17.9.13

Shat Shorts - S/T



Έχουμε νέο άλμπουμ από τους Shat Shorts, πρώτο full-length για την μπάντα από το DC. Εννέα καινούργια τραγούδια και ένα διασκευή από το πρώτο τους EP. 
Δυνατός ήχος για την μπάντα που δεν έχει θέματα με τα genres όπως έχουμε ξαναπεί. Μέσα από το ομώνυμό τους παρουσιάζουν δέκα εκφραστικά κομμάτια... 

...θα ΄θελα να ξυπνούσα το πρωί κι ο εφιάλτης να είχε τελειώσει. 

- Τι συ; Παρουσιάσου. Εσύ εκεί πίσω από αυτά τα γυαλιά που με κοιτάς με ύφος. Καλάάάάά. Συνεχίζω...

Να σηκωνόμουν ανάλαφρη, να έφτιαχνα και να έπινα έναν άλλο καφέ 

- εεεε καλά τις βγάζω τις γυαλούμπες, ο Χρήστος είμαι...

- εμ δεν σε γνώρισα νομίζεις. Στάσου και άκου βρίσκομαι σε φάση τώρα.

που θ' απολάμβανα από την βεράντα μου 

 ή σε μία από τις δικές σου Χρήστο, χαχα καλό ε;ε;

με την συνοδεία των πουλιών ή την ραδιοφωνική εκπομπή ενός ελεύθερου ραδιοφώνου απαλλαγμένο από νεκροζώντανους... ζωντανοθάφτες. 

- Πως το 'πες αυτό, νεκροζώντανους ζωντανοθάφτες; I like!

- Χαίρομαι.

Να πήγαινα μια λογική ώρα στην δουλειά μου, να δούλευα λογικές ώρες, να συναναστρεφόμουν με πολλούς ανθρώπους ψυχικά και διανοητικά υγιείς που να είχαν όρεξη για δουλειά και όχι να λουφάρουν. 

- εεχμμ...

- Que se passe Chris?

- Rien, rien vick, continué. Après.

Να γυρνούσα στο σπίτι μου μετά από την εργασία μου κουρασμένη μόνο σωματικά. Στον δρόμο να μην έβριζα σαν οχετός τους κοιμήσηδες και επικίνδυνους και να μετακινόμουν ασφαλής ακόμα και με ποδήλατο. 

Οριοθέτηση. 

Θα 'θελα να υπήρχε παιδεία, ατομική ευθύνη και σεβασμός προς τον άλλο. 

- Τώρα μάλιστα τα πιάσαμε τα λεφτά μας...

- Δεν αντελήφθην το πνεύμα σας αγαπητέ... μα τι ξάχνεις; Ανήσυχο σε βρίσκω.

- Τίποτα τίποτα συνέχα.

Η λέξη δικαίωμα να μην είχε αντικατασταθεί από την έννοια απαίτηση. Οι έννοιες δικαίωμα και υποχρέωση να είχαν την ίδια ακριβώς βαρύτητα στην συνείδηση όλων. Η ατομική ευθύνη και ο σεβασμός προς τον άλλο να οριοθετούσε το πεδίο δράσης του καθένα και αυτόματα να οργανωνόμασταν ώστε να μπορούσαμε να θεωρούμε περιττή την όποια καταχρηστική επέμβαση κάποιου ένστολου οργάνου. 

- Νάτο. Το 'πες. Λες και δεν το περίμενα.

- Εεε εντάξει με ξέρεις τώρα. Αλλά τι ψάχνεις; μήπως να ξαναέβαζες τα γυαλιά σου λέω εγώ τώρα.

- Δεν χρειάζονται γυαλιά εδώ. Θα δεις σε λίγο... συντόμευε.

Να μην υπήρχαν κόμματα και ο κόσμος να μην "δικαιολογούσε σωστά την ύπαρξή του" μέσα από αυτά 

- Αααχαχαχα ρε συ vick που το θυμήθηκες το άσμα! Αυτό μόνο εγώ θα μπορούσα να το είχα θυμηθεί...

- Εεε καλά τώρα και είπα ότι με ξέρεις. Στο άσμα λέει επίσης ότι συνάντησε το γυναικάκι του, υποκοριστικό, ουδέτερο κι εμετικό... έχει πιάσει όλο το σκηνικό και σε βάθος!

- Ναι εννοούσε ΤΟ μικρό και τριανταφυλλένιο (σαν το άλλο άσμα του Δ. Ψαριανού, με την κατά Νερούδα έννοια) αντικείμενο του πόθου του, αχαχχα.

- Πως τα λες, πως τα λες. Συνεχίζω γιατί πριν μπεις το κείμενο ήταν μισή σελίδα και τώρα θα κλείσει τόμο. 

ούτε μέσα από οποιαδήποτε διαπλεκόμενη ΠΑΕ. 

 Μη μιλήσεις σε ξέρω... 

Θα ήθελα οι πολιτικοί να ήταν πατριώτες (επίσης να μην διαστρεβλωθεί η έννοια του πατριώτη παρακαλώ) καθώς και οι πολίτες της. Θα ήθελα να μην χρειαζόταν να παραθέσω την παραπάνω παρένθεση. Θα ήθελα έτσι, να μην μπορούσαν ν' ασκήσουν καταχρηστική εξουσία οι πολιτικοί της χώρας μου σε όποιο λειτουργικό σύστημα διακυβέρνησης κι αν μπορούσε να είχε επιλεχθεί, αλλά να περιορίζονταν στον ρόλο των διεκπεραιωτών των συμφερόντων των πολιτών της. 
Οριοθέτηση κι όχι ασυδοσία. 

- Nice! Τρέχα τώρα... 

Γιατί όπου δεν υπάρχει πρόληψη υπάρχει καταστολή. 

 Ακριβώς, είπες την κακιά τη λέξη... τρέχα λέμε...

Γιατί η ελεύθερη κοινωνία απαρτίζεται από ελεύθερους ανθρώπους. Και ελεύθερος είναι ο άνθρωπος που οριοθετεί και ελέγχει τον εαυτό του. 

- Τρέχω τώρα. Γιατί τρέχουμε; 

- Για να εξέλθεις σώα από δω πριν σε μπαγλαρώσει ο χωροφύλακας.

- Ρε ποιος χωροφύλακας αφού έχουν καταργηθεί εδώ και χρόνια.

- Οι έννοιες (και δε λέω οι θεσμοί) δεν καταργούνται ΠΟΤΕ οι λέξεις αλλάζουν και τσουπ οι έννοιες αυτόματα γίνονται αόρατες για να νομίζεις ότι έχουν καταργηθεί. Όπως τα τζάμια που τα ψεκάζεις με άζαξ και γίνονται αόρατα. Τα τζάμια παραμένουν τζάμια αόρατα αλλά τζάμια και μπορείς κάλλιστα να σπάσεις και την μύτη σου άμα πέσεις πάνω τους, στ' ορκίζομαι το έχω πάθει πολλάκις.

- Που με πας; Φτάνουμε; την τρέλα μου μέσα... έχω λαχανιάσει και δεν μπορώ να μιλήσω.

- Εδώ είμαστε φτάσαμε στην πύλη εξόδου σου, στο σημείο συνάντησης όλων των χωροφυλάκων του κόσμου γι αυτό βιάσου. 

- Κι εγώ που νόμιζα ότι στον ύπνο μου δεν υπήρχαν χωροφύλακες...

- Μέγα λάθος αγαπητή, τότε γιατί έχεις εφιάλτες το ΄χεις σκεφτεί ποτέ; Το λοιπόν χάρηκα και θα τα ξαναπούμε.

- εις το επανιδείν...


Αλλά μέχρι τότε γυρίζω πλευρό και όταν ξυπνώ θα βάζω στο τέρμα τους φίλους μου από το DC και θα κοπανιέμαι χωρίς να υπάρχει αύριο... 


υ.γ.: είναι ωραίο να έχεις φίλους!





4 σχόλια:

Thief είπε...

Θα ήθελα ενα κόσμο χωρίς φωνές μέσα στο κεφάλι μου


Χωρίς φωνές

Χωρίς φωνές

fool είπε...

Αυτό μπορεί να είναι από σοβαρό έως αδιάφορο, να το κοιτάξεις. Άμα χρειαστείς βοήθεια έχω έναν καλό επιστήμονα που δεν χρησημοποιεί φάρμακα. Επαναστατική πατέντα δική του.

Thief είπε...

Α τον επιστήμονα , ναι τον ξέρω . Ξέρεις εχει και αυτός το ίδιο ( αδιάφορο ) πρόβλημα :-)
Συνήθως έτσι ειναι αυτή η φυλή .

fool είπε...

Ε αφού αυτοδιαγνώστηκες και το έκρινες αδιάφορο δεν τον χρειάζεσαι τον επιστήμονα.