31.12.13

The Year 2013


Album Covers


Τα 15 καλύτερα εξώφυλλα δίσκων που είδαμε φέτος


Clock Dva - Post-Sign


Fear of Men - Early Fragments


Ensemble Pearl - S/T

Spectral Mirror - The Breath Of Whales/Distant Murmurs


Kuniko Kato  - Cantus


PVT - Homosapien


Foals - Holy Fire


The Bevis Frond - White Numbers


Peter Walker - Has Anybody Seen Our Freedoms?


Kikagaku Moyo - S/T


Alasdair Roberts & Robin Robertson - Hirta Songs


Youth Lagoon - Wondrous Bughouse


Kim Salmon & Spencer P. Jones - Runaways


Ariel Pink featuring Jorge Elbrecht - Hang On To Life


Savages - Silence Yourself

Η χρονιά μουσικά υπήρξε υπέροχη με ευχάριστες εκπλήξεις σε ποικίλα είδη μουσικής. Ακούσαμε πάρα πολλούς δίσκους που θα μας έπαιρνε πολύ χώρο και χρόνο να αναφερθούμε σε όλα όσα μας άρεσαν. Προσπαθήσαμε να περιοριστούμε το δυνατό περισσότερο με μέτρο αλλά και ποιότητα κατά την υποκειμενική μας άποψη. Ακολουθούν τα 80 καλύτερα άλμπουμς που ακούσαμε και ευχαριστηθήκαμε περισσότερο. Από αυτά τα 25 πρώτα τα αγαπήσαμε πολύ και αποτελούν την επίσημη λίστα μας. 

Να πούμε ότι το άλμπουμ RAM των Daft Punk είναι "εκτός συναγωνισμού" αφού το θεωρούμε επίτευγμα πολιτισμού αλλά και ως υπερπαραγωγή που είναι θα αποτελούσε αδικία να συγκριθεί με τα υπόλοιπα. Θα μπορούσα να μιλάω γι αυτό μια αιωνιότητα, έχοντας πάντα όλο και κάτι καινούργιο να συμπληρώσω! 

Αξιοσημείωτα ανέλπιστες εκπλήξεις ήταν οι κυκλοφορίες: του ημιτελούς Post-Sign των Clock Dva το καλοκαίρι που μας πέρασε, ένα project που ήταν η συνέχεια του Sign του 1993, αλλά έμεινε τόσα χρόνια "στα συρτάρια" του Adi Newton μέχρι να πάρει την απόφαση πια να το κυκλοφορήσει ανολοκλήρωτο από την Anterior Research Media Comm, καθώς επίσης και το χαμένο τρίτο άλμπουμ του ακριβοθώρητου Peter Walker, το οποίο είχε ηχογραφηθεί την περίοδο '69 με '70 στα στούντιος της Mercury αλλά για άγνωστους λόγους δεν κυκλοφόρησε ως τον Νοέμβρη που μας ευεργέτησε η Delmore Recordings Society. 
Επίσης άξιος λόγου ο πιανίστας Micah Hulscher ο οποίος μας καταενθουσίασε με την συμμετοχή του στο εξαιρετικό I 'm A Dreamer της Josephine Foster. 

Τα χρωματιστά δύο άλμπουμς, της γιαπωνέζας percussionist Kuniko Kato και του βιολιστή Λεωνίδα Καβάκου, είναι γιατί πρόκειται για εκτελέσεις κομματιών άλλων συνθετών. Οι εκτελέσεις και οι ερμηνείες είναι άριστες και τα άλμπουμς προτείνονται ανεπιφύλαχτα αρκεί να είστε φίλοι για το μεν Cantus της μινιμαλιστικής μουσικής και για τις δε σονάτες για βιολί του Beethoven, της κλασσικής.

Όπως πρόπερσι και πέρυσι έτσι και φέτος η σειρά είναι τυχαία. Φέτος δεν θα διαχωρίσουμε τους δίσκους σε κατηγορίες για λόγους ευκολίας ενώ τα καλύτερα τραγούδια της χρονιάς για εμάς θα παιχτούν στην πρώτη εκπομπή του νέου έτους από το Radio Transmission. 


                        
Υγιαίνετε




Τα 25


  • Peter Walker - Has Anybody Seen Our Freedoms?
  • Fear Of Men - Early Fragments
  • Alasdair Roberts & Friends - A Wonder Working Stone
  • The Drones - I See Seaweed
  • Agnes Obel - Aventine
  • Daft Punk - Random Access Memories
  • Clock Dva - Post-Sign
  • Crime and The City Solution - American Twilight
  • Foals - Holy Fire
  • Listener - Time Is a Machine
  • Vum - Psychotropic Jukebox
  • Alasdair Roberts & Robin Robertson - Hirta Songs
  • My Bloody Valentine - mbv
  • Martin Simpson - Vagrant Stanzas
  • Public Domain - Demo (ep)
  • Josephine Foster - I'm A Dreamer
  • Nick Cave & The Bad Seeds - Push The Sky Away
  • Sir Richard Bishop - Decompositions
  • The Bevis Frond - White Numbers
  • 2L8 - Η Κλωστή (The Thread)
  • British Sea Power - From The Sea To The Land Beyond
  • Kuniko Kato - Cantus
  • Leonidas Kavakos -  Beethoven The Violin Sonatas
  • The Invisible Hands - S/t
  • The Galleons - Cloud Physics

και τα ακόμα 55


  • The Spyrals - Out Of Sight
  • The Fuzztones - In Fuzz We Trust
  • Kikagaku Moyo - S/t
  • PVT - Homosapien
  • Spectral Mirror - The Breath Of Whales/Distant Murmurs (single)
  • The Mallard - Finding Meaning In Deference
  • Bill Callahan - Dream River
  • Roy Harper - Man And Myth
  • Wooden Shjips - Back To Land
  • The Dead C - Armed Courage
  • Touche Amore - Is Survived By
  • The Flex - Scum On The Run (ep)
  • The Black Angels - Indigo Meadow
  • Bonobo - The North Borders
  • Lapalux - Nostalchic
  • Doldrums - Lesser Evil
  • Ariel Pink featuring Jorge Elbrecht - Hang On To Life (ep)
  • Pissed Jeans - Honeys
  • La femme - Psycho Tropical Berlin
  • Teenanger - Singles Don't $ell
  • Man Or Astro-Man? - Defcon 5...4...3...2...1
  • Yo La Tengo - Fade
  • Fuzz - S/t
  • Pelt - The Eighth Day, The Eleventh Month, The Two-Thousand & Twelfth Year
  • Shat Shorts - S/t
  • Darling Downs - In The Days When The World Was Wide
  • Purling Hiss - Water On Mars
  • Nick Cave & The Bad Seeds - Live from KRCW
  • Baths - Obsidian
  • Jane's Addiction - Live In NYC
  • Julia Holter - Loud City Song
  • Tunabunny - Genius Fatigue
  • Pere Ubu - Lady From Shanghai
  • Daniel Romano - Come Cry With Me
  • Youth Avoiders - S/t
  • British Sea Power - Machineries Of Joy
  • Ensemble Pearl - S/t
  • The Residents  - Mush-Room
  • The Hussy - Pagan Hiss
  • Team Wild - Taekwondo (ep)
  • Telepopmusik - Fever/Try Me Anyway (ep)
  • The Rangdangs - Yelling For Your Ears
  • James Blackshaw & Lubomyr Melnyk - The Watchers
  • Youth Lagoon - Wondrous Bughouse
  • Antonymes - There Can Be No True Beauty Without Decay
  • Girls Names - The New Life
  • Magik Markers - Surrender To The Fantasy
  • Dead C Vs. Rangda - S/t
  • Camper Van Beethoven - La Costa Perdida
  • Kid Congo & The Pink Monkey Birds - Haunted Head
  • Spike - Orange Cloud Nine
  • Kim Salmon & Spencer P. Jones - Runaways
  • Paint It Black - Invisible (ep)
  • Frighten Rabbit - Pedestrian Verse
  • Daughn Gibson - Me Moan


Δύο όμως φετινά άλμπουμς αποφασίσαμε να πάρουμε μαζί μας φεύγοντας απ' αυτόν τον κόσμο...







Καλή Χρονιά


30.12.13

Goblins



Στην αρχή ο Μαλαγάνας, ο Τρικλοπόδης, ο Πλανήταρος και ο  Μαλαπέρδας. Έπειτα ήρθαν και άλλοι ο Μαγάρας, ο Βατρακούκος, ο Καταχάνας, ο Περίδρομος, ο Κουλοχέρης, ο Παρωρίτης, ο Γουρλός, ο Κοψομεσίτης, ο Στραβολαίμης, ο Κοψαχείλης, ο Κωλοβελόνης, ο Μαντρακούκος, ο Παγανός και ο Κατσικοπόδαρος.
Όλοι αυτοί με επισκέφτηκαν σήμερα το πρωί κάνοντας μου παρέα στην τελευταία εκπομπή της χρονιάς.
Έσκασαν στον χορό και στις αταξίες, έβαλαν και κάτι στο μάτι και ήθελαν να το πάρουν για κακή τους τύχη όμως το είχα κλειδώσει και έτσι το μόνο που μπορούσαν να κάνουν ήταν να με κοροϊδεύουν πίσω από το τζάμι.
Αν είστε προσεκτικοί  μπορεί και να τους ακούσετε ανάμεσα στα τραγούδια!!!







Clara Rockmore  -  Air
The Twilight Sad  -  The wrong car (featuring the Royal Scottish national orchestra)
The Feelies  -  Original love
Miracle Workers  -  Your brown eyes
Ty Segall  -  Inside your heart
Thee Oh Sees  -  Wait, let's go
Kryptonics  -  Everything but..
The Primitives  -  I wanna be your dog
Ceremony  -  The sunglass girl
Joy Division  -  Love will tear us apart
The Brian Jonestown Massacre  -  Telegram
The Chills  -  February
The Hussy  -  Woodland creature
Fuzz  -  Preacher
The Fuzztones  -  Get naked
Bevis Frond  -  The hook
Cab 20  -  Burn
Wavves  -  Afraid of heights
Girl's Names  -  Notion
Sports Bar  -  I was going to save my beard but i took a nap instead
Pretty Things  -  You might even say
Attila and the Huns  -  Hard to find
Vietnam Veterans  -  Ancient times
Deadbolt  -  I should have killed you
The Rainyard  -  Wasted rain
British Sea Power  -  Machineries of joy

27.12.13

Alasdair Roberts & Robin Robertson - Hirta Songs






Leaving St Kilda


Clouds stream over the edge of Mullach Mòr, pouring
into the valley as we sail against the sun from Village Bay,
rounding the Point, and the Point of the Water,
north under Oiseval and the Hill of the Wind, and round
past the Skerry of the Cormorants, the Cleft
of the Sea-Shepherd, and out around the Yellow Headland
to The Hoof, and the Cleft of the Hoof, to The Gap
where the fulmars nest in their sorrel and chickweed;
and on to Stac a’Langa, the Long Stack
also called the Stack of the Guillemot, and Sgeir Dhomnuill,
place of shags, who are drying their wings like a line
of blackened tree-stumps, to Mina Stac and Bradastac
under the deep gaze of Conachair the Roarer
and Mullach Mòr the Great Summit,
and the White Summit and the Bare Summit beyond;
from there to the Cleft of the Leap, of the Ruinous Fall,
and round the promontory, and its tunnels and arches
to Geò nan Plaidean, the Cleft of the Blankets,
and Geò nan Ròn, the Cleft of the Seals, to rest
by Hardship Cave and the deep doorways in the cliffs
of wide Glen Bay; the air still, the Atlantic flat as steel.
Southwards lies Gleann Mòr, the Great Glen, which holds
the Brae of Weepings, the House of the Trinity
and The Amazon’s House, The Well of Many Virtues,
and also, it’s said, above The Milking Stone, among
the shielings, a place they call The Plain of Spells.
Here also, the home of the great skua,
the bonxie, the harasser: pirate, fish-stealer,
brown buzzard of the sea who kills for the sake of it.
And on past the Cleft of the Lame and the Beach of the Cairn
of the Green Sword and the Chasm of the Steep Skerry
to the crest of The Cambir, and round its ridge to Soay.
Three great sea-stacks guard the gateway to the Isle of Sheep:
the first, Soay Stac, the second, Stac Dona – also called
The Stack of Doom – where nothing lives. The third – kingdom
of the fulmar, and tester of men who would climb
her sheer sides – the Pointed Stack, Stac Biorach.
Out on the ocean, they ride the curve of the wave; but here
in the air above their nests, in their thousands, they are ash
blown round a bonfire, until you see them closer, heeling
and banking. The grey keel
and slant of them: shearing,
planing the rock, as if their endless
turning of it might shape the stone –
as the sea has fashioned the overhangs
and arches, pillars, clefts and caves, through
centuries of close attention, of making its presence known.
Under the stacks, the shingle beach at Mol Shoay,
filled with puffins, petrels, shearwaters, and on the slopes
up to The Altar, the brown sheep of Soay graze.
Above the cliffs, and round again past the Red Cleft
to the rocks of Creagan, Am Plaistir, the Place of Splashing,
under the grey hill of Cnoc Glas, to the Point of the Strangers,
the Point of the Promontory, Flame Point, and beyond that
the Skerry of the Son of the King of Norway.



                                                                                                                                  Poem: Robin  Robertson
Music: Alasdair Roberts





Masterpiece!!!!!!!!!!!!!!!!


13.12.13

Canterbury και Ayers γωνία...






Σήμερα ο φίλος lemon με αφορμή τον Kevin Ayers που ακούστηκε στην σημερινή εκπομπή του, με έβαλε στο τριπάκι της μουσικής ιστορίας του Canterbury Scene. Αρχικά σκέφτηκα τους Wilde flowers και τα δύο σημαντικά συγκροτήματα που ξεπήδησαν από αυτούς. Τους Soft Machine και το πως τα μέλη τους αναπτύχθηκαν κι ακολούθησαν ο καθένας τη μουσική του πορεία, γράφοντας ιστορία παράλληλα με αυτή των μελών του έτερου συγκροτήματος των Caravan. 
Κι επειδή ο φίλος lemon έχει εδώ και κάποιες αναρτήσεις που με τσιγκλάει (πιθανόν άθελά του, αλλά το κάνει) αντί να αναπτύξω το θέμα, προτίμησα να παραθέσω το ντοκιμαντέρ του BBC για το Canterbury Scene του 2008 ώστε να το δουν κι όσοι άλλοι θέλουν. Μέσα εμπεριέχεται αγαπητέ μου φίλε σε μουσικό απόσπασμα και ο Ayers καθώς επίσης ομιλεί μεταξύ άλλων και ο αγαπημένος σου Jonathan Coe. 

Αφιερωμένο  :)






11.12.13

Boundary Rider




Γι άλλη μια φορά ο Thief δε θα ερχόταν στο σταθμό αλλά ήρθε. Έ, και κάναμε μαζί την εκπομπή που είχα ετοιμάσει.

ENJOY!



Ghosts I - NIN
The ballad of Jay Givens - Mick Harvey
Just an ending - The Mallard
Candyman - Siouxsie and The Banshees
Martin - Normil Hawaiians
Hedonist hat - Pigbros with The Membranes
Less than human - The Chameleons
Peoria lunch box blues - Songs: Ohia
Handicap and equality - Peter Hammill
Zing splash - P
King rat - Modest Mouse
Packshot - La Femme
Patty Lee - Les Savy Fav
The golden eye - Spike
Be you mighty sparrow? - British Sea Power
Higgs Boson blues - Nick Cave and The Bad Seeds
I 'm hurt bad - Angelo Badalamenti
Into black - K-Holes
506 - The Leather Nun
Song of the pirate - Pride
Point of no return - The Chud
King Kong - The Dizzy Satellites
Red Ribbon - Throwing Up
Sad TV - New Race
Boundary rider - The Go-Betweens
Monkey gone to heaven - Pixies
Sonnet - The Verve





5.12.13

At The End Of Everything



Στον τομέα των ηλεκτρονικών διαμόρφωση είναι η διαδικασία της αλλαγής ενός ή περισσότερων χαρακτηριστικών μιας περιοδικής κυματομορφής υψηλής συχνότητας, οριζόμενο ως φέρον σήμα, βάσει ενός άλλου αυξομειούμενου σήματος. Για παράδειγμα ο μουσικός ο οποίος μπορεί να κλιμακώσει τον ήχο σε ένα μουσικό όργανο μεταβάλοντας την ένταση τον χρονισμό και τον τόνο του. Οι τρεις βασικές παράμετροι της περιοδικής κυματομορφής είναι το πλάτος «ένταση», η φάση «χρονισμός» και η συχνότητά της «τόνος», που μπορούν να αλλάξουν από ένα σήμα αποτελούμενο από χαμηλές συχνότητες ώστε να προκύψει το διαμορφωμένο σήμα. Η υψηλής συχνότητας διαμορφωμένη κυματομορφή χρησιμοποιείται ως μεταφορέας του αρχικού σήματος.
Στις τηλεπικοινωνίες διαμόρφωση ονομάζεται η διαδικασία μεταβολής ενός περιοδικού σήματος, συνήθως υψίσυχνου, με στόχο την κωδικοποίηση σε αυτό ενός σήματος χαμηλής συχνότητας το οποίο μεταφέρει κωδικοποιημένη πληροφορία. Το υψίσυχνο σήμα τότε καλείται φέρον και συνήθως είναι σήμα απλής συχνότητα (π.χ. μία ημιτονοειδής κυματομορφή). Η διαμόρφωση απαιτείται για να μπορέσει να διέλθει ένα σήμα από κάποιο τηλεπικοινωνιακό κανάλι (ένα καλώδιο, στις ενσύρματες επικοινωνίες ή ο ελεύθερος χώρος, στις ασύρματες επικοινωνίες) το εύρος ζώνης του οποίου δεν επικαλύπτεται με το εύρος ζώνης του σήματος. Στο άλλο άκρο της επικοινωνίας, στον παραλήπτη, λαμβάνει χώρα η ανάστροφη διαδικασία προκειμένου να ανακτηθεί το αρχικό σήμα, η αποδιαμόρφωση. (Όλα αυτά τα σοφά από δω).

Το Radio Transmission εξέπεμψε μία σειρά εκπομπών ιδιαίτερων και σημαντικών για μένα. Back to basics λοιπόν και θα επανέλθω ξανά σε αυτές σε ανύποπτο χρόνο, τον χώρο τον ξέρετε.



Agnes Obel  -  Fuel to fire
Nick Cave & The Bad Seeds  -  The Mercy seat
May Roosevelt  -  Δεν χωράς πουθενά
Xiu Xiu  -  Stupid in the dark
Clock Dva  -  Resistance
Pere Ubu  -  The modern dance
The Astronauts  -  Subversion
Wy Lyf  -  Dirt
Wooden Shjips  -  Everybody knows
The Walkmen  -  In the new year
The Triffids  -  personal things
The Radio Dept.  -  The worst taste in music
The Pastels  -  Slowly taking place
The Moffs  -  Another day in the sun
The Auters  -  After murder park
Sweet Trip  -  Air supply
Yo La Tengo  -  Super kiwi
Ty Segall  -  Would you be my love
The Hussy  -  Blame
The Fuzztones  -  Living sickness
The Dubrovniks  -  Like fire
Μωρά στη φωτιά  -  Μανιφέστο
Team Wild  -  At the end of everything
Ex Lovers  -  Emily
Foals  -  Mathletics
Killing Joke  -  Love like blood
Exitmusic  -  Passage
Lapalux  -  Flower


30.11.13

Vum - Psychotropic Jukebox




Ο δεύτερος μεγάλος δίσκος για τους καλιφορνέζους VUM, Psychotropic Jukebox κυκλοφορεί επίσημα από τις 26 Νοεμβρίου ενώ στην βινυλιακή του μορφή αναμένεται στις 3 Δεκεμβρίου. 


Έρχεται κατευθείαν από το Topanga Canyon με ονειρικό φύλλο πορείας και περισσή υποβλητικότητα, προσφέρει επαρκώς εμπειρίες που είναι μαγικά επιδραστικές και σε κάνουν ψυχεδελικά να ονειρεύεσαι ξύπνιος, κάτι απολύτως επιθυμητό.
Μεγάλη η γκάμα των επιρροών των VUM που διακρίνουμε τόσο στις προηγούμενες δουλειές όσο στο Psychotropic Jukebox. Εξαιρετικά synth περιβάλλοντα που μόνα τους ή/και μαζί με τους ενίοτε επικούς ρυθμούς των τυμπάνων δημιουργούν την περιπετειώδη βάση για τα κατά κύριο λόγο μινιμαλιστικά φωνητικά αλλά και τα απλά και λεπτεπίλεπτα κιθαριστικά ποικίλματα της Jennifer Pearl. Καταφέρνουν να μας μεταφέρουν σε αιθερικά αχαρτογράφητα τοπία, χρησιμοποιώντας μόνο τα απαραίτητα μέσα: την φαντασία και την αισθητική. Φαντασία που είναι σε διαρκή έξαρση στο άλμπουμ, φυσικά χωρίς να βιάζεται καθόλου γι αυτό και η λειτουργική της χρησιμότητα, και αισθητική που εδώ θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελέσει μια ηθική του μέλλοντος κάνοντας έτσι αυτή την τοποθέτηση του Νίτσε να βρίσκει και να καταλαμβάνει την απόλυτη θέση της! 

Ονειρικός μινιμαλισμός σε vintage ατμόσφαιρα που σε ταξιδεύει σε μέρη άγνωστα έχοντας όμως εξασφαλισμένα ένα κέλυφος προστασίας (pop) και τις διόδους διαφυγής περιορίζοντας έτσι μια ενδεχόμενη αγωνία σου.   
Προσωπικές επιλογές κομματιών η εισαγωγή Educius και τα We are going, Solid waves, The loss of Hypatia και I will return.

Πρόκειται για ένα από τα πιο ιδιαίτερα άλμπουμς που άκουσα φέτος και ένα από τα αυτά που θα πρότεινα σε όσους θέλουν ν' ακούσουν κάτι διαφορετικό. Μπορείτε να διαβάσετε και μια καινούργια συνέντευξή τους εδώ.  

                                                                          Εξαιρετικό!




27.11.13

Selling The Wind




Οι φάλαινες είναι Κητώδη θηλαστικά που ζουν στη θάλασσα. Η κοινή ονομασία φάλαινα περιλαμβάνει τα θηλαστικά που ανήκουν στις οικογένειες Φαλαινίδες, Φαλαινοπτερίδες και Φυσητηρίδες. Τα πιο χαρακτηριστικά είδη ανήκουν στην οικογένεια Φαλαινίδες. Παρά το γεγονός ότι έχουν την ανατομία και τα γνωρίσματα των θηλαστικών, η μορφή τους είναι αυτή του ψαριού (από δω).
Θα τις βρεις στους ωκεανούς να περιφέρονται αδιάκοπα και νωχελικά.
Υπάρχει μία φάλαινα όμως η οποία συχνάζει σε θάλασσες παράξενες και ανεξερεύνητες, μπορείς να ταξιδέψεις μέχρι εκεί, μπορείς να την δεις ή και να την κυνηγήσεις αν θες αλλά αν το αποφασίσεις πρέπει να έχεις μαζί σου ένα δυνατό καμάκι που δεν μπορείς να το αγοράσεις παρά μόνο να το κατασκευάσεις μόνος σου. Θα σου δώσω και το όνομά του για να 'χεις από κάπου να αρχίσεις. Λέγεται Θέληση.






Richard Bishop  -  Algeciras
Porcupine Tree  -  The sky moves sideways
Ride  -  Beneath
Constant Mongrel  -  In the courts
Kim Salmon and the Surrealists  -  Self Absorption
The New Christs  -  I Swear
The Mushrooms  -  Rain
Agent Orange  -  A cry for help in a world gone mad
Bevis Frond  -  Alta
FF  -  Caught in a dream
Unnatural Helpers  -  Waiting such a long time
Neil Finn and Paul Kelly  -  Dump things
Raining Pleasure  -  The World (May God forgive me)
Pretty Girls Makes Graves  -  Selling the wind
Sonic Youth  -  Reena
Slug Guts  -  Glory holes
Running  -  Wanna weekend
Quest For Fire  -  In the place of a storm
Fuzz  -  Preacher
Jimi Hendrix  -  All along the watchtower
Alex Harvey  -  Booids
Magic De Spell  -  A body in a share
The Feelies  -  Undertow
Purple Hearts  -  Something you can't have
The Pains Of Being Pure At Heart  -  My terrible friend
Ariel Pink's Haunted Graffiti  -  Butt-house blondies
Blue Orchids  -  Disney boys
Broken Water  -  Heart strings
Test Dept  -  Enigma of doctor Dee


23.11.13

Redemption Songs




Από μακριά σαν να μου φάνηκε πως είδα μία μεγάλη ρόδα. Δεν είχα ξαναδεί κάτι παρόμοιο στην ζωή μου. Ξεκίνησα προς τα εκεί. Πλησιάζοντας η ρόδα μεγάλωσε τόσο πολύ που μου φάνηκε πως ακούμπαγε τον ουρανό. Τοποθετημένη σε ένα χορταριασμένο χωράφι έστεκε εκεί ακίνητη θαρρείς και ήταν έτσι από πάντα.
Πλησίασα διστακτικά στην αρχή όμως κάτι με τραβούσε, κάτι μου ψιθύρισε "έλα...". Ανέβηκα σε μία από τις πολλές θέσεις που είχε και ξαφνικά η ρόδα άρχισε να γυρίζει. Έβλεπα πότε από ψηλά και πότε από χαμηλά το χωράφι και ότι βρισκόταν μέσα του. Η ρόδα επιτάχυνε όλο και πιο γρήγορα, όλο και πιο γρήγορα και τότε το χωράφι εξαφανίστηκε. Την θέση του πήραν πολλοί άνθρωποι, κόσμος πολύς μαζεμένος φώναζε και κρατούσε κάτι μεγάλα πανιά που δεν κατάλαβα τι έγραφαν, φώναζε σε άλλο κόσμο που ήταν από την άλλη πλευρά του χωραφιού αυτοί ήταν πιο λίγοι αλλά μου φάνηκαν πιο δυνατοί, γελούσαν με τις φωνές και σα να κορόιδευαν. Η ρόδα επιτάχυνε και άλλο ο κόσμος άλλαξε μορφή φορούσε άλλα ρούχα και κάθε φορά που η ρόδα γύριζε γρηγορότερα άλλαζαν και τα ρούχα των ανθρώπων. Ζαλίστηκα, ήθελα να κατέβω και ο τροχός σταμάτησε. Πάτησα το χορτάρι με ανακούφιση και έριξα μια ματιά πίσω μου η ρόδα σα να γελούσε! Μπα, μου φάνηκε μάλλον.
Προχώρησα στο χωράφι και βρήκα δύο σιδερένια κουτιά με πολλά μαϊμουδάκια κούκλες που φορούσαν περίεργα καπέλα και κρατούσαν αστεία όργανα, το ένα είχε μία σχισμή που μπορούσες να βάλεις ένα κέρμα, για καλή μου τύχη είχα δύο στην τσέπη μου, έριξα το ένα κέρμα και ξαφνικά τα μαϊμουδάκια άρχισαν να χορεύουν και να παίζουν μία μουσική που μου πήρε τα αυτιά, έφυγα και πήγα στο άλλο κουτί, ίδια μαϊμουδάκια, ίδια καπέλα, ίδια όργανα αλλά αυτό δεν είχε σχισμή για κέρμα.

Την εκπομπή που θα ακούσετε παρακάτω την έφτιαξα εγώ... ο λαγός και επιτέλους αναρτήθηκε!





Johnny Cash (feat. Joe Strummer) - Redemption song
Roky Erickson - Warning social and political injustice
Μουσικές Ταξιαρχίες (Mousikes Taxiarhies) - Disco Tsoutsouni
Bob Marley - Zimbabwe
GZA - 4th Chamber (feat. Ghostface Killah, Killah Priest and Rza)
Gill Scott - The revolution will not be televised
The Pogues with Joe Strummer - I fought the law
The Savages - The world ain't round it's square
Killing Joke - Democracy
Anne Clark - The power game
Spacemen 3 - Revolution
Deus Ex Machina - Execute
Dropkick Murphys - Hang 'em high
Rage Against The Machine - Killing in the name
Youth Avoiders - Control
The Flex - Repressed
Jello Biafra and The Guantanamo School Of Medicine -  The terror of tinytown
The Fall - Frightened
Crippled Black Phoenix - Long live independence
The Clash - This is England
The Horrors - New ice age
Built To Spill - Revolution
Dead Moon - 54/40
Zounds - Fear
Γενιά του Χάους (Genia tou Chaous) - Πόσο μακριά (Poso Makria)
Sylvia Juncosa - The system
Carter The USM - Bring on the girls
2L8 -  Η κλωστή (The thread)
Stereo Nova - Νέα ζωή (New life)

14.11.13

Team Wild, the interview




Οι TeamWild είναι ένα καινούργιο γκρουπ από την Γαλλία το οποίο γνώρισα τυχαία στο διαδίκτυο και με εντυπωσίασε. Έστειλα λοιπόν ένα mail στο bandcamp τους μην περιμένοντας τίποτα αλλά η Θεά με ακούμπησε με το ραβδάκι της και έτσι όχι μόνο έλαβα απάντηση αλλά έχω και επικοινωνία μαζί τους. Το αποτέλεσμα δε αυτής είναι η συνέντευξη που θα διαβάσετε.

Οι Team Wild αποτελούνται από την Amelie D. Noordzee η οποία παίζει κιθάρα και τον Johnny Boom Golightly στα τύμπανα. Έχουν κυκλοφορήσει ένα EP το οποίο μπορείτε να ακούσετε ή και να αγοράσετε εδώ.
Στις ερωτήσεις έβαλε το χεράκι της και η vick.


Ioannis: How did you meet? What was the first impression you got of each other and how did you decide to make music together?

Amelie: I can't really remember when we first met... It's like we know each other for ever. We're close friends, twins, neighbours, brother and sister in law, cousins...  Two years ago I asked Johnny if he'd like to help me for my new songs. He agreed, and, as we were working together, the sound was going somewhere far from the folk music I was usually playing. It was obvious that we were creating something new for both of us.

Amelie, I was searching information about you on the Internet and I got the impression that Team  Wild isn't your first musical experience or I am wrong ? You look and sound as if you are playing on long time .

Amelie: That's right. I played solo for years, as "Amélie", a folk music project. I recorded 2 EPs and 2 albums. But touring alone was hard and I was fed up with it. I'm happy to share the stage with another musician!

What Team Wild means to you? Why did you choose this name?

Amelie: Choosing a band's name is always hard. When we were thinking about a name, I only knew that I liked name's bands like "Club Cheval". I liked the idea of a "club", I wanted to keep this idea of working together. So "Team" was really easy to find. And I guess "Wild" was first a joke with "Kim Wilde". And the joke finally sounded as a real good idea to our ears. 

How long do you play together?

Amelie: We've played for 2 years, and as "Team Wild" for a year and a half.

Which one of you writes the lyrics and the music?

Amelie: I write the lyrics and I usually write the music. Then, together we look for the best structure, the right sound, the good rythm. And Johnny helps too by being some fresh ears, sometimes really needed when I can't find the good solution with a song. Writing is sometimes a real fight, and he helps me fighting. 

Johnny: She’s the boss and i like it ! she writes on her own and then we work together on the energy and the tension that we can add to the songs.

Playing as a duo (guitar and drums) what are the difficulties that you are dealing with if there is any? Does the musical combination (the two instruments and the voice) consist an ideal form of a band or it is a (temporary) necessity?

Amelie : I guess sometimes more bass are needed and we can't play them. We don't want playing with samples, we want everything to be played live, so we deal with that lack of bass. But we're fine together. Less choice (drums and guitar, nothing more) forces us to be more creative.  We have to find solutions by ourseleves, we can't hide behind arrangements or an orchestra. We have to find the solution with our 4 hands, nothing more. So Team Wild is made to be a duo, even if we should never say never. 

Johnny: Minimalism  fits perfectly to Amelie’s straight hearted songs! I don’t really care for the lack of bass, i like to think that the listener imagines it when it’s not there… And it allows me to hit the floor tom very loud and very often to try to add more bass, which is great because i adore hitting  the floor tom!


Do you feel that this limits your expression artistically?

Amelie: Less is more! so, definitely no. A good song still sounds, with a lot of instruments or not. So we keep songs skinny, we go straight to the point, we like it rough and genuine. 

Johnny: I agree! It’s all about the core of the song . To be honest i already like Amelie’s songs when she sings them a-cappella!

I am very impressed by your EP Taekwondo, is this your first release? Is there a thought of a full length album in your next plans? What are your next plans really?

Amelie : We put some songs on Bandcamp a year ago, called "Keep It Simple Stupid" EP. We recorded it by ourselves, in our rehearsal place. It helped to get our first concerts. 
"Taekwondo" is our first physical release. It was released last May. This time we worked with a sound engineer. We are not technicians, so some wise hands were helpfull to get a better sound, a better mix, and to get the right sound for our songs. 
Now we're thinking about an album, we have some plans but nothing sure yet. I'd love recording in the USA, a kind of american dream for me. Ok ok, really "cliché"! And we'd like to get some production help. Label, distribution... something. What the use of having an album produced in the USA if nobody can listen to it? So our real plans for now are playing live, the most as we can. And some good gigs are coming: we play twice with Scout Niblett in Paris and Lille, at the end of November. A piece of dream for me: I'm a HUGE fan of her, I thought about her albums when we started playing together. 

I believe that nowadays there are musicians that give me reason to be optimistic for the future of music. What do you think about it?

Amelie : That's right, during this bad period for music industry, the power is between the hands of musicians. They are the only ones who know what they need, and how they need things to be done. We need to wake up, and I guess some musicians are great leaders for this fight. I hope we all become some warriors to define new rules. 
I'm impressed too by some artists who go further than music. This economic crisis excites their imagination, bringing more than 12 songs in a plastic box. For example I'm really impressed by Björk's work, specially on her last album (Biophilia). It was more than an album, it was more than songs. It was a universe, mixing music, videos, and new technologies. New instruments, an Ipad App, a foundation for ecology... No limits for imagination. 
But to be honest, in the same times, I feel depressed by what the audience chooses : last year, best sales in France were cover albums, sung by bishops, TV-reality people or kids. People feel safe with music they already know, maybe most of all during this hard period in Europe. But to me, music is first of all a risky thing : I need to be shocked, shaken, thrilled by new stuffs... I sometimes think it's a fight already lost. 

Johnny: I don’t want to sound depressing but I believe the best music has already done before, and that it’s impossible to match what geniuses like Beethoven, the Beatles, Bob Dylan or Kraftwerk did before! I don’t think there will be geniuses anymore because i kind of think everything has been said already, and that there will be no major cultural or technological revolutions in music anymore. But i’ll make an effort: there will always be thousands of great musicians all around the world , who creates music with sincerity and enthusiasm, and its easier to record and share music in the 21th century than it ever was!

What is your inspiration for making music? I mean do you have a plan for creating a song? Do you just make a start and get the ideas later or do you write the lyrics first and the music after?

Amelie: Hard to say. Sometimes I feel that something urgently needs to go out of me. I take my guitar and some ideas come. But I can stay a long time without anything to say, and it's a bit frightening, I wonder if inspiration will be able to come back someday. 
Inspiration comes from books, movies, and most of the time from things I lived, and the feelings they give me. nothing really innovative! 

Name some favorite bands and musicians that influence you. What musical genre do you like best?

Amelie: Scout Niblett, PJ Harvey, Bjork, Bonnie Prince Billy, 31 Knots, Tu Fawning... But also old stuffs like Tom Jones (specially his live recordings),  ABBA (i'm a huge fan !)... Our duo makes me listen again to The White Stripes of course…

Johnny: My favourite artists are Daniel Johnston, Sparklehorse, The Beatles, Elliott Smith, The Shins, The Beach boys... because i love good songwriters! Pop is my favourite kind of music, i’ve also been obsessed with classical music for the last years! For Team Wild i find inspiration in bands who deal with the same combination of minimalism, sensibility and energy: The Yeah Yeah Yeahs, The Dresden Dolls, PJ Harvey… The White Stripes are a great band, the power of the guitar and the fragility of the drums work so well together, sometimes i like to describe Team wild as The White Stripes in reverse!

How could you describe your thoughts about the world today?

Amelie: So many things to say… Most of my thoughts about the world today, and how people act and live are told in my lyrics. I guess it makes me feel angry. 

Johnny: I think the world is screwed by money and technology! People are more and more afraid to live their life and think by themselves. But i don’t really care about that .I’m much more interested in what’s inside the few people that i know and that i meet  than what’s happening in the world.

Do you believe in miracles?

Amelie: It depends on the kind of miracles you're talking about ;) To me, small miracles are in everyday life. For example, meeting people you feel good with, you can trust, you can count on, is a small miracle : 6 billions people on Earth, and some of the best are standing next to you ! Making songs  is a small miracle too : when lyrics and music come together, that ideas flow in your mind, with a nice melody, it tastes like a small miracle... 

Johnny :  Of course i do! Who doesn’t!

What do you think about whalesharks and fairies?

Amelie: I went to the Museum of Natural History in New York. There is a full-scale whale, and it was looking so peacefull, and so gracious despite her huge body, that I'd like to become a whale in a next life. Ask this favor for me to a fairy if you meet one someday, please. 

Johnny: They scare me equally.  I think the world would be a better place without them!


Thanks a lot!!!