22.9.13

A Dream In Slow Motion




Καινούργιο video και τραγούδι από τους BOHJ και ξαφνικά διακρίνω μέσα στο νερό που ονειρεύεται η Joanna Pickering τo όπλο του Johny Brown! Ναι ως δια μαγείας ανακαλύπτω ένα νανούρισμα σαν και αυτό που λένε στα μικρά παιδιά οι γιαγιάδες τα βράδια για να κοιμηθούν ήσυχα και να κρατήσουν μακριά από τα κρεβάτια τους τον μπαμπούλα!



 Η κάμερα και  παραγωγή είναι της  Inga Tillere


------UPDATE------


Με την εν λόγω Κυρία είχα και την μικρή κουβέντα που ακολουθεί:

Ioannis: Hi, I would like to know what is behind this new video, what is the meaning of your new work and what were your feelings when you were doing this?

Inga : City of tales takes newspapers headlines as inspiration. It's just beats up... reflects on the detached and voyeuristic news reports, today's news have to be more shocking than yesterday's but will be completely forgotten by even more horrendous news item tomorrow. Also I thought of Millai's Ophelia - I guess a very obvious choice :) Digital post pre-Raphaelites.  

Ioannis: Do you think that the world that we are living in is true or it is fake?

Inga: Neither it has many layers.

Ioannis: So how can you decide in which of  them do you want to live in?

Inga: Just came across this Bukowski quote: "The less I needed the better I felt". That's the world I'd like to belong to.

Ioannis : Why do you want to reproduce (with your own way ) the newspapers headlines. Is there a worth in it?

Inga : Sometimes it is good to stop and reflect. And remember. And take control.

Ioannis : I agree with you, control is everything but it is hard to get it. You can stop the World with just one thought.

Thank you for your time and for this little but great talk that we had.
Talk to you soon.    


 So goodnight goodbye and godbless 



 


21.9.13

Όταν χαράζει


Αφιερωμένο σε όλους ανεξαιρέτως...





Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου 


Όταν χαράζει, ο πρώτος στεναγμός

βγαίνει απ' τα πιο σφιγμένα χείλη.
Σαν πεταλούδα στην κάμαρη πετά
ψάχνοντας άνοιγμα να φύγει.


Αν είσαι μόνος, αν είσαι αδύναμος

η χαραυγή θα σε ξεκάνει.
Έχει το μύρο, έχει τη σιγαλιά, 
κι έχει τον ήλιο τον αλάνη.


Καινούρια μέρα, καινούριος ποταμός

στις εκβολές του θα προσφέρει
όσα χαθήκαν, όσα ξεχάστηκαν
κι όσα γι' αυτά κανείς δεν ξέρει.


Πίσω απ' τους λόφους, πίσω απ' τα βλέφαρα

υπάρχει τόπος και για σένα.
Χωρίς Βαστίλη, χωρίς ανάθεμα, 
χωρίς τα χείλη τα σφιγμένα


                                                                                                                     


                                                                                                                                                                                             Το τραγούδι από τον "Βραχνό Προφήτη" του 2000



Υγιαίνετε!



19.9.13

Το... Τέλος Των 2L8


Οι αγώνες γύρω μας συνεχίζονται, όλα τα μέτωπα είναι ανοιχτά, οι στιγμές μονίμως κρίσιμες. Ναι, είμαστε στην πλευρά που χάνει, γιατί έτσι είναι στημένο το παιχνίδι. Αλλά επιμένουμε. Μπορούμε να χάσουμε με αξιοπρέπεια, με πίστη, με συντροφικότητα.

Ο δικός μας αγώνας για μουσική ελευθερία συνεχίζεται. Το ημερολόγιο γράφει 19 Σεπτεμβρίου, το πρότζεκτ μας στο Indiegogo βρίσκεται στο 67%. Η 1η Οκτώβρη φαίνεται πολύ κοντά. Νίκη; Ήττα;

Οι αγώνες που είναι αντίθετοι στην κοινή πρακτική, που απειλούν σαν ιδέες την συντήρηση, την τάξη, το βόλεμα αντιμετωπίζονται με έναν τρόπο από το σύστημα: Είναι καταδικασμένοι στην ανυπαρξία. Κάπως έτσι λοιπόν, για δες, δεν υπάρχουμε! Δεν είμαστε φαντασία όμως. Είμαστε σάρκα και αίμα. Πέρασαν 19 μέρες με δημοσιεύσεις των δελτίων τύπου για την προσπάθεια μας μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού, 0 συνεντεύξεις, 0 άρθρα για την προσπάθεια αυτοέκδοσης ενός μουσικού άλμπουμ που μιλάει για τον Φασισμό στην Ελλάδα του Νεο-Φασισμού. Από τη στιγμή που αλλάξαμε πορεία, που φύγαμε από την Inner Ear, έχουμε δει τις δημοσιεύσεις που αφορούν τους 2L8 να συρρικνώνονται. Έχουμε βαρεθεί την ατάκα μετά τις συναυλίες, καλά γιατί δεν σας έχω ξανακούσει; Έλα ντε. Γιατί;

Σαν 2L8 έχουμε πάρει αποφάσεις και έχουμε πει ΟΧΙ σε ανθρώπους που δεν ακούνε όχι. Έχουμε μιλήσει δημόσια (ελάχιστα προς το παρόν - έχουμε μιλήσει όμως) για το τι γίνεται στη Μουσική σε αυτή τη χώρα. Για την Μαφία. Για την Πορνεία. Πολύ φτηνή όμως. Το παιχνίδι είναι στημένο μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια, δεν υπάρχουν αδύνατα σημεία για να χτυπήσεις, καταλήγουμε να παίζουμε κυνηγητό με την *****, με κύκλους τηλεφωνημάτων. Δεν μπορούν να το καταλάβουν. Δεν θέλουμε το κέρδος. Θέλουμε να χάνουμε! Αυτό που παρουσιάζεται σαν νίκη για εμάς είναι ήττα. Ήττα ηθική, ήττα πνευματική. Όταν τελειώναμε το He&She, πίστευε η εταιρία, πίστευε η μπάντα στο θα. Θυμάμαι χαρακτηριστικά να βρισκόμαστε γύρω από ένα τραπέζι με θα, να σηκώνω το κινητό μου και να λέω, αυτό δεν πρόκειται να χτυπήσει για συναυλία. Ότι κάνουμε από εδώ και πέρα το κάνουμε μόνοι μας. Η μόνη φορά που χτύπησε ήταν από την Άρτε Φιάσκο για τις συναυλίες μας στην Αθήνα, αλλά εδώ μιλάμε για ανθρώπους που αγαπάνε την μουσική, για την εξαίρεση... Οι άνθρωποι πιστεύανε, και οι άνθρωποι πιστεύουν, δυστυχώς η μουσική δεν έχει καμία σημασία. Μόνο εμπόριο. Δεν χρειαζόμαστε πρωτότυπη μουσική, χρειαζόμαστε ρέπλικα, ή αν θέλεις ντε και καλά να κάνεις πρωτότυπη μουσική να παίξεις ένα απαρχαιομένο είδος, εύκολο στο αυτί, να διασκεδάζει τον κόσμο, να μην έχει άποψη. Να είναι εξίσου ακίνδυνο με την ρέπλικα. Κακά τα ψέμματα, ο βασιλιάς χρειάζεται γελωτοποιούς, κάποιος πρέπει να αποσπά την προσοχή. Καλή η Χρυσή Αυγή, αλλά περιορισμένων δυνατοτήτων. Η συγκάληψη των εγκλημάτων, η συνέχιση της κανονικότητας χρειάζεται και άλλους συμμάχους. Χρειάζεται σύμμαχο τη μουσική.

Είναι ξεκάθαρο μετά από τόσα χρόνια: Δεν μπορούμε να παίζουμε μουσική με τους δικούς μας κανόνες. Με την αξιοπρέπεια μας. Για την ακρίβεια: Δεν μπορούμε να παίζουμε μουσική. Σκέτο. Για αυτό πρέπει να σταματήσουμε. Ή να συμβιβαστούμε. Να βάλουμε τις υπογραφές όταν πρέπει, να πάμε στις εκπομπές, να παίξουμε για τον χορηγό. Όπως μας έχουν πει, τα κάνεις αυτά για να "προχωρήσεις". Έλα μου όμως που... μισό, να πάρω φόρα... ΑΡΝΟΥΜΑΣΤΕ. ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ καλοθελητές υπάρχουν... Ο κόσμος δεν μας χρειάζεται...

Συνεχίζουμε με τον μόνο τρόπο που υπάρχει, με τις δικές μας δυνάμεις - όσο απομένουν τέτοιες - και με την υποστήριξη ΣΑΣ. Οι 2L8 εδώ και αρκετό καιρό συνεχίζουν ως πείραμα! Πείραμα αλληλεγγύης, πείραμα αντοχής. Φυσικά και χάνουμε, το είπαμε. Και στο τέλος θα χάσουμε. Καμία ελπίδα.



Χαχαχαχα. Κορόιδα, έχουμε νικήσει ήδη ρε!

Σε μία νέα πραγματικότητα που τα μέσα ενημέρωσης είμαστε εμείς, και η πληροφορία μεταδίδεται από όλους, ζητάμε την βοήθεια σας τουλάχιστον στην αναδημοσίευση της προσπάθειας μας:
Για την ελευθερία
Για την αλληλεγγύη
Για το τέλος του φασισμού
Για το τέλος της δουλείας
Για τις φωτιές που δεν ανάψαμε
Για όσα τελικά δεν ήταν
Για όσους μείνανε πίσω και δεν τους σήκωσε κανείς
Για τις νευρωτικές διαδρομές
Για το αύριο που ποτέ δεν έρχεται
Για τα ποτάμια που δε θα γυρίσουν ποτέ ξανά
Για τις φωτογραφίες που αφήσαμε τα χαμόγελα μας
Για όσους βαρέθηκανε να αλλάζουν χρώματα
Για τα ψαλίδια που έκοψαν ομφάλιους λώρους
Για την ελπίδα, τις κραυγές
Για τους τυχερούς που πονάνε
Γιατί εμείς δεν νιώθουμε τίποτα
Για τους τυχέρους που δε θέλουν να πεθαίνουν
Γιατί εμείς αγαπάμε

Κ.


Αναδημοσίευση από  εδώ!


17.9.13

Shat Shorts - S/T



Έχουμε νέο άλμπουμ από τους Shat Shorts, πρώτο full-length για την μπάντα από το DC. Εννέα καινούργια τραγούδια και ένα διασκευή από το πρώτο τους EP. 
Δυνατός ήχος για την μπάντα που δεν έχει θέματα με τα genres όπως έχουμε ξαναπεί. Μέσα από το ομώνυμό τους παρουσιάζουν δέκα εκφραστικά κομμάτια... 

...θα ΄θελα να ξυπνούσα το πρωί κι ο εφιάλτης να είχε τελειώσει. 

- Τι συ; Παρουσιάσου. Εσύ εκεί πίσω από αυτά τα γυαλιά που με κοιτάς με ύφος. Καλάάάάά. Συνεχίζω...

Να σηκωνόμουν ανάλαφρη, να έφτιαχνα και να έπινα έναν άλλο καφέ 

- εεεε καλά τις βγάζω τις γυαλούμπες, ο Χρήστος είμαι...

- εμ δεν σε γνώρισα νομίζεις. Στάσου και άκου βρίσκομαι σε φάση τώρα.

που θ' απολάμβανα από την βεράντα μου 

 ή σε μία από τις δικές σου Χρήστο, χαχα καλό ε;ε;

με την συνοδεία των πουλιών ή την ραδιοφωνική εκπομπή ενός ελεύθερου ραδιοφώνου απαλλαγμένο από νεκροζώντανους... ζωντανοθάφτες. 

- Πως το 'πες αυτό, νεκροζώντανους ζωντανοθάφτες; I like!

- Χαίρομαι.

Να πήγαινα μια λογική ώρα στην δουλειά μου, να δούλευα λογικές ώρες, να συναναστρεφόμουν με πολλούς ανθρώπους ψυχικά και διανοητικά υγιείς που να είχαν όρεξη για δουλειά και όχι να λουφάρουν. 

- εεχμμ...

- Que se passe Chris?

- Rien, rien vick, continué. Après.

Να γυρνούσα στο σπίτι μου μετά από την εργασία μου κουρασμένη μόνο σωματικά. Στον δρόμο να μην έβριζα σαν οχετός τους κοιμήσηδες και επικίνδυνους και να μετακινόμουν ασφαλής ακόμα και με ποδήλατο. 

Οριοθέτηση. 

Θα 'θελα να υπήρχε παιδεία, ατομική ευθύνη και σεβασμός προς τον άλλο. 

- Τώρα μάλιστα τα πιάσαμε τα λεφτά μας...

- Δεν αντελήφθην το πνεύμα σας αγαπητέ... μα τι ξάχνεις; Ανήσυχο σε βρίσκω.

- Τίποτα τίποτα συνέχα.

Η λέξη δικαίωμα να μην είχε αντικατασταθεί από την έννοια απαίτηση. Οι έννοιες δικαίωμα και υποχρέωση να είχαν την ίδια ακριβώς βαρύτητα στην συνείδηση όλων. Η ατομική ευθύνη και ο σεβασμός προς τον άλλο να οριοθετούσε το πεδίο δράσης του καθένα και αυτόματα να οργανωνόμασταν ώστε να μπορούσαμε να θεωρούμε περιττή την όποια καταχρηστική επέμβαση κάποιου ένστολου οργάνου. 

- Νάτο. Το 'πες. Λες και δεν το περίμενα.

- Εεε εντάξει με ξέρεις τώρα. Αλλά τι ψάχνεις; μήπως να ξαναέβαζες τα γυαλιά σου λέω εγώ τώρα.

- Δεν χρειάζονται γυαλιά εδώ. Θα δεις σε λίγο... συντόμευε.

Να μην υπήρχαν κόμματα και ο κόσμος να μην "δικαιολογούσε σωστά την ύπαρξή του" μέσα από αυτά 

- Αααχαχαχα ρε συ vick που το θυμήθηκες το άσμα! Αυτό μόνο εγώ θα μπορούσα να το είχα θυμηθεί...

- Εεε καλά τώρα και είπα ότι με ξέρεις. Στο άσμα λέει επίσης ότι συνάντησε το γυναικάκι του, υποκοριστικό, ουδέτερο κι εμετικό... έχει πιάσει όλο το σκηνικό και σε βάθος!

- Ναι εννοούσε ΤΟ μικρό και τριανταφυλλένιο (σαν το άλλο άσμα του Δ. Ψαριανού, με την κατά Νερούδα έννοια) αντικείμενο του πόθου του, αχαχχα.

- Πως τα λες, πως τα λες. Συνεχίζω γιατί πριν μπεις το κείμενο ήταν μισή σελίδα και τώρα θα κλείσει τόμο. 

ούτε μέσα από οποιαδήποτε διαπλεκόμενη ΠΑΕ. 

 Μη μιλήσεις σε ξέρω... 

Θα ήθελα οι πολιτικοί να ήταν πατριώτες (επίσης να μην διαστρεβλωθεί η έννοια του πατριώτη παρακαλώ) καθώς και οι πολίτες της. Θα ήθελα να μην χρειαζόταν να παραθέσω την παραπάνω παρένθεση. Θα ήθελα έτσι, να μην μπορούσαν ν' ασκήσουν καταχρηστική εξουσία οι πολιτικοί της χώρας μου σε όποιο λειτουργικό σύστημα διακυβέρνησης κι αν μπορούσε να είχε επιλεχθεί, αλλά να περιορίζονταν στον ρόλο των διεκπεραιωτών των συμφερόντων των πολιτών της. 
Οριοθέτηση κι όχι ασυδοσία. 

- Nice! Τρέχα τώρα... 

Γιατί όπου δεν υπάρχει πρόληψη υπάρχει καταστολή. 

 Ακριβώς, είπες την κακιά τη λέξη... τρέχα λέμε...

Γιατί η ελεύθερη κοινωνία απαρτίζεται από ελεύθερους ανθρώπους. Και ελεύθερος είναι ο άνθρωπος που οριοθετεί και ελέγχει τον εαυτό του. 

- Τρέχω τώρα. Γιατί τρέχουμε; 

- Για να εξέλθεις σώα από δω πριν σε μπαγλαρώσει ο χωροφύλακας.

- Ρε ποιος χωροφύλακας αφού έχουν καταργηθεί εδώ και χρόνια.

- Οι έννοιες (και δε λέω οι θεσμοί) δεν καταργούνται ΠΟΤΕ οι λέξεις αλλάζουν και τσουπ οι έννοιες αυτόματα γίνονται αόρατες για να νομίζεις ότι έχουν καταργηθεί. Όπως τα τζάμια που τα ψεκάζεις με άζαξ και γίνονται αόρατα. Τα τζάμια παραμένουν τζάμια αόρατα αλλά τζάμια και μπορείς κάλλιστα να σπάσεις και την μύτη σου άμα πέσεις πάνω τους, στ' ορκίζομαι το έχω πάθει πολλάκις.

- Που με πας; Φτάνουμε; την τρέλα μου μέσα... έχω λαχανιάσει και δεν μπορώ να μιλήσω.

- Εδώ είμαστε φτάσαμε στην πύλη εξόδου σου, στο σημείο συνάντησης όλων των χωροφυλάκων του κόσμου γι αυτό βιάσου. 

- Κι εγώ που νόμιζα ότι στον ύπνο μου δεν υπήρχαν χωροφύλακες...

- Μέγα λάθος αγαπητή, τότε γιατί έχεις εφιάλτες το ΄χεις σκεφτεί ποτέ; Το λοιπόν χάρηκα και θα τα ξαναπούμε.

- εις το επανιδείν...


Αλλά μέχρι τότε γυρίζω πλευρό και όταν ξυπνώ θα βάζω στο τέρμα τους φίλους μου από το DC και θα κοπανιέμαι χωρίς να υπάρχει αύριο... 


υ.γ.: είναι ωραίο να έχεις φίλους!





9.9.13

Night Sun





Δεκατρείς μέρες έμειναν ακόμα και οι Vum πρόσθεσαν στο indiegogo αυτήν την περιορισμένη έκδοση βινυλίου του πρώτου τους μεγάλου άλμπουμ Night Sun σε 33 κόπιες. 
Πάρτε και μια ιδέα για τους Vum εδώ.


1.9.13

Η καμπάνια της Κλωστής





Από σήμερα και μέχρι το τέλος του μήνα θα μπορείτε όσοι θέλετε και έχετε την δυνατότητα να συμμετέχετε στην καμπάνια των 2L8 προκειμένου να κυκλοφορήσουν την Κλωστή (το νέο τους άλμπουμ).  Εδώ πληροφορίες και συνεισφορές. 

Διαδώστε το και καλό μήνα!