29.10.13

The Flex - Scum On The Run




Περίεργοι καιροί οι οποίοι αλλάζουν τον κόσμο γύρω μου αλλά κι εμένα. Δύσκολες αναχωρήσεις και ακόμα πιο δύσκολες αφίξεις. Περίεργες και οι βόλτες μου εδώ κι εκεί σκοπίμως. Βρέθηκα μεταξύ άλλων την Δευτέρα τα ξημερώματα μπροστά σε κάτι χωροφύλακες που έκαναν την δουλειά τους ή που ασκούσαν εισπρακτική πολιτική, έξω από τα μπαρ της Κολοκοτρώνη κάνοντας αλκοτέστ στους διερχόμενους οδηγούς. Όπως και να το δεις αυτά έκαναν. Κόσμος και κοσμάκης, και να τα 700ευρα και να τα 3χίλιαρα και να οι συλλήψεις.

Εκτός από τις παραπάνω διαπιστώσεις, εδώ και λίγο καιρό έπεσα πάνω στους Βρετανούς The Flex. Καινούργια punk μπάντα από τις δυνατότερες και πιο αξιόλογες που έχω ακούσει τελευταία και είμαι ευτυχής, η οποία έχει να επιδείξει μόλις ένα demo του 2012 και το παρόν 7" EP του 2013!!! 

Ωωωωω ναι...                                                                         


                                                                            αλλά ο άσος στο επόμενο ποστ...




22.10.13

Sing to the Siren




Η εικόνα του πλάσματος που κατά το ήμισυ είναι ψάρι και κατά το ήμισυ γυναίκα είναι διαδεδομένη σε όλο τον κόσμο, από την Ινδονησία έως το Μεξικό και από την Ευρώπη μέχρι την Αμερική. Πόσοι όμως γνωρίζουν ότι η εικόνα που έχουμε για τις Σειρήνες είναι εντελώς διαφορετική από την αρχική;
Οι πρώτες Σειρήνες, σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία γεννήθηκαν από τον ποταμό Θεό Αχελώο και είχαν φτερά  πουλιού. Όταν ο Οδυσσέας κατάφερε να αντισταθεί στο τραγούδι τους έπεσαν και πνίγηκαν στην θάλασσα πράγμα αδύνατο για πλάσματα που ήταν ψάρια από την μέση και κάτω.
Το δόλωμα της καταστροφής.
Οι άντρες δεν μπορούσαν να αντισταθούν παρόλο που γνώριζαν πως τους περιμένει η καταστροφή. Με την ομορφιά, το μαγικό και γεμάτο γνώση τραγούδι οι Σειρήνες συνδέονταν άμεσα με την δύναμη του γυναικείου φύλου τους. Όμως είχαν μία μοιραία αδυναμία, δεν μπορούσαν να κάνουν παιδιά. Ο άντρας δε που θα υπέκυπτε στο κάλεσμα τους θα διαιώνιζε το γένος τους πράγμα χειρότερο και από τον θάνατο. 
Ο Όμηρος όμως τους έδωσε μία άλλη διάσταση. Ο Οδυσσέας σκόπιμα άκουσε το τραγούδι τους και δεν υπέκυψε στο κάλεσμα του πόθου για γνώση με αποτέλεσμα αυτές να αυτοκτονήσουν πράγμα που τελικά τις εξιλέωσε. Έτσι τελικά οι Σειρήνες έγιναν ψυχοπομποί στον Άδη.
Στις μέρες μας τις βρίσκω παντού και δεν έχουν μόνο γυναικείο φύλο. Τις βρίσκω μέσα σε μηχανήματα  ακούω  το τραγούδι τους να φτάνει ως εδώ από τα πέρατα του Σύμπαντος.

Σε κάποιο από τα τραγούδια που δημιούργησαν την εκπομπή βρίσκεται το μυστικό του να τραγουδήσεις εσύ σε αυτές.

Καλή ακρόαση!!!   
Nico  -  The fairest of seasons
Tim Buckley  -  Song to the Siren
Virgin Prunes  -  I am God
Vum  -  I will return
Siouxsie and the Banhsees  -  This unrest
Hildur Guonadottir  -  My
The Prisoners  -  Tonight
The Monochrome Set  -  Goodbuy Joe
The Killers  -  Smile like you mean it
Joy Division  -  Transmission
Led Er  Est  -  Animal smear
Holy Fuck  -  Super Inuit
Alan Vega  -  Saturn drive
Legendary Pink Dots  -  The citadel
Spherical Objects  -  Moving on the run
The Astronauts  -  Is the revolution coming
Carter the usm  -  The man who bought the world
La Luz  -  Big big blood
Tunabunny  -  Slackjawed
This Mortal Coil  -  Alone
Timber Timbre  -  Bad ritual
Tom Verlaine  -  Lovebird asylum seeker
The Pastels  - Automatically yours
Noise Promotion Company  -  Bad taste
Watermelon Man  -  Back in my dreams
Pretty Things  -  New day
Wooden Shjips  -  Back to land
Palma Violets  -  All the garden birds
Moulettes  -  Cirlce song
Tim Hecker  -  The piano drop

17.10.13

Solid Waves




Δεν υπάρχουν πολλά πράγματα να με κάνουν χαρούμενο κι αισιόδοξο. Ο Πλίνιος στη Φυσική ιστορία του είχε περιγράψει πολύ καλά αυτή την κατάσταση. Λέει λοιπόν πως ο άνθρωπος το μόνο που ξέρει να κάνει από γεννησιμιού του είναι να κλαίει.
Το πρόβλημα είναι ότι αρνούμαστε να αποδεχθούμε πως είμαστε σκουπίδια, ανάξιοι, αμελητέα γεγονότα και ανόητοι. Αλλά στην ουσία αυτό είμαστε, αν κάποιος το καταλαβαίνει αυτό δεν είναι λιγότερο από τους άλλους, ίσως μάλιστα να είναι και περισσότερο.


Η φυλακή μας δεν μου αρέσει καθόλου αλλά έχω μερικούς σπουδαίους συγκρατούμενους!!!



Vum  -  Solid waves
Robert Wyatt  -  Del mondo
Woods  -  Impossible skies
Giant Sand  -  Shiver
Bill Callahan  -  Javelin unlanding
PVT  -  Evolution
Make Up  -  Make up is lies
Camperwell Now  -  Greenfingers
Laughing Clowns  -  Ghost beat
The Jazz Butcher  -  Next move sideways
Tame Impala  -  Endors toi
Rangda  -  Night porter
Courage of Lassie  -  La notte
Lanterns on the Lake  -  Elodie
Korkofilos  -  Καταρράκτης
Cheveu  -  Bonne nuit cheri(e)
Screamin' Jay Hawkins  -  We love
The Underdogs  -  Yonder wall
Gonn  -  Same on you
Jesse Hector and the Gatecrashers  -  In my soul
Unnatural Helpers  -  Shakes
Shat Shorts  -  He's so modern
Listener  -  There are wrecking balls inside us
Anti Troppau Council  -  The diver
British See Power  -  Radio Goddard
French Films  -  This dead town
Ghost House  -  House transmit
Kid Dynamite  -  Pacifier
Ramones  -  When i was young
The Galleons  -  Mr Fox


7.10.13

Can you imagine nothing?


Κούκουου... τσαα


Ο Χαμαιλέοντας είναι ερπετό το οποίο έχει την ικανότητα να αλλάζει χρώμα ανάλογα με το περιβάλλον στο οποίο βρίσκεται. Με την βοήθεια των ειδικών κυττάρων που διαθέτει μπορεί να παραμένει καμουφλαρισμένος για μία ολόκληρη ημέρα. Μένει ακίνητος περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή για να εκτινάξει την γλώσσα του και να παγιδέψει το θύμα του. Από την άλλη όταν νοιώθει ότι απειλείται μένει ακίνητος για να παραπλανήσει τον εχθρό του.
Ξέρω αρκετά ζώα πολύ μεγαλύτερα από τον χαμαιλέοντα που αν και δεν έχουν αυτά τα ειδικά κύτταρα καταφέρνουν και μας ξεγελούν με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα από το συμπαθές ερπετό. Πως μπορώ να τα ξεχωρίσω; Δεν μπορούν να φανταστούν τίποτα.
Η φαντασία είναι το μεγαλύτερο όπλο που έχω στα χέρια μου και αν κάποια στιγμή σταματήσω να φαντάζομαι τότε ψάξτε με πάνω σε κανένα δέντρο ή κάτω από πεσμένα φύλλα.







Kikagaku Moyo  -  Can you imagine nothing?
Dreamtime  -  Centre of mind
Earthbound  -  Just for a change
Baths  -  Ossuary
Howard Devoto  -  Cold imagination
Flaming Lips  -  Look the Sun is rising
The Evens  -  Warble Factor
PJ Harvey  -  Victory
Sharon Van Etten  -  Serpents
My Bloody Valentine  -  New you
Hot Panda  -  Masculinity
Gary Numan  -  Me! I disconnect from you
Φανταστικοί Ήχοι  -  Μόρκα
Doldrums  -  Live forever
Coil  -  Careful what you wish for
Eyeless in Gaza  -  Out from the day to day
Ceremony  -  Cold cold night
Ye Olde Maids  -  Candy cigarettes on fire
Blue Orchids  -  Bad education
Syd Barret  -  Rats
Lapalux  -  Gold
Telepopmusik  -  Fever
Agnes Obel  -  Pass them by
Anna Calvi  -  Sing to me
Martin Simpson  -  Jackie and Murphy
Pearls Before Swine  -  I saw the world
2L8  -  Η Κλωστή



6.10.13

2L8 - Η Κλωστή




Οδηγίες προς... καθηλωμένους ενός φανταστικού κόσμου. Οργουελικές αναφορές και πραγματικότητα. Αλλά ας μείνω λίγο στα παρακάτω:

"Ποιος μας έμαθε να χωριζόμαστε;"

"Ο κανιβαλισμός είναι μια αρχαία τέχνη που θα ήταν χρήσιμο να διερευνηθεί."

"Το μόνο πράγμα που μπορούμε να πούμε με μια κάποια βεβαιότητα είναι ότι πολλά ζώα που ζούνε σε αιχμαλωσία, όταν φτάνει η μέρα της απελευθέρωσης τους δεν φεύγουν από το κλουβί τους... " σε ανθρώπινο (;) επίπεδο, γιατί; Γιατί...

...που να τρέχεις τώρα. Άσε που άμα τρέξεις θα πρέπει να αναλάβεις και την ευθύνη του εαυτού σου. Και άμα αναλάβεις την ευθύνη τότε δεν θα μπορεί να φταίει ούτε ο χωροφύλακας, ούτε ο ομοφυλόφιλος. Ούτε η μαμά, ούτε ο μπαμπάς. Ούτε ο αλλοδαπός, ούτε ο αριστερός, ούτε ο δεξιός, ούτε ο φασίστας, ούτε ο αναρχικός. Ούτε ο χριστιανός, ούτε ο μουσουλμάνος, ούτε ο εβραίος. Ούτε ο ταξιτζής, ούτε ο δημόσιος υπάλληλος, ούτε ο μεταλλάς, ούτε ο προγκρεσιβάς. Ούτε ο φιλόζωος που δεν μαζεύει τα περιττώματα του σκύλου του, ούτε αυτός που βλέπει ζώο και θα ήθελε να εξαφανίσει αυτό το μίασμα από προσώπου γης. Ούτε ο πλούσιος, ούτε ο φτωχός, ούτε ο μορφωμένος, ούτε ο αμόρφωτος. Ούτε ο ολυμπιακός, ούτε ο αεκτζής, ούτε ο παναθηναϊκός, ούτε ο παοκτζής, ούτε ο αρειανός. Ούτε ο θεσσαλονικιός, ούτε ο αθηναίος, ούτε ο πυργιώτης, ούτε ο κρητικός. Ούτε οι βόρειοι, ούτε οι νότιοι. Ούτε οι μαύροι, ούτε οι άσπροι, ούτε οι πορτοκαλοί, ούτε οι πουά, ούτε οι ριγέ, ούτε κι ο κακός μου ο καιρός. Και η λίστα με τις ταμπέλες ατελείωτη. 
Το μυαλό μας σκέφτεται με ταμπέλες που δείχνουν πάντα κάποιον άλλο και ποτέ τον εαυτό μας. Ακόμα κι όταν κοιταζόμαστε στον καθρέφτη βλέπουμε κάποιον άλλο. Είμαστε κάποιοι άλλοι, δεν είμαστε εμείς. Ή αν θες είμαστε κατά φαντασίαν εαυτοί.

Ένα δεύτερο πράγμα που μπορούμε να πούμε με κάποια βεβαιότητα είναι ότι για μια ακόμη φορά οδηγούμαστε σε ένα ακόμα εμφύλιο λουκούλειο γεύμα για λίγους και εκλεκτούς. Μη με ρωτήσεις τι θα είμαστε στην παραπάνω σχέση. Είμαι πεπεισμένη ότι δεν θες να ξέρεις, όχι πραγματικά, γιατί πως αλλιώς θα φταίει... ο μάγειρας; Αν ωστόσο επιμένεις και το λέει η καρδιά σου, τότε κάνε μια αναδρομή στην ιστορία της Ελλάδας γι αρχή και σκέψου. Έχουμε κατανοήσει τι μας συμβαίνει; "Καταλαβαίνεις τώρα;"

Κατά τα άλλα ζούμε δόξα τω Θεώ σε μια δημοκρατία με αρκετό σήριαλ, σεξ και ποδόσφαιρο ή αλλιώς άρτο και θεάματα (καλά για τον άρτο δεν δύναται να τον προσφέρει πια λόγω κρίσης) για να μην πλήττουμε την ώρα της "κρεατομηχανής". Και κλάάάμα ο κροκόδειλας μετά...


Η παραπάνω προσέγγιση είναι αποκλειστική ευθύνη της υπογράφουσας, η οποία φυσικά και πιστεύει στις εξαιρέσεις του κανόνα, καθώς επίσης στο δίκαιο, στην παιδεία, στον πανανθρωπισμό και στην καλή πρόθεση, οι οποίες αποτελούν και το νήμα, την κλωστή, που θα ήθελε να υφάνει εκ βάθρων τον νέο κόσμο.  Τον από δω και στο εξής.  

"Αυτή την φορά, έστω αυτή τη μια φορά, ας το τελειώσουμε..."

Τι θες να σου πω για τον δίσκο; Ένα ντοκουμέντο ναι, με πολύ από μαύρη ειρωνεία ναι. Το αν συμφωνώ ή διαφωνώ; Πόση σημασία μπορεί να έχει μπροστά στην πραγματικότητα; Όπως όμως σου έχω ξαναπεί κάποια πράγματα μιλάνε από μόνα τους. Έχεις αυτιά ν' ακούσεις;

 Έπος!





2.10.13

Agnes Obel - Aventine





Δημιουργία διόδων και... όλα τα escape του κόσμου οδηγούν εδώ. Σε μια στιγμή αιώρησης που μπορεί να κρατήσει... ακαθόριστο χρόνο υπό την αιγίδα μιας ψυχικής συμβατότητας. Μια ανέλπιστη προσωπική ευκαιρία εσωτερικού ανεφοδιασμού.  Ουσία. 

Μετά το υπέροχο Philharmonics του 2010 το οποίο αποτέλεσε ένα από τα πιο αγαπημένα μου εκείνης της χρονιάς, η δανή Agnes Obel επέστρεψε φέτος με το δεύτερο και αριστουργηματικό Aventine για να με βάλει πάλι στην πρίζα της ενδοσκόπησης... 

Υψηλή τέχνη!
                                                                     


                      ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ


  Dorian