29.8.12

Happy 1st


Menehune

Πέρασε ένας γήινος χρόνος από την στιγμή που το as the fool told the thief έκανε την εμφάνιση του στο παγκόσμιο δίκτυο (βέβαια αυτό είναι υποκειμενικό διότι ο χρόνος είναι ψεύτικος). Ας είναι όμως. 
Αυτό το διάστημα με εξέπληξε. Άκουσα μουσικές πανέμορφες, γνώρισα αξιόλογους αλλά και αδιάφορους ανθρώπους, καυγάδισα με την vick, ένα παιδικό μου όνειρο έγινε πραγματικότητα, μα πάνω απ' όλα το ιστολόγιο απέκτησε συνείδηση, αυτονομία, φτερά και σταμάτησε πια ν' ανήκει στους δημιουργούς του. Κατά την γνώμη μου αυτό είναι το πιο μεγάλο κατόρθωμα.
Το as the fool told the thief έγινε ενός έτους και συνεχίζει ακάθεκτο.

Thief

Πριν από έναν χρόνο ξεκινήσαμε έτσι και μέχρι σήμερα έχουμε καταφέρει να φτιάξουμε έναν χώρο απ' όπου εκπέμπονται έργα γνωστών αλλά και άγνωστων καλλιτεχνών που εκτιμάμε και που θεωρούμε ότι η δουλειά τους πρέπει να προβάλλεται.  Μέσα σ' αυτόν τον χρόνο γνώρισα και επικοινώνησα με, άλλους λιγότερο και άλλους περισσότερο, σημαντικούς ανθρώπους και καλλιτέχνες από την Ελλάδα αλλά και το εξωτερικό. Κάποιους τους θεωρώ και φίλους μου. Οι εμπειρίες και τα συναισθήματα  διαδέχονταν το ένα το άλλο και κάπως έτσι ολοκληρώθηκε ένας σημαντικός κύκλος. 
Ευχαριστούμε τους αναγνώστες που επικοινώνησαν και επικοινωνούν με αυτό το μπλογκ αλλά και αυτούς που αλληλεπιδρούν και μέσω του Indieground Radio. Αφιερώνουμε τα ακόλουθα live σε όλους σας. Τα ξεχωρίσαμε μέσα απ' αυτήν την χρονιά.
fool

Ed Kuepper - Car Headlights










27.8.12

Bill Fay - Life Is People



Μια παρένθεση στον χρόνο η οποία άνοιξε πριν περίπου 40 χρόνια και έκλεισε φέτος. Μια τεράστια χρονική παρένθεση που χρέωσε εμπειρίες έναν από τους μουσικούς μου ήρωες. 
Για κάποιους όμως ο χρόνος δεν είναι παράμετρος που μπορεί να επηρεάσει την ποιότητά τους. Δεν υπάρχει, όχι στ' αλήθεια. Κι έτσι συνεχίζουν από κει που τους εγκατέλειψε ας πούμε... "η συγκυρία" η οποία είναι ανεξάρτητη της τέχνης και συνήθως εξαρτημένη από τα χρήματα.
Ο Bill Fay το 1971 κυκλοφόρησε το Time Of The Last Persecution έναν από τους πιο αγαπημένους μου δίσκους των 70's που όμως η τέχνη που εμπεριείχε ήταν αντιστρόφως ανάλογη των εσόδων που αποκόμισε η Deram απ' αυτόν. Την συνέχεια την ξέρετε αφού επαναλαμβάνεται από τότε που ο Θεός από πνεύμα και αφηρημένη έννοια αντικαταστάθηκε από ύλη προς ικανοποίηση της ανθρώπινης ματαιοδοξίας. Ο νόμος του "αφού δεν το βλέπω, δεν υπάρχει". Το 'χουμε ξαναπεί αυτό. Για τον Fay δεν είναι έτσι τα πράγματα, για την ακρίβεια πότε δεν ήταν. Η ποιότητά του προέρχεται και απευθύνεται από/σε ανώτερες "οκτάβες".
Το Life Is People ήρθε για να συνεχίσει από κει που σταμάτησε το 1971 και να θυμίσει ότι οι άγγελοι υπάρχουν σε πείσμα όλων αυτών που με λύσσα έχουν εξαπολυθεί να μειώνουν, να εκμηδενίζουν και ν' απαξιώνουν γελώντας χαιρέκακα. Και ναι Thief και lemon οι άγγελοι σίγουρα χρειάζονται συμμετοχή. 

Big Painter

20.8.12

Six Organs of Admittance - Ascent



Ben Chasny  είναι συνήθως οι Six Organs Of Admittance αφού έχει πάρει όλο το  project πάνω του. Όμως φέτος αποφάσισε να φιλοξενήσει τα μέλη των πάλαι ποτέ Comets on fire (ex project) να παίξουν ως SOOA και να κυκλοφορήσουν έναν rock δίσκο (δες εδώ)το Ascent
To Ascent αναδίδει έναν δυναμικό rock χαρακτήρα χωρίς όμως να αποποιείται τον ψυχεδελικό όπως και τον φολκ αέρα των προηγούμενων άλμπουμ των Six Organs Of AdmittanceΣ' αυτόν τον δίσκο συναντάς όλα τα χαμένα στον χρόνο rock κιθαριστικά σόλα παιγμένα από τον ίδιο (εδώ να σημειωθούν πολλά !!!!!!!), μια πολύ δεμένη και απόλυτα εξοικειωμένη με το project μπάντα καθώς επίσης τον ίδιο στην σύνθεση και στην φωνή. Έχω ξεχωρίσει το Your Ghost μια folk μπαλάντα που τη θεωρώ ένα από τα ωραιότερα τραγούδια της χρονιάς και όχι μόνο καθώς και τα Close to the Sky, Solar Ascent και Even if You Knew.
Ακόμα μη μπορώντας να ξεπεράσω το περσινό του αριστούργημα, ο βιρτουόζος Ben Chasny κυκλοφόρησε το άλμπουμ που με έκανε να θυμηθώ πως είναι να παίζεις rock κάτι που είχα να ακούσω από τον Neil Young και τον Nick Saloman. Εξαιρετικό!

Your Ghost

13.8.12

Mere Women - Old Life



Διανύοντας την πιο περίεργη φάση της ζωής μου και έχοντας αναθεωρήσει τα περισσότερα, από ανάγκη εξέλιξης και από άρνηση να ενδώσω στην αηδία που έχει διαποτίσει την καθημερινότητα, η μουσική επιμένει να είναι το μαγικό μου μέσο και να με μεταφέρει σε μέρη και κόσμους πιο φιλικούς και οικείους αλλά και να με κάνει να αισθάνομαι πληρότητα σε αρκετές στιγμές της. Μια τέτοια στιγμή είναι και οι post punk Mere Women.
Οι Mere Women έρχονται από το Sydney και στις 30/6/12 κυκλοφόρησαν το εξαιρετικό ντεμπούτο τους lp, Old Life. Ειλικρινής σαν καθρέφτης μπροστά στο πρόσωπό μου, οικείος σαν το μεγαλύτερο μέρος του παρελθόντος μου, αυτός ο δίσκος ήρθε ακριβώς την ώρα που τον χρειαζόμουν και με τράβηξε από τα πρόθυρα μιας ανεπιθύμητης... βύθισης. Συγχρονότητα που θα έλεγε και ο καλός μου Καρλ.
H Amy Wilson φωνή και πλήκτρα, η Katrina Byrne τύμπανα και φωνή και ο Flyn Mckinnirey κιθάρα και φωνή αποτελούν ένα δυναμικό τρίο της νέας Αυστραλέζικης σκηνής μ' ένα μέλλον να τους χαμογελά πολλά υποσχόμενο. Πέρυσι κυκλοφόρησαν κι το single Sun Rising/Waves και με αυτά μόνο στις αποσκευές τους καλωσορίζουμε  εδώ στο μπλογκ δίνοντας τους και το μαγικό χαρτάκι για τα κορυφαία της χρονιάς :)