20.3.12

Gary Burton-A Genuine Tong Funeral (1968)


artwork by Jim Faso


Προσωπικά, θεωρώ τον Duke Ellington και την Carla Bley τους δύο κορυφαίους jazz ενορχηστρωτές/μαέστρους όλων των εποχών. Ακολουθώντας ο καθένας το είδος του και την εποχή του, έκαναν την διαφορά και ξεχώρισαν σ' έναν πολύ δύσκολο και απαιτητικό μουσικό χώρο. 
Η Carla Bley είναι αυτή που μας ενδιαφέρει σ' αυτήν την ανάρτηση, αφού δικές της συνθέσεις ήταν η αφορμή για ένα από τα σημαντικότερα jazz albums που είδαν το φως το 1968, κάτω από το όνομα του πολύ μεγάλου και αγαπημένου μου βιρτουόζου βαϊμπραφωνίστα Gary Burton 
Κύρια εκπρόσωπος της avant-garde jazz και free jazz, η Bley διευθύνει, παίζει πιάνο και αφήνει επιδέξια να ξεδιπλωθεί, όπως χαρακτηριστικά έχει ειπωθεί, μια σκοτεινή όπερα χωρίς λόγια... 
Στο A Genuine Tong Funeral συναντάς αποσπάσματα ζωής και θανάτου. Έντονο το δραματικό στοιχείο αλλά και η εκάστοτε μετάβαση σ' αυτό μέσα από ένα ρηξικέλευθο κι ενίοτε μαύρο-χιουμοριστικό βηματισμό, που σε κάνει να έρχεσαι αντιμέτωπος με τα συναισθήματά σου, τόσο για το έργο όσο και για τους συντελεστές του. Η συνθέτης εντυπωσιάζει με τον τρόπο που ενσωματώνει μουσικά 'χατζιδακικά' μοτίβα αναγνωρίσιμα στο  πρώτο κομμάτι του δίσκου " The Opening/ Interlude:Shovels/ The Survivors/ Grave train", αλλά και τον αναβαθμισμένο ρόλο των πνευστών. 
Το brass section είναι αυτό που κρατάει συγχορδίες και ισοκράτες, στα περισσότερα κομμάτια, και δημιουργεί την υποβλητική επικρατούσα ατμόσφαιρα μέσα στην οποία διαδραματίζεται το έργο. Με βαριά tutti, αλλά και κάπου κάπου σε αντίλογο μεταξύ  τους, τα πνευστά διαμορφώνουν μια... κοινή λογική. 
Πρωταγωνιστής φυσικά ο Gary Burton ο οποίος χτίζοντας πάνω στις αρμονικές του βαϊμπράφωνου, δημιουργεί την μαγεία σε αντιδιαστολή με την brass περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Η τεχνική επιδεξιότητα του Burton φτιάχνει εύκολα εμβόλιμους αιθερικούς κόσμους που, αν και μεταφυσικοί, συνυπάρχοντας με την brass κοινή λογική, δεν εμφανίζονται παρείσακτοι. Σε αυτό συνεπικουρούν και οι ευφυώς διακριτικές, πλην όμως ουσιαστικές, παρουσίες της κιθάρας και λιγότερο του πιάνου. Κιθάρα που, παρά τον διακριτικό ρόλο της, δίνει μαθήματα αισθητικής και σεμνότητας στα "Silent Spring" και "Some Dirge". Εξαιρετικό και ατμοσφαιρικό το rhythm section που παίρνει κεφάλι ουσιαστικά στα μέρη που απουσιάζουν τα πνευστά, και τύμπανα που παίζουν σχεδόν μόνα τους στο "Deth Rolls", δεύτερο κομμάτι, με την διακριτική συνοδεία του πιάνου. Το δράμα κορυφώνεται με μια άνευ προηγουμένου φανφάρα "Mother Of The Dead Man" η οποία έχει προηγηθεί για να γίνει η μετάβαση στο μεγαλειώδες "Some Dirge". Ύστατη στιγμή το "The New National Anthem/The Survivors", μια  free jazz πανδαισία, η πάλη για την επικράτηση του δυνατότερου (εδώ πέφτει ανελέητο ξύλο) κι ένας μικρός θάνατος...
Το καταπληκτικό εξώφυλλο από τον Jim Faso.


Απίστευτη η λίστα των μουσικών που συμμετέχουν: 

Gary Burton - vibraphone
Carla Bley - piano, organ, conductor
Larry Coryell - guitar
Steve Lacy - soprano saxophone
Leandro "Gato" Barbieri - tenor saxophone
Jimmy Knepper - trombone, bass trombone
Michael Mantler - trumpet
Howard Johnson - tuba, baritone saxophone
Steve Swallow - bass
Αν ένα μουσικό έργο μπορεί να αποκτήσει ευφυΐα  δανειζόμενο αυτήν των δημιουργών του τότε, ακούγοντας το A Genuine Tong Funeral του Gary Burton, βρίσκεσαι μπροστά σ' ένα παιδί θαύμα. 
Καλή Άνοιξη.








7 σχόλια:

Νίτσα είπε...

Από την ασχετοσύνη μου μού 'ρχεται να φάω τον κότσο μου!!

fool είπε...

Νίτσα να προτιμάς το μαλλί της γριάς και ν' αφήσεις τον κότσο σου για ώρα ανάγκης. Αν δεν είχα θέμα με τα copyrights θα βοηθούσα ολίγον.

fool είπε...

Σου έχω πει ό,τι γουστάρω τρελά την φωτό σου ε; Στο ξαναλέω λοιπόν.

Νίτσα είπε...

Αχ, πόσα χρόνια έχω να φάω μαλλί τής γριάς.. ήμουν παιδί και γέρασα!
Κατεβάζω, θα ακούσω σε λίγο. Πάνε τα ανέμελα κατεβάσματα και χρόνια, επίσης. Μου τα λέγε πέρυσι ένας φίλος, που ζει Γερμανία, πως δεν τολμούσε να κατεβάσει τίποτα και μου φαινόταν αδιανόητο.

Θενκς, χαίρομαι που σου άρεσε. (χρησιμοποίησα τα σωστά keyword για να τη βρω)

Ξεχασα να αντευχηθώ πριν, καλή άνοιξη!

ΥΓ:Πολύ ωραίο το νέο template!

fool είπε...

Χαίρομαι που σου άρεσε η ανακαίνιση. Προετοιμάστηκα για την Άνοιξη κι αυτό το άλμπουμ είναι ακριβώς.

LEFTI είπε...

smooth,subtle,clever and very beautiful...thanks!
Keep well!

fool είπε...

@ LEFTI: I' m glad you liked it:)