24.9.12

Nick Edwards - Plekzationz


art by  Mark Hollis

Πως μπορείς να πεις ότι είναι πρωτοποριακός ένας καλλιτέχνης που κάνει ηλεκτρονική μουσική και μάλιστα χρησιμοποιώντας ξεπερασμένα μέσα; Πόσο μπροστά μπορείς να ισχυριστείς ότι είναι κάποιος κάνοντας μάλιστα αναφορά σε ιερά τέρατα όπως τον Ιάννη Ξενάκη; 
Αυτές οι φαινομενικές αντιφάσεις ήρθαν στο μυαλό μου διαβάζοντας στο ίντερνετ για τον Nick Edwards με αφορμή τη νέα του δουλειά Plekzationz.
Αυτό που κατά την γνώμη μου κάνει τον συγκεκριμένο καλλιτέχνη ξεχωριστό, είναι ο τρόπος που μπορεί να αντιλαμβάνεται το περιβάλλον του, που μπορεί να το πλάθει και  να το προσαρμόζει στην μουσική του με τις λιγότερες δυνατές απώλειες, τα λιγότερα δυνατά ψέματα. Το πόσο διεισδυτικό μπορεί να είναι το πνεύμα του στο μουσικό πλάνο που έχει συλλάβει και το πόσο μπορεί το αποτέλεσμα να εγκατασταθεί για τα καλά στην συνείδηση του ακροατή. Ο Edwards έχει καταφέρει όλα τα παραπάνω στον υπερθετικό βαθμό με απόλυτη επιτυχία.
Ακούγοντας το διπλό αυτό lp μπαίνεις σε ειδική "αντιληπτική κάψουλα". Τέσσερα μέρη. Αλληλεπίδραση επαναλαμβανόμενων ήχων και εγκεφαλικών κυττάρων. Παραγωγή ηλεκτρικών φορτίων. Ο βιομηχανικός ήχος φαίνεται να υπερισχύει και σε σφυροκοπάει αλλάζοντας συχνότητες και εκτελώντας συνεδρίες πάνω σου, ενώ τριγύρω ένα κοσμικό περιβάλλον εισβάλλει στο γήινο χώρο σου. 
Το Plekzationz είναι ένα άλμπουμ στο οποίο δεν εξωραΐζονται οι όποιες μουσικές επιρροές του Edwards, έχει  ξεπεράσει τον πειραματισμό κινούμενο το ίδιο άνετα τόσο γύρω από τον προσωπικό ήχο του καλλιτέχνη όσο και εξερευνώντας νέες εφαρμογές. Είναι κατασταλαγμένο, ώριμο, προχωρημένο. Ένα έργο σπάνιας τέχνης και επίδρασης.  

                                                                           ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ


Ο Nick Edwards  aka Ekoplekz, γεννήθηκε το 1969 στο Bristol. Tο Plekzationz είναι το πρώτο του άλμπουμ κάτω από το δικό του όνομα (και όχι ως Ekoplekz) που κυκλοφόρησε στις αρχές του μήνα απ' την Editions Mego και απευθύνεται σε πολύ "ειδικό" κοινό. Μπορείτε να πάρετε μια γεύση από το δείγμα που ακολουθεί.

Ένα έργο τέχνης δεν μπορεί παρά να έχει και το ανάλογο εξώφυλλο από τον καταπληκτικό Mark Hollis, που ζει και εργάζεται επίσης στο Bristol.


Δεν υπάρχουν σχόλια: