16.2.12

The Twilight Sad - No One Can Ever Know




"Εις το μέσον του βαθύτερου σκότους, εφάνη φωταγωγία ασύλληπτος..."

(Ανδρέας Εμπειρίκος)   


Χθες βράδυ ονειρεύτηκα ότι ήμουν στην Αθήνα, στο κέντρο. Είδα μέσα στην βουλή, να νομιμοποιούν την εκποίηση της χώρας μου, μαζεμένες κάποιες φιγούρες, μαύρες (όχι άνθρωποι, πως θα μπορούσε;). Υπήρχε πολύς κόσμος μαζεμένος έξω και γύρω απ΄αυτήν, μουδιασμένος, ματαιωμένος. Είδα αστυνομικούς να ρίχνουν χημικά στον κόσμο. Είδα πολλούς να πνίγονται και άλλους να λιποθυμούν απ'  αυτά, να μην μπορούν να φωνάξουν, να διαμαρτυρηθούν, στο όνομα μιας δημοκρατίας φάντασμα. Ήμουν άυλη και περπατούσα ανάμεσά τους, ταραγμένη, γεμάτη αγωνία. Παντού φωτιές που έκαιγαν. Τρόμος και αμφιβολία. Είδα τις ίδιες φιγούρες, μαύρες (όχι άνθρωποι, πως θα μπορούσε;) που έβαζαν φωτιές σε ιστορικά, αρχιτεκτονικά  μνημεία. Φιγούρες πιο μαύρες κι απ' το μαύρο. Αυτό το απερίγραπτο μαύρο, τριγύρω, πυρπολούσε και λεηλατούσε μαγαζιά. Έκλαιγα, δεν μπορεί να ήταν άνθρωποι αυτοί, πως θα μπορούσε;
Δεν με έβλεπαν, εγώ τους έβλεπα μόνο και με μια σκέψη μου μπορούσα να βρεθώ σε κάποιο άλλο σημείο, όπως κι έγινε. Τώρα έστεκα ανάμεσα σε κάποιο πετροπόλεμο, σε κάποια οδομαχία. Καταστροφή. Βία. Κάποια στιγμή έπαυσαν οι ήχοι. Αισθάνθηκα σαν να έχασα την ακοή μου, όμως πολύ σύντομα άκουσα αυτή την οικεία φωνή να τραγουδάει και γύρισα προς τα κει απ' όπου ακουγόταν. Έτρεξα τόσο γρήγορα όσο ποτέ για να την φτάσω. Βρέθηκα σ' ένα φως, εκτυφλωτικό, μέσα απ' το οποίο ξεπρόβαλαν... Είδα όλους τους προγόνους μου, αρχαίους και μεταγενέστερους. Γαλήνιους. Ήταν κι αυτή η μουσική που δεν έπαυσε στιγμή. Ήθελα να χορέψω και το 'κανα. Ύστερα γαλήνεψα κι εγώ. Ξύπνησα ήρεμη. 
Όλα θα πάνε καλά. Όλα θα πάνε καλά.


Παντελή σ' ευχαριστώ για τον στίχο...


  fool      


Έρχεται, χμμ ας πούμε... ένα μεγάλο σύννεφο. Ναι, είναι αιωρούμενο νερό και σκόνη. Αναρωτιέμαι τι αντίληψη θα είχε για εμένα, όντας τόσο μικρό ον σε σχέση με αυτό. Πώς θα με περιέγραφε αν το σύστημα ερμηνείας του δεν είχε εξελιχθεί  τόσο ώστε να μπορεί να κατανοήσει, ως ένα βαθμό, τι είμαι εγώ και ο κόσμος μου. Θα μπορούσε άραγε να καταλάβει κάτι από τους σκοπούς μου, τις σκέψεις μου, τα όνειρά μου; Θα μπορούσε να καταλάβει ότι έχω ψυχή; Φοβάμαι ότι αν το σύστημα ερμηνείας του είναι παρόμοιο με το δικό μας, πολύ πιθανόν να σκεφτόταν ότι δεν είμαι παρά μια απλή συγκέντρωση τρισεκατομμυρίων κυττάρων, ότι δεν είμαι τίποτε άλλο από χημικά στοιχεία που δεν στοιχίζουν πάνω από 20 ευρώ. Ότι, εν τέλει, δεν είμαι παρά μια μάζα που αποτελείται από 70% νερό. Για ένα τέτοιο ον, δεν είμαι τίποτα άλλο παρά ένα σύννεφο... 



Thief

6 σχόλια:

absentminded είπε...

Ζηλεύω την αισιοδοξία τής γραμματοσειράς που άσπρισε.

Όσο για το δίσκο, δε με "έπιασε" όσο περίμενα. Δικό μου είναι το θέμα, τελευταία δε με "πιάνουν" πολλά. Εκείνο το "dead city", όμως, με 'σκίζει'!

[Έχετε κλειστή τη ροή των αναρτήσεων, φαντάζομαι θα έχετε τους λόγους σας, είμαι κι εγώ ξεχασιάρα και διαβάζω τα ποστ με διαφοράς φάσης. :)]

fool είπε...

Πολύ χαίρομαι που σε βλέπω στα μέρη μας abs. Πως να μην είμαι αισιόδοξη, ήδη σήμερα έχουν ξεκινήσει οι διαδηλώσεις αλληλεγγύης στην Ευρώπη.

http://www.tsantiri.gr/koinonia-kinimata/fotoreportaz-apo-tis-diadilosis-imaste-oli-ellines-sto-exoteriko.html

Κάτι πολύ ουσιαστικό αρχίζει που είναι θεμελιώδες και πανανθρώπινο.

Το άλμπουμ είναι "αντί".
Δεν σου σκάει αμέσως αλλά αν του δώσεις τον χρόνο σε αποζημιώνει. Εννοείται ότι διαφωνώ με ότι γράφεται γι αυτό. Είναι ένα άλμπουμ ορόσημο για μένα. Έμεινα *αλάκας όταν το άκουσα πραγματικά.
Η ροή είναι ανοιχτή, δεν ξέρω τι παίζει.

absentminded είπε...

Τακτικά βρίσκομαι στα μέρη σας, απλώς δεν το 'χω τόσο με τα σχόλια.

Ναι, παρακολουθώ τις διαδηλώσεις και τις εκδηλώσεις αλληλεγγύης.

Νόμιζα ότι ήταν επιλογή σας το ζήτημα με τη ροή αλλά τελικά δεν είναι αυτό. Δεν ξέρω τι παίζει, έχω το μπλογκ σας στον google reader και δεν εμφανίζονται τα ποστ.

fool είπε...

Ενδιαφέρον! Δεν το είχα υπ' όψιν. Όχι, βέβαια, ότι μπορώ να κάνω κάτι γι αυτό, τέσπα.

troxjim είπε...

Δεν σου σκάει αμέσως αλλά αν του δώσεις τον χρόνο σε αποζημιώνει ....moudiazeis...

fool είπε...

@ troxjim: "Έμεινα *αλάκας όταν το άκουσα πραγματικά." το'πα δεν το 'πα;