19.10.11

Going Backwards



Ας πάω πολύ πίσω, ας πάω στην αρχή κι ας την ονομάσω χάος αυτό που προϋπήρχε πριν από κάθε μορφή ζωής κι ενέργειας. Κάποια στιγμή, άγνωστο πως, ξεπετάγεται μια παλλόμενη φωτεινή κουκκίδα αρχέγονης ενέργειας. Μετά εμφανίζονται κι άλλες, κι άλλες, κατά κάποιον ακατανόητο λόγο οι κουκκίδες αυτές αρχίζουν να ενώνονται και να δημιουργούν ένα παλλόμενο πλέγμα. Αυτό δημιουργεί τον χώρο, τις θέσεις των κουκίδων, και τον χρόνο, την διάρκεια του πλέγματος.
Φαντάζομαι κάθε άνθρωπο να έχει αυτά τα στοιχεία μέσα του πολύ πριν από κάθε Αδάμ και κάθε Εύα. Πολύ πριν τις οργανικές κι ανόργανες ενώσεις να έχει αυτήν την πρωταρχική ενέργεια. Φαντάζομαι τον άνθρωπο σαν ένα κρεμμύδι με όλες τις εξελίξεις του να στοιβάζονται η μία πάνω από την άλλη μόνο που οι φλούδες ενώνονται και ακολουθούν ελικοειδή πορεία με ανώτερο στρώμα την τωρινή του μορφή.
Είμαστε σαν ανεμοστρόβιλοι που κινούνται τυχαία (;) μέσα στον κόσμο. 
Γνωρίζοντας ότι στο ψηλότερο τμήμα τους είναι ασθενείς και όσο χαμηλώνουν  προς την βάση τους βρίσκεται όλη η ενέργειά τους, υποθέτω πως αν κάθε άνθρωπος ακολουθήσει τις φλούδες του προς τα πίσω θα μπορέσει να δει την αληθινή του δύναμη και θα μπορέσει να οδηγήσει τον ανεμοστρόβιλό του σε δρόμους και μονοπάτια πέρα από αυτά που βλέπει καθημερινά.
Νομίζω ότι ο κόσμος είναι αμέριμνος για όλα αυτά. Κάθεται χαμένος στην μακαριότητά του κι όμως μέσα από αυτούς τους ανθρώπους έχουν βγει τα κουκούλια μιας νέας γενιάς η οποία ήδη περπατάει σε μονοπάτια αθέατα. Και μην νομίζεις ότι από αυτά τα κουκούλια έχουν βγει πεταλούδες... Ξεπετάγονται πλάσματα που αν χρειαστεί μπορούν να υπερασπίσουν τον εαυτό τους. Μπορούν να δείξουν νύχια και δόντια. Μπορούν να κουβαλήσουν τον ανεμοστρόβιλό τους, μπορούν ν' αλλάξουν τον κόσμο.


artwork by Philippe Caza


Respect the brightness of our souls (Preview / New Battles) by 2L8

Δεν υπάρχουν σχόλια: