30.6.13

Jane's Addiction - Live In NYC one of THE BEST LIVE ALBUMS EVER!!!!!!!





Και εκεί που καθόμουν νυχτιάτικα ακούγοντας (τι άλλο;) μουσικάρες, μπαίνει ο Thief στο σπίτι και μου λέει "έλα ν' ακούσουμε το Live in NYC' και το βάζει....  και μένουμε..... *αλάκες...... και έσπασα και το ποτήρι που κρατούσα αφού μου έπεσε από το χέρι......... και χτυπιόμουν συγκρίνοντας μία από τις καλύτερες συναυλίες που έχω δει ποτέ (εκείνη στο θέατρο βράχων το 2009 με NIN) με αυτό που μόλις άκουγα και το βρήκα ανώτερο! τι ανώτερο δηλαδή... ΘΕΪΚΟ με αυτή τη λέξη να αντιπροσωπεύει μόνο κατά προσέγγιση αυτό που αισθάνομαι. "Τι μου έκανες νυχτιάτικα;!;!;!;!" να του λέω και να του ξαναλέω. Τι μπάντα!!!! Πόσο μπορώ να θαυμάσω την ατομάρα τον Perry; Δεν υπάρχει άλλη θέση πέρα από την κορυφή γι αυτόν. Πόση χημεία μπορεί να υπάρξει μεταξύ δυο ανθρώπων επί σκηνής παραπάνω από αυτήν (εδώ και αιώνες) του Farrell με τον Navarro; 
Εεεε και δεν κοιμήθηκα μάγκες. Ένα από τα κορυφαία live άλμπουμς όλων των εποχών χωρίς ίχνος υπερβολής! Να το ακούσετε, να το κορνιζάρετε, να το λιώσετε, να το λατρέψετε, να το έχετε!


ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ



Αυτή η φωτο, αυτό το άτομο!!!




27.6.13

The Spyrals - Out Of Sight



Το Out Of Sight κυκλοφόρησε την Τρίτη, του αφιερώνουμε χρόνο και το ακούμε με πολύ όρεξη και μπύρες. 
Το τρίο από το San Francisco επέστρεψε και τους βρίσκουμε πιο άμεσους, αποφασιστικούς κι η ψυχεδελισμένη καλιφορνέζικη γκαραζίλα καλά να κρατεί κάνοντας την fool να αιωρείται περίχαρη στον 7ο ουρανό με το χαμόγελο της νιρβάνας (και ουχί της Τζοκόντας) τραγουδώντας easy now... Εξαιρετικό!




23.6.13

Υπόγεια




Η σημερινή εκπομπή ήταν αφιερωμένη στο Mainstream και στο Underground, όχι μόνο μουσικά αλλά και γενικότερα γιατί πιστεύω πως αυτά τα δύο ρεύματα επηρεάζουν και καθορίζουν σε ένα βαθμό την ζωή μας. Και επειδή έχω βαρεθεί του διάφορους (ειδικούς) να μου λένε συνεχώς τι να κάνω για να είμαι main ή να είμαι under τους αφιερώνω το σημερινό Radio Transmission.
Κάτι αλλάζει και αυτό είναι ο τρόπος που γίνονται οι αλλαγές.
Ααα κάπου βρίσκεται κρυμμένο και ένα ξύλινο άλογο.





Elle Osborne  -  The Captain's apprentice
Wishbone Ash  -  Throw down the sword
Kim Salmon & Spencer P Jones  -  Run away
Giant Sand  -  Glum
Dead Moon  -  Room 213
Rangda  -  Majnun
Frank Zappa  -  Muffin man
Felt  -  Trails of color dissolve
Birdland  -  Shoot you down
Destroyer  -  Dark leaves from a thread
Dinosaur Jr  -  I don't think so
Wall Of Death  -  From hell with love
X Tal  -  Black Russian
2L8  -  Interlude
Broken Prayer  -  Proud
Listener  -  Eyes to the ground for  change
Listener  -  There are wrecking balls inside us
Champion  -  The truth
Cosmic Psychos  -  Decadence
Man or Astro-man?  -  Bermuda triangle shorts
The Jam  -  Away from the numbers
Television Personalities  -  This angry silence
Warm Soda  -  Stargazer
Fear Of Men  -  Mosaic
The Galleons  -  The Wanderer
Team Ghost  -  Dead film star
Tactics  -  Between the trains
Nikki Sudden & Phil Shoenfelt  -  Hangman's daughter
Senator Flux  -  New age alchemy
The Fauves  -  Fracture in the sky
Rain Parade  -  Like a hurricane


21.6.13

Summer Solstice II




Τον τελευταίο χρόνο έχω αξιωθεί μεταξύ άλλων να γίνω μια ιδιαίτερη συλλέκτης. Συλλέκτης αθλιοτήτων! 
Θυμάστε τον άθλιο και τον τρις άθλιο ένα χρόνο πριν; Αν αναρωτιέστε τι απέγιναν ένα έχω να σας πω, πολλαπλασιάστηκαν!! Έγιναν πολλοί. Για την ακρίβεια πάντα ήταν πολλοί απλά τώρα συσπειρώνονται (χεχεχε). Αφού λέω να ανοίξω μουσείο αθλιοτήτων μην τυχόν και θαφτούν τα αποκτήματα στην αφάνεια. Κρίμα μια τέτοια (αντί) πολιτιστική κληρονομιά να πάει χαμένη. Αυτό το μουσείο στο μέλλον θα είναι υψίστης ιστορικής αξίας! Σαν καλή ιδέα μου φαίνεται χμμ... 


Τώρα πάω να βρω τον Sir και την υπέροχη παρέα του για να γιορτάσουμε μέρα που ΄ναι :)

Saludos amigos


...με μια γροθιά




και τον συνοδό...





18.6.13

Listener - Time Is A Machine ή αλλιώς ΜΕΓΑΛΕΙΟ!!!!!!!!!!!!!!




Όταν κάποιοι έχουν την δύναμη να καταρρίπτουν τα όρια του ιδιωτικού μου σύμπαντος και να εισχωρούν μ' αυτήν την σφοδρότητα σε κάθε τμήμα των κυττάρων μου... να αποκρυπτογραφούν κάθε ίχνος της ψυχής μου... δεν μπορώ ούτε καν να τους θεωρήσω αδελφούς. Ανάγονται ακαριαία σε κάτι πολύ ανώτερο!!!!!!!!!!!!!  Προσκυνώ!



ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ







16.6.13

...you kneel to drink the water and the water is flame... yeaah it is flame




Με avant garde διάθεση σήμερα κατέβηκα στον Indieground για να βάλω κάποια πράγματα στην θέση τους. Ελπίζω να μπήκαν. Το σημερινό παραμύθι είχε και δράκο είχε και την συμμετοχή του Aresia με πέντε κόκκινες επιλογές. Ελπίζω να σας άρεσε το παραμύθι που δεν είναι παραμύθι.
Ευχαριστώ τον Aresia για την συμμετοχή αλλά και εσάς που ακούσατε. Και μια ευχή να σκέφτεστε, ο οχτρός μαζί με το ζώο φτιάχνουν το τέρας. Υγιαίνετε!




Fire of the mind - Coil
Poem - Clock Dva
We are time - The Pop Group
Σχόλιο για τον Σέρλοκ Χολμς - Μάνος Χατζιδάκις
Dairymaid's lament - The Red Crayola
Ghosting the road - The Fauves
The other side of reason - Peter Jefferies
Enemy song - Earthbound
The six foot wishper - American Catastrophe
A girl like me - The Desert Sessions
I'm here now - The Drones
The Doctor's nightcap - Pelt
Kid python - Moses Gunn Collective
Sonny boy - Mick Harvey
Ghost on the highway - The Gun Club
River - The Holy Soul
Haunted head - Kid Congo & The Pink Monkey Birds
He lets her memory go (wild) - Daniel Romano
Big iron - Johnny Cash
Laying traps - Crippled Black Phoenix
Stray cats - Dirt Dress
Call of the wighat - The Cramps
Outer space being - The Green Hornets
The sound of Law - Daughn Gibson
Monster - The Mono Men
Scare me - Deadbolt
Jocker's wild - Man or Astro-man?
You know me better than that - Kim Salmon

15.6.13

Το Μεθυσμένο Κορίτσι, ο Αλκιβιάδης και το Τέρας





15 Ιουνίου 1994 
Πάρνηθα, απογευματάκι στο δάσος γύρω από το εκκλησάκι της Αγίας Τριάδας
οικογενειακή εκδρομή, γονείς, αδέρφια, σκύλος κι ένας αγαπητικός 
κι άλλος κόσμος 
κρατικό ραδιόφωνο, ανακοίνωση θανάτου, παγωμάρα και αμηχανία
"άρχισε η ψύχρα καιρός να φεύγουμε..."
Για λίγο καιρό μόνο τα ραδιόφωνα έπαιζαν την μουσική του 
μετά σίγησε και περιορίστηκε στον αθέατο κόσμο των ωδείων...


15 Ιουνίου 2013 
19 χρόνια μετά τα ραδιόφωνα εξακολουθούν να μην παίζουν την μουσική του
κι εκείνη εξακολουθεί να είναι περιορισμένη στον αθέατο κόσμο.
Όμως για στάσου, κάτι σαν να ακούγεται από κει 
κοντά στους πρόποδες του βουνού ή είναι η ιδέα μου; 
 (κι ένα χαμόγελο γιατί αν με πίστευες λιγάκι θα 'ταν όλα αληθινά...)
το κρατικό ραδιόφωνο σίγησε
η Ελλάδα υποβαθμίστηκε σε αναδυόμενη αγορά... 
και 
...αναβαθμίστηκε σε αναδυόμενη Αφροδίτη,
το hardcore υποχωρεί και αρχίζει το rock 'n'(α) roll
"άρχισε η ζέστη λέω να μείνω..."






Μάνος Χατζιδάκις - Ο οδοιπόρος το μεθυσμένο κορίτσι κι ο Αλκιβιάδης (1973)



υγ: αύριο 16/6 στις 12:00 το μεσημέρι, στο στούντιο του indieground η fool έχει 'φουσκοθαλασσιές'
 και αναλαμβάνει να σας προσφέρει ένα δίωρο μουσικό ταξίδι με δικές της επιλογές αλλά 
και 5 παρεμβάσεις του Airesia.







11.6.13

The Ghost In The Machine




Φαντάσματα δεν υπάρχουν μόνο στα βιβλία σε μεσαιωνικούς πύργους ή σε εγκαταλελειμμένα σπίτια, υπάρχουν και μέσα στα μηχανήματα, όπως αυτό που με επισκέφτηκε την Κυριακή που μας πέρασε στο studio του Indieground. Για πέντε λεπτά ίσως και λίγο παραπάνω το pc που έχει αναλάβει την μετάδοση της μουσικής σταμάτησε το τραγούδι που έπαιζε εκείνη την στιγμή και άρχισε να αναμεταδίδει δύο νότες συνέχεια και συνέχεια και είχα την εντύπωση πως θα το έκανε αυτό για πάντα.
Ευτυχώς με την βοήθεια του κοινού (ευχαριστώ Σοφία) κατάφερα να το διώξω. Η αίσθηση όμως που μου έμεινε ήταν πως δέχτηκα μια αόρατη εισβολή.
Από την άλλη όμως υπάρχουν και φαντάσματα που λειτουργούν θετικά όπως αυτό που βρέθηκε στο studio ηχογράφησης του καινούργιου και Αριστουργηματικού album των Daft Punk, Random Access Memories  χε χε χε!!!

Το επίμαχο τμήμα δεν θα το ακούσετε γιατί το έσβησα !!!





The Flaming Lips feat Nick Cave  -   You man? Human??
The Spyrals  -  Clouds
The Feelies  -  Two rooms
The Moffs  -  Eight miles high
Died Pretty  -  Out of my hands
Rain Parade  -  Gone west
Green on Red  -  Cheap wine
The Walkmen  -  French vacation
The Wipers  -  Potential suicide
Fuck Buttons  -  Bright tomorrow
The Jesus and Mary Chain  -  The hardest walk
Youth Lagoon  -  Third dystopia
Fear of Men  -  Your side
Team Wild  -  At the end of everything
Boomtown Rats  -  Like clockwork
Purple Hearts  -  Beat that
Sex Pistols  -  Submission
The B52's  -  Dance this mess around
The English Beat  -  Mirror in the bathroom
The Membranes  -  Funny old world
The Camberwell Now  -  Working nights
Moja  -  Andrea
3Ds  -   Hellzapoppin
Butthole Surfers  -  Ricky
23 Skidoo  -  Last words
Constant Mongrel  -  Late at night
Man or Astro-Man?  -  New cocoon


10.6.13

Daniel Romano - Come Cry With Me




Αυτός ο cowboy ο Daniel Romano έχει στόφα βρε παιδί μου. Το κατέχει το "άθλημα" country και μάλιστα πολύ. Εξαιρετικός τραγουδιστής, μουσικός και συνθέτης, στην αρχή της χρονιάς κυκλοφόρησε το τέταρτο άλμπουμ του Come Cry With Me το οποίο περιέχει 10 τραγούδια της κλασσικής country "συνταγής" και μεταξύ άλλων καταπληκτικών το He Lets Her Memory Go (Wild) ένα από τα πιο ωραία τραγούδια που άκουσα φέτος (δακρύβρεχτο με μέτρο και υπέροχο). Επίσης ξεχωρίσαμε το I' m Not Crying Over You και το Chicken Bill μένοντας με τα αφτιά τεντωμένα και σε έπαρση από θαυμασμό για την στουντιακή performance του Καναδού. Προτείνεται ανεπιφύλαχτα αρκεί να είσαι country friendly τύπος. Εξαιρετικός.



7.6.13

Give Life Back To Music


Photo by Eadweard Muybridge

Μπορώ να κρύβομαι πάνω σε στέγες, να περνάω απαρατήρητος κάτω από σπίτια, να εισβάλλω μέσα σε ανθρώπινες ψυχές να κάνω ότι κρίνω αναγκαίο με μοναδικό σκοπό να κλέψω ότι μου έχουν στερήσει (και δεν εννοώ υλικά αγαθά).
Την προηγούμενη Κυριακή  λοιπόν πήρα το παράξενο και σπάνιο άλογο μου και χάθηκα για δύο ώρες στις πιο παράξενες γειτονιές του Σύμπαντος για να βρω κάτι που λείπει από την (σύγχρονη) ζωή μου, ΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗ.
Αν την βρήκα θα με ρωτήσεις τώρα... όχι δεν το κατάφερα ανακάλυψα όμως κάτι που χρειάζεται για να ξυπνήσει από τον λήθαργο της και να επιστρέψει ξανά.




2L8  -  Απόσπασμα από την παράσταση. Όποιος ερωτεύτηκε. Ερωτεύτηκε.
2L8  -  Sleepless
Ex Lovers  -  You're so quiet
Baths   -  Ossuary
Gret Palucca  -  I'm set free
Crispy Ambulance  -  Not what i expected
Xiu Xiu  -  Daphny
Gonjasufi  -  Nikels and dimes
Pygmy Lush  -  God condition
TV Personalities  -  You kept me waiting to long
David Lynch  -  Strange and unproductive thinking
Apparat  -  Song of  los
Snowman  -  Our Mother
13th Chime  -  Cursed 
Camel  -  First light
The Bevis Frond  -  I Crave you
The Rainyard  -  Wasted rain
Daft Punk  -  Give life back to music
James Brown  -  Papa's got a brand new bag
Whitewood  -  Whitewood
The Fuzztones  -  Between the lines
The Hydes  -  Sun won't go down
The Dream Syndicate  -  That's what you always say
The Last Drive  -  Baby it's real
Cab 20  -  Burn
Team Wild  -  Eugene
Radio Birdman  -  Found dead
FF  -  Caught in a dream
Two Saints  -  Long John Silver
Girl's Name's  -  Notion

3.6.13

Ιδεόρροια vs Review



Last Drive on stage


Ας ξεκινήσω λοιπόν την προχθεσινή ανασκόπηση. Το πρόγραμμα περιελάμβανε την παράσταση των Τζανή-2l8 στην στέγη στις 19:00 και μετά τρέχοντας την συναυλία των Drive και Syndicate στο Gagarin στις 21:00.


Απογοήτευση νούμερο 1


Αρχικά πήραμε τον δρόμο για την στέγη, φτάσαμε και μπαίνοντας στην είσοδο πηγαίνουμε στη υποδοχή για τα πολυπόθητα δελτία εισόδου "...λυπάμαι παιδιά αλλά έχουν εξαντληθεί..." 
"ΤΙ ΕΙΠΕΣ ΤΩΡΑ!"  
Φεύγοντας, είχαμε πολύ ώρα μέχρι την συναυλία κι έτσι κάναμε βόλτα με το αυτοκίνητο στην (λασπο) βροχή. Ανακαλύψαμε μια σπηλιά (ναι!) και σταματήσαμε γιατί ο Thief ήθελε να την εξερευνήσει και να τραβήξει φωτογραφίες. Εγώ έμεινα στο αυτοκίνητο βράζοντας στο ζουμί μου από τα νεύρα και την απογοήτευση γιατί ήθελα τόσο να δω την παράσταση και πήρα τα .... μου, αλλά απ' την άλλη προσπαθούσα να παρηγορηθώ σκεφτόμενη ότι δύο άλλοι άνθρωποι (στην θέση μας) θα είχαν την τιμή να τους δουν καθώς θεωρώ ότι πρέπει να τους ανακαλύψουν περισσότεροι. Απλά το αξίζουν.

Συνεχίσαμε το ταξίδι στην πόλη φτάνοντας νωρίς στο Gagarin, βρήκαμε να παρκάρουμε ακριβώς πίσω και αφού προμηθευτήκαμε μπύρες περιμέναμε μετά βροχής και μπυροποσίας να περάσει η ώρα... 
Και ναι βρισκόμαστε μέσα, πρώτα επίσκεψη στην τουαλέτα όπου στα πλακάκια, κάποια είχε γράψει 'love will tear us apart' κι οι συνειρμοί έδωσαν και πήραν... Πιάσαμε γωνία στο μπαρ και μπύρες, ο κόσμος άρχισε να πυκνώνει κι ενώ εγώ ψάχνω τον lemon που ήξερα ότι θα ερχόταν ο Thief με ενημερώνει ότι η παράσταση των 2l8 έσκισε! καθώς μόλις τελείωσε και "του το 'πε ένα πουλάκι" το οποίο (το πουλάκι) κατάφερε να παραβρεθεί. Εγώ μετά από αυτήν την ανακοίνωση σκαστή ξέρετε... Και να σου ο lemon με τον nek και ένα φίλο από τον σταθμό χαιρετούρες, τα νέα μας και πάει λέγοντας... ήρθε και η Σ μια χαρά. 


Jaywalkers from afar

Ξεκινάνε οι Jaywalkers οι οποίοι ήταν εντάξει από άποψη εμφάνισης χωρίς ιδιαιτερότητες άξιες αναφοράς στην μισή ώρα που έπαιξαν. Αν ακούγαμε και τις κιθάρες θα ήμασταν πιο αναλυτικοί γιατί ερωτώ, τι είναι το ροκ χωρίς κιθάρες;
Ο ήχος. Ο χώρος. Το Gagarin. Όσοι έχετε παρακολουθήσει συναυλίες εκεί, ξέρετε. Για να είμαι ξεκάθαρη ο εν λόγω χώρος μου είναι πολύ πιο συμπαθής από άλλους κλειστούς αλλά το γεγονός ότι ο ήχος του μου έχει γ...... αρκετές από τις σημαντικότερες (για μένα) συναυλίες είναι άξιο αναφοράς (παραγωγάρες ακούτε;).


Στο ντιβάνι...



Φωτό από εδώ άσχετο  



Doc*: "Λαγωνικάκη παιδί μου, πες μου την αλήθεια τώρα, είσαι λάθος λιγάκι εεεεε;;;;" 

Me: (Εεεεεεε;;; έξι και ξερέέέ εσύ είσαι το μόνο παρόν λάθος! και τι ηλίθια ερώτηση DOC or should I say GOD! Jeeezz) 
"Αφού επιμένετε.....
Το θέμα συναυλία είναι πολυπαραγοντικό. Τι εννοώ μ' αυτό χμμ ξέρετε έχουμε μια ανάγκη να ακούμε και να βλέπουμε live τις μπάντες-καλλιτέχνες που μας αρέσουν, έχουμε έναν χώρο που υποτίθεται ότι πρέπει να πληρεί τις συναυλιακές προδιαγραφές, έχουμε έναν ήχο που υποτίθεται ότι πρέπει να είναι με το μέρος της μουσικής, έχουμε μια διοργανώτρια παραγωγή, έχουμε ένα κοινό που έρχεται με τις δικές του προσδοκίες γι αυτό που ήρθε ν' ακούσει και με τις δικές του διαθέσεις, έχουμε τις μπάντες (την κύρια και τις support) που έρχονται και αυτές με τις δικές τους προσδοκίες και διαθέσεις... Έχουμε και έναν δυναμικό παράγοντα, ας τον πούμε χ, που μεταβάλλεται τηρουμένων όλων των παραπάνω αναλογιών και συμβάλλει στο αποτέλεσμα και τέλος το αποτέλεσμα. Μπορείτε, Doc, να παίξετε "πειράζοντας" κάποιον ή κάποιους από τους παραπάνω παράγοντες και θα βγάλετε κάθε φορά και διαφορετικό αποτέλεσμα... δοκιμάστε το! Ενδιαφέρον δε βρίσκετε;"

*ΝεΦρολόγος-Ψυχίατρος



Το ραντεβού μου με την ιστορία.


Και ήρθε η ώρα για τους Last Drive, εδώ πρέπει να σας πω ότι δεν τους είχα δει ΠΟΤΕ live! Ναι, ναι κάθε φορά απουσίαζα, ας πούμε ότι είχα "ανειλημμένες υποχρεώσεις". Για να είμαι ειλικρινής υπάρχει πάντα μια ανάμνηση εκεί γύρω στα δεκατόσα μου χρόνια αλλά δεν θυμάμαι αν ήταν αυτοί που είχα δει ή αν ήταν μόνο μια αίσθηση ότι ήταν οι συγκεκριμένοι. Είχα όμως δώσει ραντεβού μαζί τους εχθές σ' αυτή την ιστορική συναυλία...  και πήγα.
Έλαμψαν κουβαλώντας πολύ από το μουσικό μας background και όλα τα χρόνια πάνω τους, φέροντας κάποια διακριτικά προσωπικής αναγνώρισης και ναι καραγουστάραμε και χορέψαμε. Και αν ακούγαμε τις κιθάρες θα είμασταν πιο αναλυτικοί γιατί ερωτώ, τι είναι το ροκ, μάγκα, χωρίς κιθάρες; 










Απογοήτευση νούμερο 2.




The Dream Syndicate αυτό έβγαλε ο Thief


Με τις καλύτερες των εντυπώσεων από την σημαντικότερη μέχρι στιγμής ελληνική μπάντα που, παρεμπιπτόντως, μας έφερε από την αρχή της εμφάνισής της, μπροστά στην σκηνή, ανεβαίνουν οι Dream Syndicate. Πολύς ενθουσιασμός είναι η αλήθεια και αρχίζουν... Παίζουν σχεδόν όσα κομμάτια ήθελα ν' ακούσω. Αφού έχουμε πρώτα απομακρυνθεί από την σκηνή πασχίζοντας να βγούμε προς την έξοδο, καθόμαστε για λίγο στο sweet spot του χώρου για να επιβεβαιώσω την άποψή μου και αποχωρίσαμε. Ώρα 00:30. Δεν γνωρίζω τι ακολούθησε. Αλλά βρε Doc πείτε μου αλήθεια, θα θέλατε ν' ακούσετε έναν αγαπημένο σας δίσκο με το ένα χιλιοστό της ποιότητας του ήχου που έχει το σπίτι σας; γιατί αυτό άκουσα όσο άκουσα. Η μόνη φαντασία στο παραμύθι, προς μεγάλη μου απογοήτευση, ήταν ότι δίσκος από στρογγυλός ακούστηκε τετράγωνος. Και σας ερωτώ doc πως γίνεται το rock να roll τετράγωνο;;;;; Όχι πείτε μου και μετά εγώ θα είμαι όχι λίγο αλλά ΠΟΛΥ λάθος, αν με εννοείτε δηλαδή. 
Ναι καλοί, αξιοπρεπείς όσο δεν παίρνει τετράγωνοι...  όπως ακριβώς θα έπαιζαν στο δίσκο αλλά αν ακούγαμε και τις κιθάρες θα είμασταν πιο αναλυτικοί γιατί ερωτώ, τι είναι το ροκ χωρίς κιθάρες κυρίες και κύριοι; Το rock χωρίς το roll; Εεεεε τιιι;




Εν κατακλείδι: 2L8 μακράν και The Last Drive :)  Παίζουν και άλλες απόψεις εδώ κι εδώ από βορρά κι εδώ από τον φίλο lemon.


Υγιαίνετε!

υγ. Κι επειδή είμεθα δυναμικό team αναρτώ το πιο εύστοχο σχόλιο αυτού του ποστ το οποίο έκανε ο αγαπητός lemon, ως highlight.