1.10.11

There`s No Time Because I Say So





Πάντα αναρωτιόμουν τι είναι ο χρόνος. Από που έρχεται, που πάει, από τι αποτελείται γιατί υπάρχει και τι εντέλει αφήνει, αν αφήνει, πάνω μας. Οι απαντήσεις που προκύπτουν απλές και άρα δύσκολα ανακαλύψιμες. 
Ο χρόνος έρχεται από κει που έρχομαι κι εγώ. Πάει εκεί που πάω κι εγώ. Αποτελείται από σημεία που μπορεί να αποκαλούνται και στιγμές. Υπάρχει επειδή τον πιστεύω. Αφήνει το δόγμα του σε αυτούς που τον πιστεύουν, άρα αφήνει ψέμα. Είναι λοιπόν ένας ακόμα ψεύτης, ένας ακόμα επινοημένος απατεώνας που εισβάλλει συνεχώς ως καταλύτης και επηρεάζει κάθε απόφαση, κάθε πράξη. 
Χρόνε, δεν σε πιστεύω, δεν υπάρχεις, είσαι ένας απατεώνας που έχω αποκηρύξει, και κάθε φορά που σε αντικρίζω στις όψεις των άλλων ανθρώπων προσπαθείς, χωρίς να χάσεις ευκαιρία, μέσα από τα λεγόμενά τους να με πείσεις για την ύπαρξή σου αλλά εγώ γελάω γιατί δεν το βάζεις κάτω όσες φορές κι αν έχεις χάσει. Κάθε φορά που θα ξεπροβάλλεις μπροστά μου θα σε ραπίζω τραγουδώντας αυτό:


I hear you calling
by Bill Fay, 1971



I hear you calling from the riverbank
I will be coming when the air is black
All my time is lying on the factory floor
And all my time is lying on the factory floor
Some say messiah coming got to get it right
Some say messiah coming give me back my time
All my time is lying on the factory floor
And all my time is lying on the factory floor
I hear you calling
ή ακούγοντας αυτό:




στο είπα ότι δεν χωράς, είμαι γεμάτη από:


 φαντασία-εμπειρίες-δημιουργία
δημιουργία-φαντασία-εμπειρίες
εμπειρίες-δημιουργία-φαντασία

2 σχόλια:

Ten Thousand Eyes είπε...

Οπωσδήποτε ο Χρόνος είναι ψεύτης, αλλά δυστυχώς υπάρχει και μας συναγωνίζεται κάθε "στιγμή". Μας κουράζει, μας εξαντλεί και μας φτάνει στα όρια μας. Κι όμως ο άνθρωπος έχει τη δυνατότητα να εξαπατήσει και να παίξει με το Χρόνο. Αυτό επειδή ο άνθρωπος έχει την δυνατότητα να νοσταλγεί και να επιστρέφει στο παρελθόν είτε μέσω της μνήμης, είτε με... τεχνικά μέσα όπως τις φωτογραφίες, τους δίσκους, τα βιβλία και όλα αυτά που βοηθούν στο να ανατρέχουμε με κάποιο τρόπο στο Χτες.
Γι αυτό μου άρεσε πολύ το κομμάτι των Magazine και τα αθάνατα φωνητικά του DeVoto. Πολύ ωραία ανάρτηση Vick.
The Psychopomp

vick είπε...

Ναι το προχώρησα ένα βήμα παραπάνω, ο άνθρωπος έχει την δυνατότητα να τον καταργήσει τελείως. Το ότι έχει μάθει να σκέφτεται τον χρόνο γραμμικά παρελθόν-παρόν-μέλλον δεν σημαίνει ότι είναι και η αλήθεια. Αυτό που απόλυτα αποδέχομαι είναι η μνήμη (ερεθίσματα-εμπειρίες),το τώρα (σαν σημείο δημιουργίας) και η φαντασία με όποια σειρά θες. Αυτά κατέχω και με διαμορφώνουν, από αυτά είμαι γεμάτη και το "έπιασες" γι αυτό και τα αθάνατα φωνητικά, οι αθάνατοι στίχοι και γενικά όλα τα αθάνατα περιεχόμενα των ανθρώπων...
Η αθανασία έχει προ πολλού καταργήσει τον χρόνο.