18.5.12



uncut magazine, march 2010


Τριανταδύο χρόνια μετά το θάνατο του Ian Curtis και εγώ μπορώ αυτή την ημερομηνία να την καταλάβω σαν γενέθλια. Δεν έχω να πω κάτι άλλο παρά μόνο αυτό:


We 'll meet again
don΄t know when
don΄t know where
but i know we ΄ll meet again some sunny day...


                                                              'Johnny Cash's version'
Thief



Πως να ξεκινήσω... χμμμ, χωρίς προσφώνηση υποθέτω αφού η οικειότητα στην προκειμένη περίπτωση είναι δεδομένη μιλώντας στον καλύτερό μου φίλο.  Λοιπόν θα σου πω μερικά που ισχύουν για μένα σε περίπτωση που δεν τα γνωρίζεις ακριβώς όπως είναι.
Θα ακουγόταν υπερβολικό το γεγονός ότι σου χρωστάω σχεδόν τα πάντα; Όμως κάθε γεγονός ως μια ποιημένη εκδοχή της πραγματικότητας που είναι, κάνει την όποια υπερβολή να φαντάζει αδιάφορη μπροστά του αμογελώ όταν σκέφτομαι το πρόσωπό σου την στιγμή που θα το διαβάζεις αυτό).
 Μην απορείς γιατί εσύ στάθηκες δίπλα μου όταν όλοι οι άλλοι "την είχαν ήδη κάνει μ' ελαφρά πηδηματάκια". Με πίστευες ακόμα κι όταν μου υπενθύμιζες όλες εκείνες τις φορές που έχανα τον έλεγχό μου - παρεκκλίνοντας - χωρίς να τις μετράς κι εννοώ χωρίς να με χρεώνεις.  22 χρόνια και εσύ δίπλα μου.  
Θυμάμαι τότε που έπαιζες στην κιθάρα το wish you were here κι εγώ το τραγουδούσα τότε που καθόμασταν στον χαλασμένο καναπέ μπροστά στην θάλασσα σαν άλλο νότιο σκηνικό. Ακόμα και τότε που κάναμε καντάδα σε εκείνον τον κοινό γνωστό - για να τον ξυπνήσουμε - με το autumn leaves, ναι εκείνη την φαλτσαδούρα που έβγαινε από το σαξόφωνo αφού ήταν αδύνατο να κρατήσω τα μέχρι δακρύων γέλια μου. Όπως επίσης και τις αναβάσεις μας στα βράχια, τι επιμονή! Βραχώδης! χαχαχα.
Μια σχέση που δεν ξεπέρασε τα όρια αφού ποτέ δεν είχε. Σεβασμός ο μεγάλος ρυθμιστής, σε βλέπω να μειδιάζεις. Πάντα είχες την καλύτερη αίσθηση του χιούμορ αλλά κι εγώ δεν πηγαίνω πίσω...
Το ευχαριστώ είναι το ελάχιστο που μπορώ να σου πω. Ευγνώμων.




Και να συμπληρώνοντας στον Thief


... 'till the blue skies drive the dark clouds far away!
fool



7 σχόλια:

lefti είπε...

Radio, live transmission.
Radio, live transmission.

Listen to the silence, let it ring on.
Eyes, dark grey lenses frightened of the sun.
We would have a fine time living in the night,
Left to blind destruction,
Waiting for our sight.

And we would go on as though nothing was wrong.
And hide from these days we remained all alone.
Staying in the same place, just staying out the time.
Touching from a distance,
Further all the time.

Dance, dance, dance, dance, dance, to the radio.
Dance, dance, dance, dance, dance, to the radio...

Well I could call out when the going gets tough.
The things that we've learnt are no longer enough.
No language, just sound, that's all we need know,
To synchronise love to the beat of the show.

And we could dance.

Dance, dance, dance, dance, dance, to the radio.
Dance, dance, dance, dance, dance, to the radio...



RESPECT

και πολλές καλημέρες!

fool είπε...

lefti αυτό είναι για σένα
http://www.youtube.com/watch?v=vjncyiuwwXQ&feature=relmfu

βρες και το άλμπουμ, ότι πρέπει μ' αυτόν τον καιρό. :)

Thief είπε...

@lefti:Πολύ σωστά μάντεψες .Μπράβο

lefti είπε...

Πανέμορφο...
Σ'ευχαριστώ...

Ten Thousand Eyes είπε...

Με αυτά και με τ' άλλα ξέχασα την επέτειο του Ian Curtis... Πέρυσι είχα αναρτήσει τη συλλογή "Something about J.D." με τον υπότιτλο :Amor Gignit Amorem" την οποία μου κατέβασε το μιντιαφαϊαρ.
Ωστόσο είναι γεγονός πως φέτος το ξέχασα αυτόν τον τεράστιο τύπο που έβγαινε -πάντα σαν από μηχανής θεός- μέσα από την ομίχλη των εφηβικών μου χειμώνων και ακόμα μου κρατάει συντροφιά. Νοιώθω ακόμη το χέρι του να με ακουμπάει 'αόρατα' και 'άϋλα' στον ώμο.
Έβγαινε για να μου υπενθυμίσει πως η μουσική και οι στίχοι του δεν γιορτάζουν το θάνατο και την παρακμή, αλλά γιορτάζουν τη ζωή -αυτή που ο ίδιος δεν έζησε, αλλά κι αυτή που όλοι μας δικαιούμαστε να ζήσουμε μέσα στην απλότητα των ανθρώπινων σχέσεων, την ανιδιοτέλεια, την αγάπη προς όλους και όλα. Ευτυχώς που υπάρχει και η μουσική που διαλύει το σκοτάδι της ύπαρξής μας.
Σας ευχαριστώ παιδιά που μου θυμίσατε. Έχει σημασία.
-The Psychopomp

P.S. "The present is part of my future, the future is well out of hand"

fool είπε...

@ The Psychopomp: σειρά μας να θυμίσουμε αυτόν που προσπαθούν επιμελώς να μας κάνουν να ξεχάσουμε. Όσο για το μέλλον "No One Can Ever Know"... :)

Thief είπε...

@the psychopomb Η ύπαρξη μας δεν έχει κανένα σκοτάδι.
Κάποιοι (άλλοι) μας κάνουν να βλέπουμε ότι εκείνοι θέλουν.
Ελπίζω πως σε αυτό να συμφωνούμε.