10.1.12

Οι Κρυφές Πύλες Των Κόσμων





Οι παλιές ιστορίες λένε πως κάποτε ο κόσμος των ξωτικών και των ανθρώπων ήταν ένας και αδιαίρετος, αλλά κάτι συνέβη και χωρίστηκε στα δυο. Από τότε ο καθένας τους ζει στο δικό του κομμάτι.
Και αν δεν υπήρχαν εκείνα τα λιγοστά μονοπάτια που συνδέουν αυτούς τους δύο κόσμους είναι πολύ πιθανό να μην είχα τώρα ούτε τις ιστορίες τους ούτε τα ίδια να τρέχουν μέσα στα δάση.
Αν δεν υπήρχαν εκείνες οι ελάχιστες πόρτες που συνδέουν τους δύο κόσμους τότε θα είχα χάσει το πιο γοητευτικό κομμάτι των ονείρων μoυ.
Οι πύλες όμως για τον κόσμο των ξωτικών δεν χρειάζεται να έχουν συγκεκριμένες γεωγραφικές διαστάσεις. Ένας φανταστικός κόσμος έχει άλλωστε άπειρες φανταστικές πύλες που οι κοινή λογική αδυνατεί να κατανοήσει .
Υπάρχουν περάσματα που τη μία στιγμή βρίσκονται μπροστά στα μάτια σου και την άλλη εξαφανίζονται στον αέρα. Μερικές φορές μάλιστα κάποιοι περνάνε απέναντι και δεν επιστρέφουν για να μας πουν τις ιστορίες τους.
Το μόνο πράγμα που μου απομένει λοιπόν είναι η φαντασία μου και η φαντασία των άλλων. Και είναι τότε ακριβώς που οι εσωτερικοί μηχανισμοί μου αρχίζουν να λειτουργούν και ο κόσμος γύρω μου γίνεται μία θάλασσα που με ταξιδεύει στις πιο μακρινές ακτές. Και δεν είναι καθόλου παράξενο αν κάποτε σε αυτό το ταξίδι ανακαλύψω κάποια αδιόρατα νήματα που συνδέουν όλες τις ιστορίες του κόσμου και νιώσω πως όλες τους δεν είναι παρά μία και μοναδική, αυτή του ταξιδευτή.




Μια φορά και ένα καιρό υπήρχε
αυτό που υπήρχε,
και αν τίποτε δεν είχε συμβεί,
δεν θα είχαμε τίποτα να πούμε.

2 σχόλια:

Ten Thousand Eyes είπε...

Από την αρχή του 2012 ήθελα να σας επισκεφτώ και να σας ευχηθώ "καλή χρονιά" και από τα σχόλια του σπιτιού σας.
Και επίσης ήθελα από καιρό να γράψω 1-2 λόγια για αυτή την καταπληκτική ανάρτηση.
Από πάντα με γοήτευαν οι ιστορίες με ξωτικά και αλλόκοσμες υπάρξεις. Πλούσιες είναι οι λαϊκές ρήσεις και παραδόσεις οι οποίες έχουν τις ρίζες τους σε αρχαίες εποχές που ενδεχομένως δεν γελούσε κανείς μαζι σου αν έλεγες πως συνάντησες μια νεράϊδα. Ναι σε τέτοιες εποχές ζούμε... που πιστεύουμε τόσα απίστευτα παραμύθια που μας χαρίζουν άφθονα οι κυνερνώντες...πολιτικοί και θρησκευτικοί ηγέτες και δεν ακούμε τους ήχους της ψυχής μας που καλεί από μακριά....από το παντού και το πάντα. Γιατί είμαστε πια προσκολλημένοι στο τώρα, ξεχνώντας το χτες αλλά και το αύριο λες και ο χρόνος δεν συνδέεται, λες και οιυπάρξεις μας μπορούν να ζήσουν χώρια από τη Φύση. Όμως αυτά τα αλλοκοσμικά πλάσματα είναι κι αυτά ως ένα βαθμό μέρος της δικής μας ύπαρξης και εννοείται μέρη και του όλου της Φύσης, κατά πάσα πιθανότητα κρυμμένης από τα αδιάκριτα και ιερόσυλα μάτια. Πάμπολλοι είναι επίσης και οι μύθοι που περιγράφουν την "πτώση" του ανθρώπου από μια "τέλεια" κατάσταση στη φθορά της θνητότητας. Ίσως έχουμε κάποιες αναμνήσεις από εκείνη τη ζωή αποτυπωμένες στο dna μας, ίσως...τις νύχτες να ονειρευόμαστε εκείνον τον Κόσμο, γιατί τη δική μας εκδοχή την του Κόσμου την έχουμε καταστρέψει.
Πολλά μπορούμε να πούμε ακόμα. Παιδιά καλή συνέχεια, θα τα ξαναπούμε.
-The Psychopomp

ioannis είπε...

@ The Psychopomp.Καλή χρονιά.Κάτι η (κάποιοι) κρύβονται πίσω από όλα αυτά που γράφεις και πίσω από ακόμη περισσότερα.Τους βολεύει βλέπεις.
Ο Άνθρωπος έχει άπειρες δυνατότητες και αμέτρητα σύμπαντα μέσα του.
Οι μύθοι και οι παραδόσεις δεν είναι φανταστικές ιστορίες το μόνο (φανταστικό) είναι ο χρόνος.There is no time because i say so.

Ευχαριστούμε για τα καλά σου λόγια.

Εις το επανιδείν