο θεσσαλονικιός, ούτε ο αθηναίος, ούτε ο πυργιώτης, ούτε ο κρητικός. Ούτε οι βόρειοι, ούτε οι νότιοι. Ούτε οι μαύροι, ούτε οι άσπροι, ούτε οι πορτοκαλοί, ούτε οι πουά, ούτε οι ριγέ, ούτε κι ο κακός μου ο καιρός. Και η λίστα με τις ταμπέλες ατελείωτη. 
Το μυαλό μας σκέφτεται με ταμπέλες που δείχνουν πάντα κάποιον άλλο και ποτέ τον εαυτό μας. Ακόμα κι όταν κοιταζόμαστε στον καθρέφτη βλέπουμε κάποιον άλλο. Είμαστε κάποιοι άλλοι, δεν είμαστε εμείς. Ή αν θες είμαστε κατά φαντασίαν εαυτοί.

Ένα δεύτερο πράγμα που μπορούμε να πούμε με κάποια βεβαιότητα είναι ότι για μια ακόμη φορά οδηγούμαστε σε ένα ακόμα εμφύλιο λουκούλειο γεύμα για λίγους και εκλεκτούς. Μη με ρωτήσεις τι θα είμαστε στην παραπάνω σχέση. Είμαι πεπεισμένη ότι δεν θες να ξέρεις, όχι πραγματικά, γιατί πως αλλιώς θα φταίει... ο μάγειρας; Αν ωστόσο επιμένεις και το λέει η καρδιά σου, τότε κάνε μια αναδρομή στην ιστορία της Ελλάδας γι αρχή και σκέψου. Έχουμε κατανοήσει τι μας συμβαίνει; "Καταλαβαίνεις τώρα;"

Κατά τα άλλα ζούμε δόξα τω Θεώ σε μια δημοκρατία με αρκετό σήριαλ, σεξ και ποδόσφαιρο ή αλλιώς άρτο και θεάματα (καλά για τον άρτο δεν δύναται να τον προσφέρει πια λόγω κρίσης) για να μην πλήττουμε την ώρα της "κρεατομηχανής". Και κλάάάμα ο κροκόδειλας μετά...


Η παραπάνω προσέγγιση είναι αποκλειστική ευθύνη της υπογράφουσας, η οποία φυσικά και πιστεύει στις εξαιρέσεις του κανόνα, καθώς επίσης στο δίκαιο, στην παιδεία, στον πανανθρωπισμό και στην καλή πρόθεση, οι οποίες αποτελούν και το νήμα, την κλωστή, που θα ήθελε να υφάνει εκ βάθρων τον νέο κόσμο.  Τον από δω και στο εξής.  

"Αυτή την φορά, έστω αυτή τη μια φορά, ας το τελειώσουμε..."

Τι θες να σου πω για τον δίσκο; Ένα ντοκουμέντο ναι, με πολύ από μαύρη ειρωνεία ναι. Το αν συμφωνώ ή διαφωνώ; Πόση σημασία μπορεί να έχει μπροστά στην πραγματικότητα; Όπως όμως σου έχω ξαναπεί κάποια πράγματα μιλάνε από μόνα τους. Έχεις αυτιά ν' ακούσεις;

 Έπος!





4 σχόλια:

Χρήστος Μίχος είπε...

Έπος ! Απλά..

fool είπε...

Έπος χωρίς απλά :)

Jim trox είπε...

νομιζεις οτι παιζουν αποκλεστικα για σενα

fool είπε...

Έτσι είναι, απευθύνονται στον καθένα μας.