26.1.12

Nikola Tesla, Ένας Σέρβος Στην Υπηρεσία Της Ανθρωπότητας





Η ενέργεια είναι το αίμα του οργανισμού που λέγετε οικονομία. Αν κάθε κύτταρό του μπορεί να τροφοδοτηθεί χωρίς μεσάζοντες και με την απαραίτητη ενέργεια τότε δεν θα εμφανιστεί ποτέ κανένα κέντρο εξουσίας που να ελέγχει τα πάντα. Η ενεργειακή απελευθέρωση αποτελεί μια από τις προκλήσεις του 21ου αιώνα. Εδώ λοιπόν έρχεται ο φίλος μου ο Nikola που πέρα από αστείρευτη πηγή έμπνευσης αποτελεί και μία γέφυρα για το μέλλον.
Ενας άνθρωπος που προχώρησε μπροστά εξερευνώντας άγνωστες ηπείρους γνώσεων, ξεκλείδωσε πολλά μυστικά της φύσης και τα χάρισε στην ανθρωπότητα.
Εναλλασσόμενο ρεύμα, επαγωγικός κινητήρας, πολυφασικό ρεύμα, ρεύμα υψηλής συχνότητας, ηλεκτρικός ταλαντωτής, πηνίο Tesla, ραδιοκύματα, τηλεκατεύθυνση, αυτοματισμός, ασύρματη μεταφορά ενέργειας, ραντάρ......... αυτές είναι μόνο μερικές από τις εφευρέσεις του.
Ενας ποιητής της επιστήμης. Χωρίς αυτόν ο κόσμος δεν θα ήταν ο ίδιος.
Το μέλλον ανήκει σε αυτούς που μπορούν να το σχεδιάζουν, να το ανακαλύπτουν και πρώτα απ' όλα να το ονειρεύονται. Οι ονειροπόλοι ανέκαθεν αποτελούσαν τους εξελικτικούς επιταχυντές του ανθρώπινου πολιτισμού. Έτσι και ο Tesla έφυγε από τα στενά όρια της επιστήμης και ακούμπησε τα άστρα. Τα οράματά του, οι ιδέες του, οι σκέψεις του είναι εκεί έξω και περιμένουν εμάς.


Είμαστε έτοιμοι?

Γεννήθηκε στις 10 Ιουλίου του 1856 στο χωριό Σμίλιαν της δυτικής Κροατίας.

Πέθανε στις 7 Ιανουαρίου του 1945 σε ένα δωμάτιο του ξενοδοχείου New Υorker στη Νέα Υόρκη. Τον βρήκαν δύο μέρες μετά αφού στην πόρτα του κρεμόταν η ταμπέλα 'ΜΗΝ ΕΝΟΧΛΕΙΤΕ ΕΡΓΑΖΟΜΑΙ'.

Λίγο μετά πράκτορες του FBI έψαξαν τα πράγματά του και πήραν όλες τις σημειώσεις του και τα σχέδια που είχε.
Από τότε κανείς δεν τα είδε ποτέ πια.


Τον εκτιμώ γιατί κοίταξε το μέλλον και δεν το φοβήθηκε.
Κοίταξε το μέλλον και προσπάθησε να το χαρίσει στους ανθρώπους.



25.1.12

Αντίο


Είναι περίεργο και συνάμα τραγικό το συναίσθημα ότι λίγο λίγο η Ελλάδα δείχνει να πεθαίνει αφαιρώντας ένα ένα τα πολιτιστικά της κύτταρα. Δεν μπορώ παρά να πω αντίο και να προετοιμάσω το καινούργιο που θα πάρει την θέση τους... και αυτό είναι υπόσχεση.



Θεόδωρος Αγγελόπουλος - Το ταξίδι στα Κύθηρα από Miss-Jessy-Lays

24.1.12

Sex Museum-Independence




Κάθομαι σπίτι και βαριέμαι και δεν με χωρά ο τόπος και δεν ξέρω τι να κάνω, σηκώνομαι και τυχαία βάζω το Independence των Ισπανών Sex Museum (1989) και κάτι με αρπάζει, με κολλάει στο τοίχο και  με βαράει αλύπητα.
Tο άλμπουμ είναι καταλυτικό, γεμάτο ενέργεια, ρυθμό, χαρισματικά φωνητικά. Τα πλήκτρα της Marta Ruiz χτυπάνε κατευθείαν στους μύες μου.
Βγαλμένος μέσα από την καρδιά των 60s.  Άξιοι συνεχιστές της παράδοσης του garage.
Εντάξει το έχουν στο αίμα τους. Αλλά κάνουν το κάτι παραπάνω. Βάζουν την δική τους άποψη σε ένα μουσικό ρεύμα που ξεκίνησε το 1960 και μακάρι να μην σταματήσει ποτέ.
Ακούω το Friends και μου έρχεται να φορέσω παντελόνι καμπάνα και λαχουρένιο πουκάμισο και να αρχίζω να χορεύω. Ναι τόσο καλό.
Θεωρώ ότι το Independence είναι ένας από τους 100 καλύτερους δίσκους ever. 


photo by Armando Laborda

Sex Museum - Friends by ioanniss

21.1.12

Never 2l8




Ευχαριστούμε 2l8 για την πολύ δυνατή συναυλία και ιδιαιτέρως Κώστα Βοζίκη για την θετική σου ενέργεια.

Η photo από  Mixtape.gr


Update





16.1.12

Antonymes-The Licence To Interpet Dreams



Οι Antonymes είναι ο πολυσχιδής Ian M Hazeldine πιανίστας, συνθέτης, φωτογράφος, γραφίστας και επίδοξος κινηματογραφιστής. Έρχεται από την βόρεια Ουαλία και τον Απρίλιο του 2011 κυκλοφόρησε το τρίτο του άλμπουμ The Licence To Interpret Dreams  στην Hidden Shoal Recordings. Οι εντυπώσεις κερδήθηκαν με την πρώτη ακρόαση και τον ενδιαφέρον οδήγησε σε μια αναζήτηση που σκοπό είχε την ανα/απο-κάλυψη του καλλιτέχνη-δημιουργού. 
Το έργο δημιουργεί συναισθήματα και εικόνες. Η μουσική του εμπεριέχει αρχετυπικούς ήχους που φαντασιώνουν έξυπνα, ονειρικά τοπία. Η έντονα κινηματογραφική αντίληψη των Antonymes λειτουργεί  δημιουργώντας μια νέα μουσική γεωγραφία που περιμένει να την εξερευνήσεις. Το μόνο που απαιτείται είναι  να συναινέσεις σε αυτό το ταξίδι και θα σου ανταποδώσει τα μέγιστα. 
Οι συνθέσεις, απόλυτα εμπνευσμένες, έχουν πλήρως αφομοιώσει την αρχική ιδέα του δημιουργού τους και φέρουν αρκετά από τον αέρα των γυμνοπαιδιών του Erik Satie. Κομμάτια όπως το The Siren, Hopelessly Lost και το Endlessly καταρρίπτουν όρια όχι μόνο χώρου αλλά και χρόνου, ένα ιδιαίτερο  χαρακτηριστικό των ονείρων. Το Doubt ρίχνει μια κλεφτή ματιά στην αμφιβολία. Το ευοίωνο The Door Towards The Dream σε καθησυχάζει προτείνοντάς σου λύσεις και προκαλώντας ψυχική ανάταση, δεν θα ήταν υπερβολή ο χαρακτηρισμός μεγαλειώδες για το συγκεκριμένο κομμάτι!
Αυτό το άλμπουμ είναι μια πραγματική ανακάλυψη. Ο Ian M Hazeldine ένας αυθεντικός καλλιτέχνης.


Μαζί του σε αυτό το έργο οι:


James Banbury, Cello
Christoph Berg, Violin
Jan Van Den Broek, Voice
Paul Morley, Words
Jannick Schou, Mastering





10.1.12

Οι Κρυφές Πύλες Των Κόσμων





Οι παλιές ιστορίες λένε πως κάποτε ο κόσμος των ξωτικών και των ανθρώπων ήταν ένας και αδιαίρετος, αλλά κάτι συνέβη και χωρίστηκε στα δυο. Από τότε ο καθένας τους ζει στο δικό του κομμάτι.
Και αν δεν υπήρχαν εκείνα τα λιγοστά μονοπάτια που συνδέουν αυτούς τους δύο κόσμους είναι πολύ πιθανό να μην είχα τώρα ούτε τις ιστορίες τους ούτε τα ίδια να τρέχουν μέσα στα δάση.
Αν δεν υπήρχαν εκείνες οι ελάχιστες πόρτες που συνδέουν τους δύο κόσμους τότε θα είχα χάσει το πιο γοητευτικό κομμάτι των ονείρων μoυ.
Οι πύλες όμως για τον κόσμο των ξωτικών δεν χρειάζεται να έχουν συγκεκριμένες γεωγραφικές διαστάσεις. Ένας φανταστικός κόσμος έχει άλλωστε άπειρες φανταστικές πύλες που οι κοινή λογική αδυνατεί να κατανοήσει .
Υπάρχουν περάσματα που τη μία στιγμή βρίσκονται μπροστά στα μάτια σου και την άλλη εξαφανίζονται στον αέρα. Μερικές φορές μάλιστα κάποιοι περνάνε απέναντι και δεν επιστρέφουν για να μας πουν τις ιστορίες τους.
Το μόνο πράγμα που μου απομένει λοιπόν είναι η φαντασία μου και η φαντασία των άλλων. Και είναι τότε ακριβώς που οι εσωτερικοί μηχανισμοί μου αρχίζουν να λειτουργούν και ο κόσμος γύρω μου γίνεται μία θάλασσα που με ταξιδεύει στις πιο μακρινές ακτές. Και δεν είναι καθόλου παράξενο αν κάποτε σε αυτό το ταξίδι ανακαλύψω κάποια αδιόρατα νήματα που συνδέουν όλες τις ιστορίες του κόσμου και νιώσω πως όλες τους δεν είναι παρά μία και μοναδική, αυτή του ταξιδευτή.




Μια φορά και ένα καιρό υπήρχε
αυτό που υπήρχε,
και αν τίποτε δεν είχε συμβεί,
δεν θα είχαμε τίποτα να πούμε.